Mal ve maddî güç temin etmenin üstünde, mükem­melliğe doğru bir ahlakî amaç ve bir hedef belirleme­miş olan kimse, yaratılışının temel ihtiyacı olan ve gi­derilmesi gereken ruhî-manevî boşluklar içine düşer. Bu ise onu, kendi istikrarsız seçimleriyle düzene koy­mayı deneyeceği bir karışıklıkla yüzyüze getirir. İşte, kendi varoluşuyla ruhî-manevî temel ihtiyaçlar arasın­daki bu boşluk, ‘kendine yetme’, ‘yalanlama’, vb. […]