Mustafa Merter | İlim Cephesi

Aileyi İfsad Etme ve İnsanlığı Yeniden Yapılandırma Küresel Proje “Savaşı” nın Ana Cepheleri

Arif — Sun, 04 Feb 2024 19:23:41 +0000

İLK CEPHE:
KADİM TERBİYE
SİSTEMİNİN ÇÖKERTİLMESİ

1990’larda yaptığım bir ABD ziyaretinde iletişim hâlinde olduğum Amerikalılarda bir gariplik hissetmiş ve bu durumu ilk kitabım Dokuz Yüz Katlı insan’da “Kaliforniya Sendromu” diye tanımlamıştım.^[1] Sanki karşımda gerçek insanlar yoktu; sözcüklerle zor tarif edilebilecek bir dağınıklık, ulaşılama- mazlık, bir tür “kararma” içindeydiler. Türkçede “gözlerinin feri^[2] gitmiş” diye bir tabir vardır, müşahede ettiğim durum aynen buydu ve çok dikkatimi çekmişti.

2009’a gelindiğinde ABD’de Psikoloji Profesörü Dr. Jean Twenge’nin Ben Nesli kitabı çıktı (2009), hemen Türkçeye tercüme ettirip önsözünü yazdım.3 Kitabın ana teması; 1970’ler- de, 1980’lerde ve 1990’larda doğan “ben nesli” mensubu genç-lerin hoşgörülü, sözde özgüvenli, açık fikirli ve hırslı fakat bir o kadar da sinik, depresif, yalnız ve son derece kaygılı olduğunu ortaya koyuyordu. Mesela Twenge, 1950’ler ile 1990’lar arasındaki kaygı artışı için %85 oranını veriyordu. Bu kadar kısa zamanda böyle bir artış sosyoloji ve psikolojide olağanüstü bir duruma, bir şeylerin temelden yanlış gittiğine işaret eder. İşte bu artışı anlayabilmek için geriye dönük olarak daha derin bir araştırma yaptım. Böylece 1966’da yine ABD’de başlayan Values Clarification (“Değerleri Yeniden Belirleme”) karakter eğitimi projesi özellikle dikkatimi çekti ve eğitim adı altında hayret verici bir dezenformasyon hareketiyle karşılaştım.^[4] Konunun yayılmasına sebep olan Louis E. Raths, Merrill Harmin ve Sidney B. Simon’ın, “öğretmenler ve öğrenciler İçin Pratik Stratejiler” kitabı kısa süre içinde 500.000 nüsha üzerinden yayımlanıp ardından ayrıca on iki benzer kitap da piyasaya sürülmüştü. Peki burada ne amaçlanmaktadır? Kısa ve öz olarak açıklayalım:

Bu kitapta öncelikle “mutlak değerlerin olmadığı” fikri üzerinden hareket edilir ve Simon, “Hiçbirimiz (önceden) belirlenmiş değerlere sahip değiliz.”^[5] savım öne sürer. Raths, bu görüşü güçlendirmek için, “Esas olan, kişinin hangi mutlak değerlere sahip olduğu değil; bu değerlere nasıl ulaştığıdır.” sözde “hikmetini ekler ve değerlerin belirlenmesinin üç aşamasını sıralar: seçim, (kendi akima göre) değer verme, edim (aksiyon). Harmin Efendi ise konuyu yedi nokta üzerinden tamamlar:

Seçim, özgür olmalı.
Seçim, farklı alternatifler üzerinden gitmeli.
Her alternatifin neticelerinin ne olabileceği üzerine derin bir şekilde düşünülmeli.
Seçim, sevgiyle korunmalı; onunla mutluluk yaşanmalı.
Seçim, utanmadan herkese açıklanabilmek.
Bu seçimle bir şeyler yapılmalı, aksiyona geçilmeli.
Seçim, hayatın farklı durumlarında tekrarlanmalı.

Yani: “Başkasına zarar vermediğin müddetçe ne yaparsan yap; eğer bu senin özgür seçimin ise, seve seve yapıyorsan, canının çektiği gibi, doya doya, tadını çıkara çıkara yap.” Din, maneviyat, gelenek, görenek, nesiller boyu aktarılan bilge hayat tecrübeleri ve insanlığın bütün kadim değerleri bir çırpıda silinir, gençler âdeta Alzheimer hastalığına yakalanır. “Böyle bir hayat felsefesi benimsendiğinde peki o zaman öğretmen ne işe yarayacak?” sorusunu sorarsak cevap yine hazır: Clarifying response (“açıklayıcı cevap”), örnek verelim: Herhangi bir konuda bir öğrenci öğretmenine müracaat ediyor ve “Şöyle mi yoksa böyle mi yapayım?” diye bir soru soruyor; öğretmen de yukarıda sunduğumuz sıralamaya göre öğrenci ile Sokratik bir diyaloğa giriyor ve “Bu seçim seni mutlu ediyor mu, diğer olasılıkları da düşündün mü, bu senin özgür seçimin mi yoksa biri seni zorladı mı?” karşı sorularını soruyor. Amaç, kendilerine göre doğruyu öğrencinin kendi kendisine bulması.^[6]

Eğitim sisteminde âdeta devrim yaratan böyle bir yaklaşımı mümkün kılan ve arka planda yatan hazırlayıcı psikolojik düşünce sistemini öncelikle Rollo May, Abraham Maslow, Carl Rogers ve William Coulson’ın “İnsancıl Psikoloji” (Hümanistte Psychology) yaklaşımında buluruz. Psikoterapide hastalara self-aetualization (“kendini gerçekleştirme”) adı altında esas otoritenin dışarıda değil, kendi içlerinde olduğu mesajı verilirken satır arasında da bedensel ve olabilecek bütün diğer diğer hazların da sınır tanımadan yaşanması telkin edilir.

Bu yaklaşım Varoluşçu Psikoloji” ile birleştiğinde, “Var olmak istiyorsan özgürce bütün potasiyelini yaşa.” neticesi de çıkar ve “Bütün ahlaki davranışlarınızın tek sorumlusu sîzsiniz.” mesajı, eğitim alanında da uygulanmaya başlanır.

Ayrıca bu yaklaşımın arka planında yer alan hazırlayıcı felsefi düşünceler de vardır. Mesela G. Kneller, Varoluşçu Felsefe ile böyle bir eğitim sistemi arasındaki ilişkiyi şöyle açıklar: Birey için yegâne kabul edilebilir değerler ancak kendi özgür seçimiyle kabul ettikleridir. Özgürce seçilmeyenler bir şey ifade etmez. Öğretmen kendi değerlerini kabul ettirmeye kalkışmamalı ve kendi inandığı prensipleri ve niçin inandığını açıklarken öğrencisine “Sen istediğin gibi seç veya seçme.” demelidir.^[7]

Raths’ın ilham aldığı bir diğer filozof John Dewey (1859- 1952) ise aslında eğitimde reform yapmak isteyen fakat aynı ramanda ölçülü, güzel ahlakı teşvik eden bir eğitim sistemini savunur.^[8]^[9]

Bu yaklaşımın arka planında rol oynayan bir başka görüş de, Danvinizm’in biyoloji alanına sunduğu Evrim Teorisi’nin, sosyal Darwinizm aracılığıyla insan bilimlerine de uyarlanmasıdır. Burada, ahlak da dâhil olmak üzere her şeyin zamanla değişebileceği fikri öne sürülür.^[10] Ayrıca “bilimsel materyalizm” ve pozitivizm, güzel ahlakı ve onunla ilgili bütün değerleri kendi ampirizm kriterlerine uymadığı, laboratuvarda ölçemediği için de yok sayar.

Neticede, “Değerleri Yeniden Belirleme” projesinin büyük savunucularından Howard Kirschenbaum’un aktardığı gibi, baştan bazı uygulama teknikleri ile başlayan hareket kısa zaman sonra on iki benzer kitabın bir milyon baskı üzerinden yayımlanmasına ve seminerler vasıtasıyla iki yüz bin öğretmenin “eğitilmesine” sebep olur. Hareket, insanlık tarihinin eğitim alanında gördüğü, eşi benzeri olmayan en büyük felakettir. Gelenekler üzerinden nesilden nesile aktarılan kadim bilgelik, güzel ahlak ve edeb beş-on sene içerisinde âdeta kökünden silinir, hikmet kaynağı kurutulur.

İşte, J. Twenge’in yukarıda değindiğimiz Ben Nesli kitabı bu hareketin gençlik üzerindeki devasa olumsuz etkisini açıklar. Twenge bu kitabında bir de çok ilginç bir uyarı yapar ve aynen şöyle der:

Gelişmekte olan ülkelerin de sırası gelecek. McDonald’s ve Coca Cola örneklerinde olduğu gibi Amerikan bireyciliği dünyanın her köşesine yayılıyor. Son moda akımlar gelişen ülkeleri sarmaya devam ederse Ben Nesli yansımaları çok yakında bütün dünyaya ulaşacak, dünyadaki birçok ülkede çocuklar Amerikan kültürüne maruz kaldıkları sürece ailenin her şeyden önce geldiği fikrine isyan etmeye başlayacaklar.^[11]

Ve nitekim böyle de oldu; kendimiz fikir üretmek yerine nakil (aktarım) ve taklit (kopyalama) hastalığına tutulmuş biz pedagog, psikolog ve psikiyatristler, âdeta hiç sağduyumuz, vicdanımız, geleneksel birikimimiz yokmuş gibi, bize danışan insanlara, “Çocuğu zorlamayın, üstüne varmayın, bırakın kendi seçsin^[12], doğruları kendi bulsun, renkler ve zevkler tartışılmaz, yeter ki azmet; istediğin her şeyi olabilirsin, hayallerinden asla vazgeçme^[13], bu beden şenindir istediğin gibi kullan, başkalarının ne dediğine aldırma, önemli olan öz saygındır, ‘Toplum içinde nasıl davransam?’ diye mi endişeleniyorsunuz? Sadece kendiniz olun, herkesin bir doğrusu vardır.” gibi safsataları papağan gibi tekrarladık. Bu bencil, serseri^[14] varoluş tarzı her yerde yüceltildi; mesela Frank Sinatra’nın “My Way” şarkısı bu kitabın yazarınm bile içini hâlâ özlemle yakar… Peki ya benim yolum rezillik olmuş ise? Burada da cevap yine hazırdır: “Varoluşun bütün sokaklarına girmeden varolmanın ne olduğunu bilemezsin.”^[15]

J.Twenge’in yorumuna göre, Whitney Houston’m meşhur “Greatest Love of Ali” (“Bütün Aşkların En Büyüğü”) şarkısının vermek istediği asıl mesaj, çocukların “içlerindeki” güzelliği görebilmeleri konusunda eğitilmeleriydi.^[16] Ve ne yazık ki Houston intihar ederek hayatına son verdi. Peki, bunun sonunda nasıl gençler ortaya çıkacak? Gözlemler, eleştiri kabul etmeyen, çabuk incinen, son derece alıngan, sorumluluk taşımayan bir neslin ortaya çıktığını gösterdi.^[17] Terbiye ortadan kaldırılınca “özsaygı” kazandıralım derken erken yaşta gebe kalan, suç işlemeye, alkolizme, uyuşturucu kullanmaya yönelen ya da bedelini ödemeden maddi-manevi her şeye sahip olma hakkına sahip olduğunu düşünen bir nesil doğdu.

Ayrıca eğitim sisteminde yapılan bu devrim mahiyetindeki değişiklik, Hollywood film endüstrisi tarafından desteklenince otuz senelik kısa bir müddet içinde (1970-2000 arası) önce ABD’ye, oradan da bütün dünyaya yayıldı. Twenge aynen şöyle yazıyor: “Bütün bu filmlerin ortak mesajı sınırlayıcı toplumsal değerlere baş kaldırmak. ‘Kurallara uymayın, neyle mutlu oluyorsanız onu yapın.”’ Ve devamında ekliyor: “Bu tarz filmler, iç içe geçmiş iki değişikliği ele alıyor: toplum kurallarının yıkılması ve bireyin doğuşu.”

İKİNCİ CEPHE:
KADIN HAKLARI DERKEN
“ERKEK KADIN” YARATMA PROJESİ

1850lerde İngiltere’de Victoria döneminin kadın hakları konusundaki aşırılıklarını düzeltmek için başlayan feminizm hareketi, 1960’larda özellikle ABD’de politik bir harekete evrildikten sonra, 1990’lardan itibaren bir “erkek kadın” yaratma projesine dönüşür.^[19] Twenge yukarıda adı geçen kitabında 2003 yapımı “Mona Lisa Smile” (“Mona Lisa Gülüşü”) filmini örnek veriyor. Julia Roberts bu filmde Wellesley Koleji’nde çalışan bir profesörü canlandırıyor ve göreve başlamasının hemen ardından öğrencilerini erken yaşta evliliğe ve annelik eğitimine karşı çıkmaları için cesaretlendiriyor.

2002’de ise “Bend It Like Beckham” (“Hayatımın Çalımı Beckham”) filminde yarı Hintli yarı Asyalı bir genç kız, ailesinin bütün karşı çıkmasına rağmen futbolcu olmak üzere ABD’ye taşınıyor ve ailesi de tabii ki, filmin gereği olduğu gibi, bu seçimin doğru olduğuna ikna oluyor.^[20] Bu misalleri mesela “Million Dollar Baby” (“Milyonluk Bebek”) ile çoğaltabiliriz; bu filmde de Clint Eastwood (filmdeki adıyla Frankie Dunn), Hilary Swank’i (filmdeki adıyla Maggie Fitzgerald’ı) marifetmiş gibi, yüzünü gözünü patlatarak boks şampiyonu yapıyor. Burada baby tabiri de ilginç; âdeta, “Bakın ben artık ‘bebek’ değilim, ‘bebek’likten, dövüşçü boksör kadın durumuna yükseldim.” mesajı veriliyor.^[21] Yani sürekli fıtrata, sağduyuya aykırı bir kadın ideali modeli yaratılmak isteniyor, özellikle Hollywood film ve televizyon endüstrisi, toplum dokusuna nakış işler gibi, erkek varoluş tarzının üstünlüğünü telkin ediyor. Ve kadının fitri yapışma, ruh sağlığına uysun uymasın, her alanda, sözde eşitlik adına işlev göstermesini ideal bir varoluş tarzı olarak sunuyor. Bütün savaş filmlerinde erkek askerlerin yanında, çoğu zaman erkekleri yenen savaşçı kahraman kadınlar var.

Bu toplum mühendisliği projesi o kadar etkin ki, Twenge’in Ben Nesli kitabını ilk okuduğumda gözümden kaçmıştı, kadınların erkekleşmesi 1973 ila 1992 arasında, yani 19 senede %80’lere varıyor.^[22] Bu kadar kısa bir zamanda bu kadar şiddetli bir sosyal dalgalanma, doğal ve alışılmış sosyal dinamiklerden kaynaklanamaz; yapay, kışkırtılmış, tetiklenmiş bir süreç ile karşı karşıyayız.

Peki kadınların erkekleşmesi, yani “celâllenmesi hangi neticeleri doğurur? öncelikle 1970’lerden itibaren evlilik yaşında ileri yaşlara doğru doğru çok anlamlı bir değişim gözlemliyoruz. ABD’de kadınlarda 20’li yaşların başından, 28,6’ya ve erkeklerde 23’ten 30,4 yaşma bir yükselme var.^[23]^[24] Erkeksi bir varoluş tarzı benimseyen bir kadının, özellikle annelik duygusuna gereksinim hissedememesi, evlilik motivasyonunu azaltabilir ye diğer etkenlerin yanı sıra evlilik yaşını yukarılara doğru çekebilir.^[25] Bunun sonuçları da doğumların azalması sebebiyle ülke nüfusunun düşmesi ve yaşlılık oranının artması olabilir.

Fakat psikiyatrist olmam sebebiyle beni asıl ilgilendiren, erkekleşen kadına somatik ve ruhsal açıdan ne olduğudur; yani bu nevzuhur varoluş tarzı insanı kısa ve uzun vadede mutlu mu yoksa mutsuz mu kılar? önce durumu bedensel (somatik) açıdan değerlendirelim. ikinci kitabım Nefs Psikolojisi ve Rüyaların Dili’nde sunduğum gibi, modem tıbbın göz ardı ettiği bir özel patoloji alanı vardır “Geciktirilmiş Annelik Sendromu”.^[26] Özet olarak ifade edersek hem hormonal açıdan hem de yaşattığı psikolojik hâller açısından annelik, kadınların sağlığını farklı hastalıklara karşı korur. Mesela kadın hastalıklar kanser türlerinde bu durum çok belirgindir.^[27]

İşin psikolojik yönüne baktığımızda yine aynı durum ile karşılaşırız ama bu durumun derin nedenini ancak nefs psikolojisi üzerinde gidersek anlayabiliriz. Yaradılıştan gelen yapısı itibarıyla kadın ve erkek arasında bazı temel farklılıklar vardır; farklı “kod’lar taşırız. Bu “kod”lara “ilahi isimler” (Esmâül-Hüsnâ/En Güzel İsimler) denir ve bunlar erkek ve kadında farklı yapıda ve yoğunluktadır. İki cinste de aynı celâl ve cemâl isimleri mevcut olsa da kadınlarda cemâl isimlerinin belirginleşmesi (taayyün) çok daha yoğun ve erkeklerde daha seyrektir. Kadın, potansiyel olarak derinliklerinde bir “celâl” çekirdeği taşırken erkek de bir “cemâl” çekirdeği taşır. Bu çekirdek hayat boyu farklı durumlarda uyanmaya hazır bir potansiyel gibidir. Mesela eşini erken kaybetmiş bir kadın, onun işlerini üstüne aldığında, aynen kocası gibi karar alabilmeli, otoriter olmalı ve gerekirse çevresine sert davranabilmelidir. Veya İstiklâl Savaşımızda, kocası askerde olan bütün kadınlarımız annelik yaparken baba da olmuşlardır. Erkekte ise durum, mesela, şöyle olabilir: Çok sert, sadece işini düşünen, “işkolik” bir erkek, farkına varmadan cemâli yaşaya- mamasından dolayı, psikosomatik hastalıklar, depresyonlar, evhamlar yaşayabilir. Bu durumu fark eden hassas eşi ona doğum gününde bir müzik enstrümanı hediye eder ve bir de müzik hocası bulursa adamın hayatı değişebilir. Ne oldu; bu erkek, kadar hasretini çektiği bir cemâl uyanması yaşadı. Demek ki celâl nitelikleri; yani etkinlik, sahip olma tutkusu, şiddet, otorite, risk alma becerisi, katı kuralcılık, hırs, keskin mantık, baskınlık, rekabetçilik, pragmatizm gibi özellikler başarıyı getirse bile yetmiyor. Bunların yanı sıra hassasiyet, yaratıcılık, estetik, sanat, ahenk, incelik, affetme, kusurları örtme, fedakârlık, merhamet, muhabbet, nezaket gibi hasletler de gerekiyor.^[28]^[29]

İnsanlığın bu ince yapısı birçok davranış şeklini ve özellikle bazı patolojileri anlamamız yönünde son derece önemli olduğu için meseleyi kadim Çin bilgelik ekolü Taoizm’deki yin-yang prensibi üzerinden de açıklamaya çalışalım. Aşağıda verdiğimiz diyagram, klasik Taoizm’in sunduğunun farklı bir hâlidir ama genel prensip değişmez.

Celâl ağırlıklı erkek dünyası sol bölüm (yanğ), cemâl ağırlıklı kadın dünyası ise sağdaki çiçekli bölüm (yin) tarafindan temsil edilir. Aynen yukarıda açıkladığımız gibi erkek, içinde bir cemâl (yin) çekirdeği (düz, sade kısmın arasındaki çiçekli bölüm), kadın da içinde bir celâl (yanğ) çekirdeği (çiçeklerin arasındaki çiçeksiz, sade bölüm) taşır. Hanımefendilerin çiçeklerle bezenmiş olmaları cemâl isimlerinin fıtrattan gelen zenginliğine işaret eder.^[30]^[31] Erkeklerde ise celâl isimleri daha belirgindir.^[32] Fakat bütün bu “kod”lar potansiyel olarak iki cinste de vardır; sadece duruma göre uyanmayı bekler. Erkekler cemâl eksikliğinden dolayı cemâl zengini olan hanımefendilere yönelirler ve kadınlar da tam tersi olarak erkeklerin celâl yönlerine çekim hissederler. Neticede fizikte artı ve eksi kutupların birbirini çekmesi gibi yin ve yang veya celâl ve cemâl birbirini çeker ve bir “ikili birlik” oluşur.^[33] iki taraf da zenginleşir, bütünleşir, tamamlanır ve evrendeki denge yerine oturur. İşte Lao Tzu, MÖ 600’lerde bu dengeyi fark etmiş ve onu, bu şemayla ve yazılarıyla ifade etmiştir. Bizim tasavvuf geleneğimizde bu birleşme “tevhid” ve “tevfik” olarak tabir edilir. “Tevhid”, Rabbimizin el-Vâhid ism-i şerifinden gelir ve ilahi “Bir”liği ifade eder. “Tevfik” ise vefk kökünden gelir ve bugünkü lisanımızda kullandığımız yabancı kelime “senkronizasyona benzer. Celâl ve cemâlin bu dengeli ve meşru beraberliğinden ise iki taraf için de daha yüksek bir olgunluk hâli ortaya çıkar ve bu hâle de “kemâl” denir.^[34]

Yukarıda cemali uyanmamış bir erkek örneği vermiş ve eşinin onu nasıl bir incelikle teşvik ettiğini açıklamıştık. Hanımefendiler el-Halîm (yumuşak huyluluk, incelik), er-Reşîd (doğruyu bulduran), el-Mücîb (her derde çare bulan), el-Ve- dûd (hakiki manada karşılık beklemeden seven) ve en önemlisi es-Sabûr (sonuna kadar sabreden) ism-i şerifleri ile müşerref oldukları için, hanımefendi kaldıkları müddetçe biz hoyrat erkekler için hayat kurtarıcı olabilirler.

Ama bu bölümün başlığı olan “erkek kadın” hâline dönüşmüşlerse ne olur? Felaket olur. O nadide, birbirinden latif, rengârenk, râyihasına doyum olmayan “çiçek”ler solmaya başlar; cennet bahçesi gibi olan gönülleri âdeta dolu yağmuruna tutulmuş gibi tarumar olur. Ve çiçeklerin solmasının bir psikiyat- rist olan bizi ilgilendiren yönü, hayat boyu depresyon yaşama oranlarının günümüzde erkeklere göre belirgin bir şekilde daha yüksek olmasıdır (kadınlarda %21,3; erkeklerde %12,7).^[35] Fakat bu oranlar, sanal bağımlılıkla birlikte, 2012’den itibaren “akıllı” telefonlar sebebiyle beklenmedik bir hızla artmış ve J. Twen- ge’in ifadesiyle, artık bu durum bir sosyal dalgalanma değil, bir tsunami haline dönüşmüştür. Özellikle sosyal medya bağımlılığı, depresyonu tetikler görünümdedir.

Ve bu depresyon artışı, yandaki grafikte gördüğümüz gibi, genç kızlarımızda, genç erkeklere göre anlamlı bir şekilde daha fazladır.

2020’lere gelindiğinde tedavi gerektiren depresyon yaygınlığı, ergen kızlarda %25,2 (erkeklerde %9,2) seviyesine çıkmıştır.^[36] Biz bu farkın esas sebebinin büyük oranda fıtri yapısal farklılıktan kaynaklandığını düşünüyoruz. Yukarıda, kadınlarda cemâl potansiyelinin erkeklere göre çok daha fazla olduğuna işaret etmiştik. Ve bu potansiyel gerçekleşmezse sıkıntı yaratır ve bu sıkıntı da zamanla depresyona dönüşür.

Bu mevzuda îbna Arabi’nin [ks] kerb kavramı bize ilginç bir açıklama getirir. İbn Arabi [ks] “kerb”i nefesini zorla tutan birinin çektiği sıkıntıya benzetir. Yani doğuştan gelen yapılarında mevcut olan cemâl potansiyeli gerçekleşmezse özellikle genç kızlar, nefesini tutup da veremeyen biri gibi bunalıma girerler. Ağırlıklı olarak erkeksi bir varoluş tarzı yaşayan hanımlar için hassasiyet, gönül alıcılık, incinmiş duyguları tamir etmeye isteklilik, kaba dil kullanmamak, anlayışlılık, namus, fedakârlık, çocukları sevme, sadakat, başkalarının ihtiyaçlarına duyarlılık, yaratıcılık, estetik, sanat, âhenk, incelik, affetme, kusurları örtme, merhamet, muhabbet, şefkat; kısaca ince kadınlık ve annelik hâlleri bir ayrıntı değil, mutlulukları için zorunlu birer önkoşuldur.

Erkekleşen kadın bütün bu inceliklerini kaybeder ve kısa veya uzun vadede depresyon, kaygı, panikatak, psikosomatik hastalıklar ve benzerlerini yaşar. İşte biz aşağıdaki grafikte gösterilen, erkekler ve kadınlar arasındaki depresyon ve kaygı oranlarındaki, kadınlar aleyhine anlamlı farkın, celâllenmeyle dolaysız olarak bağlantılı olduğunu düşünüyoruz.^[37]

Uzaktan kumandalı, güdümlü sözde feminizm, aslında “erkek kadın” yaratma projesi, sadece aile kurumunun çökmesine sebep olmaz, sağlığa verdiği zarardan dolayı ülke ekonomileri için de büyük bir meseledir.

Şimdi tefekkürümüze devam edelim ve çiçeklerin solmasının diğer etkilerine de bakalım. Yukarıda açıkladığımız gibi erkekler kendi içlerindeki bir eksikliği tamamlamak için kadınlara yönelirler ama karşısında bir “erkek kadın” gören erkek bu çekimi daha az hisseder ve -burası çok önemli- incelme, hakiki insan olma şansını yitirir; işkolik, kaba saba, hırsına yenilmiş bir varoluş tarzı sergiler. Yani kadın, erkekler için hayat kurtarıcı fonksiyonunu kaybettikçe erkekler de daha mutsuz olur ve farklı psikolojik ve psikosomatik hastalıklar sergilerler. İçten içe toplumun dengesi kaymaya başlar ve genel manada bir varoluş bunalımı ortaya çıkart Yukarıda sunduğumuz yin-yang şemasındaki en ufak bir denge kayması toplum üzerinde kelebek etkisine benzer bir durum meydana getirir. Ve son olarak erkekleşmiş kadının annelik duyguları da zedelendiği için, çocuklar da bu durumdan olumsuz manada paylarını alırlar. Hayat öncelikleri varolmak yerine sahip olmak ağırlıklı olunca sevgi ve muhabbete ayrılan zaman azalır ve sevgisizlik çok ama çok hasta eder.

ÜÇÜNCÜ CEPHE:
BABA OTORİTESİNİN KASITLI
OLARAK YIKTIRILMASI

“Aileyi îfsad Etme (Bozma) ve İnsanlığı Yeniden Yapılandırma Küresel Projesi”nin önceki bölümlerinde eğitim sisteminin nasıl terbiyesizleştirildiğini, sonra da feminizm adı altında eş ve annelik kurumunun nasıl yıkıldığını gördük. Şimdi de aile reisi konumunda olan babanın nasıl devreden çıkarıldığına şahit olacağız.

Burada kullanılan stratejiyi anlamak için ise tarihte biraz geriye gitmemiz ve Frankfurt Okulundan başlamamız gerekir. Frankfurt Okulu’nun tarihçesini şöyle özetleyebiliriz: Rusya’daki Bolşevik îhtilâli’nden (1917) sonra komünizm, beklentiler doğrultusunda Batı’ya ve ABD’ye yayılmayınca uluslararası komünist teşkilatı (Komintern) bu duraklamanın sebeplerini araştırır ve Lenin’in teşviki ile Moskova’da, Marx-Engels Enstitüsü’nde bir sempozyum organize edilir. Katılımcılar arasında György Lukâcs, Willi Münzenberg gibi sosyologlar da vardır. 1924’te Lenin öldükten sonra, Lukâcs Almanya ya gider ve orada bir grup komünist temayüllü sosyolog ile irtibat kurar. Bu grup Frankfurt Üniversitesi Sosyal Araştırmalar Enstitüsü etrafında organize olur. Cari Grünberg, Max Horkheimer gibi isimler enstitünün başkanlığını yaptıktan sonra, Hitler iktidara gelince enstitü kapanır ve üyeleri değişik yollardan ABD’ye kaçarlar (üyelerin ekserisi Alman Yahudileridir). Frankfurt Okulu, ABD’de Herbert Marcuse, Erich Fromm, Max Horkheimer, Theodor W. Ador- no, Leo Löwenthal ve Jürgen Habermas gibi önemli isimlerin önderliğinde faaliyetlerini sürdürür. Frankfurt Okulu mensupları komünizmin nihai zaferi için iki tür ihtilâl olabileceğini savunurlar: Bunlardan birincisi politik ihtilal (Rusya’da olduğu gibi), İkincisi ise kültürel ihtilaldir. Bu ekol, bu kültürel ihtilâl üzerine yoğunlaşır. Almanya’daki faaliyetleri esnasında kapitalizmin tenkidi ön plandadır ve Horkheimer’in “Eleştirel Kuram”ı (Critical Theory) çerçevesinde Yeni Çağ Batı Mede- niyeti’nin o güne kadar üzerinde durduğu “geleneksel kuram” sorgulanır. Yani pozitivizm, ampirizm, bilimsellik veya indirgeyici saf ölçme biçme metodunun belki maddi dünya üzerinde geçerli olabileceği ama tarihin akışı içinde zuhur eden sosyal gerçekleri analiz edemediği fikri savunulur. Çünkü araştırmayı yapan bilim adamı da bu görüşlerin vârisidir.^[40]

Frankfurt Okulu ABD’ye taşındıktan sonra ise kapitalizm eleştirisi, yerini genel bir Batı medeniyeti tenkidine bırakır. Horkheimer ve Adorno’nun Aydınlanma? nın Diyalektiği (1944) ve Adorno’nun Minima Moralia (1951) kitaplarında bu tema öne çıkar. Bu eleştiri hem sosyal hem de psikolojik temellere oturtulmaya çalışılır. Tabii ki çoğunluğu Holokost (Yahudi Soykırımı) travması yaşayan Musevilerden oluşan bu ekol (Habermas dışındaki önemli isimlerin hemen hemen hepsi; Horkheimer, Adorno, Marcuse, Pollock, Fromm ve Löwenthal; “ABD sürgünü”ndeki Yahudi intelijansiyası mensuplarıdır), bilimsellik adı altında politik propaganda yapmaya başlarlar.

Uygulanan ince stratejiyi anlamaya çalışalım: Yukarıda açıkladığımız gibi Frankfurt Okulu, Almanya’da aslında sosyalizmin zaferi için fikir üreten bir düşünce kuruluşu olarak başlamış ve var olan bilimsel materyalizm ve ampirizm paradigması çerçevesinde beklenen sosyal değişimin gerçekleşmeyeceği kanaatine varılmıştır. Ve böyle bir sosyal değişimin mümkün olabilmesi için radikal bir yeniden yapılandırma düşünce sistemi gerekir. Bu hedefe varmak için birinci olarak “Bütün bildiklerini eleştir ve unut.”, ikinci olarak ise “Mutlak gerçek yoktur.” önerileri öne sürülür. Yani sosyalist kültürel ihtilâlin mümkün olabilmesi için Türkçe tabiri ile “sil baştan” yapmak gerekir.

Fakat ABD’ye göçten sonra sosyalizm neredeyse tamamen gündemden çıkar ve bu mantık, toplumu kendi amaçları doğrultusunda yeniden yapılandırma projesi için uygulanır. Ve yukarıda eğitim sistemi ve feminizm başlıkları altında açıkladığımız radikal değişimler devreye girer.

Bu radikal değişimleri anlamak için ABD’ye göç eden entelektüellerin, özellikle Frankfurt Okulu entelektüellerinin, psikolojik altyapılarım araştırmakta fayda vardır. Çoğu; aile fertlerini, akrabalarını Holokost esnasında Alman toplama kamplarında kaybetmiş, ağır travma geçirmiş insanlardır. Ayrıca bu, 2000 yıllık Avrupa sürgününde yaşadıkları ilk katliam da değildir. Farklı dönemlerde Rusya’da, Polonya’da İspanyada benzer felaketler yaşanmış ve birçok insan telef olmuştur. İşte bu nedenle “Never again!” (“Bir daha asla!”) mantığı ile, hem yapılan haksızlıkların intikamı alınmaya çalışılır hem de toplumun dinamikleri ustaca bir yaklaşımla temelden değiştirilmek istenir. Amaç;goy/mleri (goy: kavim [tekil]> goy im-. akvam [çoğul]) yani Yahudi ırkı dışında olan halkları, gelecekte kendileri için zararsız hâle getirmektir.

Analiz etmeye ve çözüm bulmaya çalıştıkları psikolojik denklem, bu halklarda (goyim) nasıl böyle bir öfke birikiminin ortaya çıkabilmiş olmasıdır. Mesela Almanların milyonlarca Yahudi ve diğer bazı azınlıkları toplama kamplarına sürmelerinin ve gaz odalarında imha etmelerinin nasıl bir psikolojik izahı olabilir? İlk olarak Batı medeniyeti genel manada mercek altına alınır ve kısa bir müddet sonra suçlu olarak Hristiyanlık gündeme gelir ve Hristiyanlık; bütün kiliseleri, dogmaları, ahlak kurallarıyla birlikte bir hedef tahtası olur. Burada mantık şöyle işler:*Önlara göre Hristiyanlık, doğa üzerinde baskı kurma, doğal olanı reddetme dinidir. Ve bu görüşten, kestirme yoldan pragmatik bir çıkarsama yapılır: Antisemitizm (Yahudi karşıtlığı) bu doğa düşmanlığının sonucu olarak meydana çıkmıştır. Çünkü Hristiyanlar doğal cinsel güdülerini inkâr ettikleri için, Freudyen psikanaliz teorisinin iddia ettiği gibi, psikolojik bir gerilim yaşarlar ve bu gerilimi çevreye ve özellikle Yahudiler üzerine yöneltirler. Yani ilk aşamada yapılan soykırımların ilk sorumlusu Hristiyanlıktır.^[41] Ama teori bu anlatımla sınırlı kalmaz, öfke birikiminin otoriter aile kurumu ve baba ile de bir ilişkisi vardır. Bilindiği gibi Freudyen psikanalizde Oedipus Kompleksi teorisi vardır. Erkek çocuk annenin sevgisi için baba ile rekabet halindedir ve baba da onu bilinçdışında hadım etmekle tehdit eder. Çocuk, babaya karşı gelemediği için içinde bir öfke birikimi yaşar ve bu öfke psikolojik bir savunma mekanizması olarak yer değiştirdiğinde çevreye ve tabii ki kendi mantıklarına göre de Yahudilere yansıtılır. Bu durumda babaya karşı olan nefret dindirilmiş, ama Yahudiler kurban hâline gelmiş olur.

İşte esas mesele budur. “Baba=otorite=nefret=çevreye yansıyan öfke=Yahudi düşmanlığı” ise çözüm, otoriteyi temsil eden babayı sosyal tahtından indirmekten geçer. Yani ataerkil sistem, baba otoritesi, aile bağları, nesilden nesile aktarılan doğrular, görgü, gelenek, ahlak kuralları gibi hususlar yeniden yapılandırılmalıdır. Bu arada otoriter eğitim sistemi, kadının toplumdaki yeri, kısaca toplumun tüm gelenekleri ve altyapısı hem sorgulanır hem de “entelektüellere” has, mağrur bir eda ile tepeden inme olarak değiştirilmek istenir. /

Daha da ötesi ve ilginç olanı, sosyolog ve psikologlara göre bu yasaklanmış güdü çoğu zaman eşcinsel tabiatlıdır çünkü hadım edilme kaygısı sebebiyle babaya itaat edilir. Hadım edilme kaygısını önlemenin en tesirli yolu ise küçük bir kız hâline dönüşmektir çünkü erkek eşcinselliğinde kişi zaten kendi kendini sembolik manada hadım etmiştir. Böylece babaya karşı olan nefret yine dindirilmiş olur. Yani eşcinsellik ne kadar artarsa, yukarıda açıkladığımız mânâda, öfke birikimi azalır ve çevreye daha az yansıtılır. Bakın nereden nereye geldik. .. Türkçede “Zırva te’vil götürmez.” diye bir tabir vardır. Psikanaliz, terapi odasında ve yayımlanan yüz binlerce kitap üzerinden baba otoritesini sorgularken diğer yandan da Frankfurt Okulu sosyologları, sosyal bilimler alanını âdeta kendi fikirleri ile işgal ederler. %2,5 nüfus oranı ile Yahudiler, sosyoloji alanında %60 oranlarında etkindirler.

İşte bu atmosferde 1950’lerde Amerikan Yahudi Komitesi’nin bilimsel araştırmalar bölümü, “Önyargı Üzerine Çalışmalar” adı altında bir dizi makale ve kitap yayınlatır. Bunlardan biri de Theodor W. Adorno, Else Frenkel-Brunswik ve Sanford Levinson’m hazırladığı “Otoriter Kişilik” kitabıdır.^[42] Kitap, özet olarak şunları söyler: Duygular bastırılırsa çevreye yansır; özellikle öfke, nefret gibi duyguların oluşmaması için çözüm, aşın bireyselliğin teşvik edilmesidir. Ayrıca sosyal gruplaşmalar, mesela Hristiyan gruplar, milliyetçi oluşumlar gibi topluluk engellenmeli ve sonuç olarak öfke ve nefretin olmadığı ütopik bir toplum yaratılmalıdır. Yani asıl hedef Siyon veya bugünün tabiri ile bir Matris dünyası yaratmaktır.

Ve bu proje de başarılı olur. Geriye dönüp baktığımızda geçen elli senede özellikle ABD’de baba otoritesinin adım adım yıkıldığına şahit oluruz. Ama sadece baba değil, otoriteyi temsil eden okul, kilise, sosyal kurumlar… Yani her yerde otorite âdeta özgürlüğün karşı kutbunda olan bir düşman gibi sunulur. Mesela E. Fromm’un Fear of Freedom (özgürlük Korkusu) kitabı bu temayı işler ve ‘İnsancıl ve Varoluşçu Psikoloji^wnin temel düsturlarından olan “Başkasına zarar vermediğin müddetçe her şeyi yapabilirsin, bu hayat senin, korkmadan dolu dolu yaşa.” düşünceleri erdemmiş gibi yayılır. E. Fromm’un bir başka “veciz yumurta”sı; çekirdek ailenin, ona göre, “sadomazoşist” yapıda olmasıdır. Ve bu yapı faşizmin doğum sebebidir.^[43]^[44]

Baba otoritesinin yıkılmasının çok şaşırtıcı bir başka etkisi ise toplumda meydana çıkan zeka düzeyindeki düşüştür. Bu durumun izahı da şöyledir: Beş çocuklu bir ailede üç kız ve iki erkek çocuk olduğunu düşünelim. Bu üç kızdan en fazla hangisi babanın sözünü dinlemeyip evlilik dışı ilişkilere girip hamile kalma riskini taşır? Cevap “zekâ düzeyi en düşük olan’dır çünkü ebeveynin hiçbir uyarısı dikkate alınmamış ve sonuçlar hesaplanmadan böyle ilişkilere girilmiştir. Ve bu kişilerde gayrimeşru ilişkiler artarsa toplumun ortalama zekâ düzeyi düşer. 1960-1991 aralığında ABD’de siyahlarda gayrimeşru çocuk oranları %24’ten %68’e, beyazlarda ise %2’den %18’e yükselir.^[45]^[46] Tabü ki aile içi otoritenin azalması sadece bu alanda değil; alkolizm, uyuşturucu bağımlılığı, şiddet olaylarına karışma gibi sosyal durumlar için de geçerlidir. Dikkat buyurun, eş güdümlü olarak farklı cepheler üzerinden, bilimsellik kamuflajı altında, nakış yapar gibi, bir İnsanlığı Yeniden Yapılandırma Projesi uygulanmaktadır.

DÖRDÜNCÜ CEPHE:
EŞCİNSEL HAYAT TARZININ,
HER TÜRLÜ CİNSEL SAPKINLIĞIN VE
SÜBYANCI LIĞI N KÜRESEL ÇAPTA
EŞ ZAMANLI OLARAK ARTTIRILMASI

2021 yılında Dünya Çocuk ve Aile Koruma Platformunun (DUNYACAKOP) konuşmacı olarak davetlisiydim. Bizimle beraber sunum yapan bir İrlandalIya şu soruyu yönelttim: “Siz İrlandalIlar bildiğim kadarıyla dindar Katoliksiniz; nasıl oldu da eşcinsel evliliğine izin verdiniz?” Muhatabım bir müddet susup anlamlı bir ifade ile gözlerimin içine baktıktan sonra şu cevabı verdi: “George Soros gelip bu iş için bir buçuk milyar dolar yatırırsa olur…” Bir Macar Yahudisinin İrlanda’da ne işi var, kendimize bir soralım.^[47]

Aileyi İMd Etme ve insanlığı Yeniden Yapılandırma
Küresel Projesi

Çalışmam ilerledikçe kitabın başından itibaren sunduğum sos- yal analizlerin aslında bir bütünün farklı parçaları olduğunu anladığımda yukarıda sunduğum şu şemayı oluşturdum ve esas amacın ne olabileceğini araştırdığımda, hayretle, dairenin mer- kezinde aile kurumu olduğunu gördüm. Sonraki araştırmala- rım beni daha da vahim bir tabloyla karşılaştırdı. Evet, şüphe yok ki esas hedef, aile ve daha da ötesi “ insanlık” tı. Binbir ba- haneyle sosyal reformlar yapalım derken işin arkasında özenle hazırlanmış başka bir amaç vardı. İşte şimdi çalışacağımız “eş- cinsellik” konusu da bu acımasız savaşın cephelerinden biri. ^Bir psikiyatrist olarak benim eşcinsellik olgusu ile ilk temasım, Zürich Üniversitesi Psikiyatri Polikliniği’nde gördüğüm bir ti- yatrocu hasta ile oldu. Depresyonu vardı ve insan ilişkilerinde yaşadığı düş kırıklıklarını anlatıyor, “Beni çok sukûtuhayale uğrattılar, aldattılar.” diyordu. Eşcinsel yönelimli olduğu için çektiği acılar aynı cins ilişkilerinden kaynaklanıyordu; ben de hayat hikâyesini biraz daha iyi anlamak için, “Kaç kişi sizi aldattı?” diye safça bir soru sordum. Bir müddet sükût ettikten sonra gözlerini önüne eğdi ve “Beş yüzün üzerinde olmuştur.”dedi. Eşcinsel hayat tarzının (gay lifestyle) “inceliklerini” bilmediğim için “Ama bu nasıl olabilir?” dedim. Yüzünde acı bir tebessümle beni şoke eden bir cevap geldi: “Her gece genel tuvaletlere gidip iki-üç kişi ile ilişki kurarsanız olur.” dedi. Baştan bu durumun, bu hastama özel istisnai bir davranış modeli olduğunu düşündüm ama biraz araştırınca bu kişilerde hayat boyu geçici, gecelik ilişkiler kurma sayısının beş yüz ila bin beş yüz arasında olduğunu öğrendim. Değişik araştırmalar, eşcinsellerin %43’ünün hayatları boyunca 500 ve üstü eşcinsel ilişkiye girdiğini göstermiştir, %28’i ise hayatları boyunca 1000 ve üzerinde ilişki yaşadıklarını söylerler. Eşcinsellerin %79’u yaşadıkları bu deneyimlerin %50’sinin tamamen yabancı kişilerle olduğunu belirtirler. Ve bunların %70’i tek gecelik ilişkilerdir (one night stands, bkz. “The Castro” filmi). Ayrıca yine eşcinsellik sosyal uygulamalarından olan, weekend gay Circuit partiesde (“hafta sonu gey çember partileri”)alkol, uyuşturucu, uyaran tesiri altında, “bulan bulunanla” ilişkiye girer. Risk almaktan kaçınılmaz, prezervatifsiz ilişki (barebacking), bir manada “Aşkım, sana hayatım feda olsun.” anlamını taşır ve ilişkiye artı bir heyecan katar.

Ve beni bir psikaytrist olarak ilgilendiren, böyle uç bir davranışın fenomenolojisini anlamak oldu. Araştırdıkça ilişki sayısının da ötesinde bir dizi sapkın davranışın ve ritüelin bu duruma paralel gittiğini de gördüm.

Biraz sonra açıklayacağım gibi, hem bedene ve hem de psikolojik dengeye zarar veren böyle bir hayat tarzının sürdürülebilmesi için, yüksek miktarda bağımlılık durumu olması gerekir. Yani alkol, esrar, eroin, kokain gibi madde bağımlılıklarına benzer bir süreci izliyoruz. Kişi o madde veya davranışın kendine zarar verdiğini bile bile aldığı geçici yüksek hazdan dolayı süreci ettiriyor. Bütün bağımlılıkların fenomenolojisini anlamak için böyle davranışların, aslında bir tarz “arayış” olduğunu bilmek gerekir. VAlmancada “bağımlılık”, yani die Sucht tabiri, suchen, aramak” ile akraba kelimedir. Yani “bağımlı” aslında bir anlamda “arayan”dır ama neyi arar, ile- ride açıklamaya çalışacağım.

a.Eşcinsel Hayat Tarzına Eşlik Eden Patolojiler

Eşcinsel Hayat Tarzının Bedene Verdiği Zararlar

(Somatik Yan Etkiler)

“Çok İlişkinin Sebep Olduğu Enfeksiyöz Hastalıklar: Eşcinsel lobisi aksini iddia etse de AIDS ve hatta son zamanlarda meydana çıkan Maymun Gribi, şehvet sarhoşluğu esnasında hijyen şartlarına uymadan gerçekleşen cinsel beraberliklerden kaynaklanır. Ama sadece bunlar değil, belsoğukluğu (gonore), frengi (sifilis), hepatit (sarılık), herpes, HPV (insan papilloma virüsü), tüberküloz ve HIV koenfeksiyonu, bakteriyel menengit, epididimit, prostatit ve bu enfeksiyöz hastalıklara paralel giden anal kanser gibi kanser türleri eşcinsel olmayanlara kıyasla eşcinsellerde anlamlı bir şekilde daha yüksek oranlarda görülür.^[48]
Sapık Cinsel Pratiklerin Bedene Verdiği Zararlar: Anal yırtıklar ve yaralar, penis ve teştis torbası yaralanmaları, sa- domazoşist pratiklerden kaynaklanan travmalar…

Eşcinsel Hayat Tarzının Nefs Sağlığına Verdiği Zararlar

(Psikolojik Yan Etkiler)

Somatik hastalıkların yanı sıra eşcinsel/gey varoluş tarzı, insan psikolojisini de olumsuz etkiler. Son araştırmalara göre depresyon, kaygı, sadizm, mazoşizm, intihar ve bağımlılık oranları eşcinsellerde belirgin bir artış gösterir.

İntihar üzerine yapılan iki çalışma eşcinsel hayat tarzını sürdürenler ile heteroseksüeller arasındaki farkı açıkça göster- iniştir. Bu çalışmalar ileride göreceğimiz “cinsel kimlik terapisi” açısından da önemlidir. Çünkü bu tarz terapilere yapılan eleştiriler, “İntihar oranlarını yükseltiyor.” görüşünü savunur. Ama gerçekte eşcinsel hayat tarzı zaten insanı intihara sürükleyebilir.^[49]^[50]

Eşcinsellerde depresyon oranları ise eşcinsel olmayanlara göre %100 ila %150 daha yüksektir.^[51]

Bir başka patoloji ise bağımlılığın her türüdür. Eşcinsellerin %25’i ila %33’ü alkoliktir. Uyuşturucu ve alkol bağımlılığı bisek- süel gençlerde heteroseksüellere göre %340 daha yüksektir.^[52] “Eşcinsellik psikolojik açıdan patoloji oluşturmaz.” diyen ve karşı görüşü temsil eden iki araştırma, 1982’de Gonsiorek ve 1988’de Ross tarafindan yayımlanmıştır.^[53]^[54] Bu iki araştırma da eşcinsel olmayanlarla eşcinsel olanlar arasında “Psikolojik açıdan fark yok, varsa da toplumun baskısı nedeniyle var.” görüşünü savunur. Aynı dönemde yapılan bir başka araştırmada ise Riess (1980) MMPI testi kullanarak eşcinsellerde daha yüksek düzeylerde “kişisel ve duygusal aşın hassasiyet” bulmuştur.^[55] Gey hayat tarzı savunucuları, genelde psikolojik sorunların, çevre/mahalle baskısı yüzünden çıktığını savunup “ötekileştirilme, aşağılanma, insan yerine koyulmama bizi hasta ediyor.” derler. Fakat gey hayat tarzına neredeyse hiç itirazı olmayan, eşcinsellerin hoşgörü ile karşılandığı Hollanda ve Yeni Zelanda’da yapılan çalışmalar bu durumun “ho- mofobi” ile ilgili olmadığını göstermiştir.^[56]

Eşcinsel hayat tarzının, hem bedene hem de insan psikolojisine büyük zararlar verdiğini gördük. Peki, böyle bir hayat tarzının küresel bir hareket olarak bazı medya organları, akademik çevreler, sınır tanımayan “kulüp”ler ve politik yandaşlan tarafindan dünyaya normallik ve insan hakları olarak empoze edilmesi toplumu daha nerelere götürebilir?

İnsanlık; tabii, fıtri (yaradılıştan) yapısından gelen kadim bir “savunma duvarf’na sahiptir. Medeniyetler arasında farklılıklar olsa bile akıl, mantık, aklıselim (sağduyu, common sense), vicdan diye tanımlanan bu yapı bizi belirli müştereklerde birleştirir. Dünyanın değişik ülkelerine yaptığım seyahatlerde, özellikle Afrika’nın en ücra köşelerinde, dinleri ne olursa olsun (animist, Şamanist, Hristiyan vb.) bu müşterek duvan hem fark ettim hem de ilkel dediğimiz insanlardan nice dersler aldım. İşte bu “duvar” yıkılırsa, insanın düşemeyeceği rezillik yok gibi görünüyor. Eşcinselliğin normallik, hatta iftihar edilecek bir davranış olarak anlaşılması da, öncelikle bu duvarı yıkacağa benziyor. Bu durumu açıklayan bazı örnekler veriyorum: NAMBLA (North American Man-Boy Love Association), “Kuzey Amerika Erkek-Oğlan Sevgi Derneği”; Harry Hay, David Thorstad gibi gey hareketinin ileri gelenleri tarafından .kurulmuş bir dernektir. Amaçları yetişkin erkeklerin, reşit olmayan erkek çocuklarla cinsel ilişki kurmalarının doğru ve faydalı olduğunu kanıtlamak ve bunu yasal hâle getirmektir. Çoğu gey yürüyüşünde onlar da yer alırlar, pankartlar taşırlar, “insan” haklarını savunurlar. Bu konu dile getirildiğinde diğer gey kuruluşları hemen savunmaya geçer ve “Onlar bizden değil, bizim tasvip etmediğimiz bir yönelim…” derler. Ama istatistiklere bakıldığında, eşcinselliğin çok acı bir yönü ile karşılaşırız. Maalesef %13 oranı ile eşcinseller çocuklara karşı işlenen cinsel taciz suçlularının %33’ünü teşkil ederler.^[57] “Sübyancılık” veya genç ergenlere düşkünlük eşcinsel temayülün temel taşlarından biridir. Eşcinsellerin %73’ünün 16-19 yaşında çocuklarla ilişki kurdukları çalışmalarla tespit edilmiştir.^[58]^{[59] [60]}

Neticede hem beden hem de nefs sağlığına büyük zarar veren, ortalama hayat beklentisini yirmi yıl kısaltan kadın ve erkek eşcinselliği, eş zamanlı küresel propaganda sayesinde günümüzde patlama durumuna gelmiştir. Aşağıdaki birinci grafikteki 2012-2021 arası artış J. Twenge’in 2012 yılma verdiği anlam ile tamamen örtüşür. Nitekim 2012, akıllı telefonların yayılmaya başladığı tarihtir, yani bir milattır. Aşağıdaki, nesiller arası bu karşılaştırma ise çok çarpıcıdır. 2017’de 5 ila 24 yaş aralığında olan Amerikalı Z kuşağı, başka hiçbir nesilde görülmemiş bir artışla kendini LGBT ile kimliklendirir.

İkinci grafik daha da vahimdir çünkü 2012-2021 arası Amerikalılarda kendilerini LGBT+ olarak tanımlamada % 100 artış izleriz.

Daha da vahimi, Z kuşağının %20 civarında olduğu kaydedilen kendisini LGBTQ+ olarak tanımlama oranları, özellikle bazı ABD üniversitelerinde ortalamanın çok daha üstündedir. En yakın tarihli araştırma, bu oranların Ivy League okullarında en yüksek oranlarda olduğunu gösterdi. Brown Üniversitesi %38 ile birinci sırada.^{62 63}

Bu yeni cephenin ön hazırlığı gender dysphoria (“cinsiyetinden memnun olmamanın getirdiği gerilim”) diye tanımlanır. Sosyal medyaya “trans guru’lar yerleştirilir ve bunlar zamanla bir rol model hâline dönüşür. Telkin edilen ana tema, “Ben doğuştan gelen cinsiyetimden memnun değilim, kendimi karşı cins gibi hissediyorum.” fikridir. Ve sonrasında cinsiyet değiştirenlerin kendilerini daha mutlu, daha özgür, daha özgüvende hissettikleri propagandası yapılır. Bir müddet sonra sosyal bulaşıcılık devreye girer ve dünyanın her tarafında trans eğilimler başlar. Son on senede cinsiyetinden memnun olmama oranları Batı dünyasında ve özellikle ABD’de %1000 oranlarında artmış, lise öğrencilerinin %2’si kendilerini trans olarak tanımlamaya başlamışlardır.^[65]^[66] Bu oran İngiltere’de %4000’e ulaşmıştır.^[67] Burada ilginç olan, ABD’deki DSM gibi kuruluşların, kendi kriterlerine göre teşhis kategorileri yaratma eğilimidir.^[68]^[69]

Ve bu ağa yakalanan, mesela on dört yaşındaki masum, gül gibi kızınız, özellikle Kaliforniya’da oturuyorsanız, gittiği okulun psikologuna yönelir ve okul idaresinin onayı ile size (ebeveynlerine) haber verilmeden, kısa bir izleme süresinden sonra, School Based Health Çare Clinics (“kul Tabanlı Sağlık Hizmetleri Kliniği”) tarafından reçetelenen Lupron adlı ilacı almaya başlar.^[70] Bu ilaç, ergenlik gelişimini durduran bir ilaçtır. Ergenlik belirtileri, düğmeye basılmış gibi duraklar, âdeta çocuğun yumurtalıkları dondurulur. Ama iş burada da bitmez; garip kızımız biraz gelişmiş göğüsleri belli olmasın diye onları kundaklar gibi bantlamaya başlar. Ve bir sonraki aşama tabii ki testosteron (erkeklik hormonu) alınmasıdır, reçete hazırdır. YouTube’da altı binin üzerinde video, testosteronun nasıl enjekte edileceğini gösterir.^[71] Ve gül gibi kızımızın sakalları çıkmaya başlar, sesi kalınlaşır, kasları gelişir, beden dili değişir. Bu aşamada cerrahlar devreye girer; önce göğüsler, sonra rahim, yumurtalıklar gider. Alınan testosteronlarla klitoris küçük bir havuç kadar büyür ve bazıları bu özelliklerini teşhir bile ederler. Başvurduğunuz neredeyse bütün psikolog ve psikiyatristler tek bir koro hâlinde “Aman, çocuğa karşı çıkmayın, bu doğuştan gelen bir durumdur, üstüne varırsanız sonu kötü olur, intihar bile eder.” teranesini okumaya başlarlar. Hâlbuki ergen cinsiyet memnuniyetsizliği vakalarının %70’i geri dönüşlüdür (geçicidir).^[72]/

“Bu çocuklar nasıl bu hâle geldi?”nin birinci cevabı, tabii ki, “sosyal medya üzerinden kasıtlı olarak yayılan zehir’dir. ikinci cevap ise gender affirmation therapy nin (“seçilen cinsiyeti onaylama terapisi”) bilimsellik adı altında öne sürdüğü zırvalardır. _t

b.Bilimsellik Adı Altında Öne Sürülen ve

Empoze Edilmeye Çalışılan Zırvalar

Birinci Zırva: “Ergenler kim olduklarını bilirler. Ben dişiydim ama artık erkek olduğumu hissediyorum, (veya tersini) dediklerinde onlara güvenmek ve inanmak lazımdır.”

Yani 12-14 yaşlarında bir ergen gelecek, bunları söyleyecek ve biz de ebeveynler olarak kabul edeceğiz; tımarhanedeki deli kardeşlerimiz bile bizim bu hâlimize gülerler. Peki biz bu hâle nasıl geldik, elli sene içinde sağduyumuza ne oldu? İşte bu çalışmanın birinci cephesinde, “eğitim sisteminin çökertilmesi”ni açıklarken values clarification (“değerleri açıklama-yeniden belirleme”) projesinden söz etmiştik. Yani “Çocuk her konuda kendi değerlerini kendi belirlemeli.” görüşünün uzun vadede nelere sebep olabileceğini anlamaya başlıyoruz. Eğer çocuklar bu oranlarda saçmalıyor, hayatlarını mahvediyorlarsa bu deli saçmalıklarının birinci sorumlusu biz psikologlar ve psikiyatristleriz. Yarım asırdır ahkâm kesiyor ve terbiye konusunda anne babaları çoğu zaman yanlış yönlendiriyoruz.

Bu konuda şöyle bir fikra anlatılır: Bir anne erkek çocuğunu alıp bir psikiyatriste götürür çünkü çocuk ısrarla tavuk olduğunu iddia etmektedir. Anne psikiyatriste durumu anlatırken çocuk araya girer ve “Sizin görüşünüze ihtiyacımız yok, biz tavuklar kim olduğumuzu gayet iyi biliriz.” der. Anne, çocuğa “Tavuk olduğuna dair kanıtın nedir?” diye sorar ve ekler: “Bak, tüylerin bile yok” Çocuk, “Doğru, tüylerim yok çünkü ergenlikte travma yaşadım.” cevabmı verir. Anne, psikiyatriste döner ve “Bakın, görüyor musunuz, bu çocuk akimı yitirmiş.” der. Psikiyat- rist ise bir müddet düşündükten sonra anneye yönelir ve “Sizi anlıyorum, durumunuz çok zor ama anlayışlı olun; siz gerçekten bir tavukla konuşuyorsunuz, tavuk olduğunu iddia ediyorsa doğuştan böyledir ve bunun tedavisi de yoktur.” yanıtını verir.^[73] Evet, maalesef hem dünyada hem de Türkiyemizde psikolog ve psikiyatristlerin ezici çoğunluğu böyle bir tutum sergiler.

ikinci Zırva: “Sosyal değişim ve yeni kimliğin kabulü, sonuç olarak zarar vermeyen bir serbest seçimdir.”

Açıklayalım; bizim gül kızımız Ayşe adını değiştirdi Orhan oldu, erkeklerle aynı tuvaletlere girdi, câmın saçlarını kestirdi, erkek gibi giyinmeye başladı, baştan ergenliği durduracak ilaçlar ve sonra da erkeklik hormonları (testosteron) aldı, sakalları çıktı, vücudu kıllandı ve üç yıl sonra kriz geçince yine eski cinsel kimliğine geri dönmek istedi. Şimdi tüm bu süreci en başından itibaren destekleyen ve bu kızımızı her anlamda mağdur eden proje sahiplerine “No problem… Mesele yok!” mu diyeceğiz? Böyle bir şeyi iddia edebilmek için ya ahmak ya kara cahil ya da “hınzır” olmak lazım.

Üçüncü Zırva: “Eğer çocuğunuzun bu değişimine karşı çıkarsanız çocuk intihar edebilir.”

Peki, hakikat ne? 2014 tarihinde Williams Enstitüsü tarafından yapılan bir çalışma, trans ve/veya cinsiyetini kabul etmeyen yetişkinlerde intihar girişim oranlarını %41 olarak belirlemiştir. Genel ABD halkı için bu oran %0,6 iken eşcinsel ve biseksüel olanlarda % 10 ila %20 arasındadır. Yani doğal, zararsız, özgür seçim, tercih vesaire diye sunulan bu hayat tarzlarım yaşayan on kişiden dördü intiharı düşünecek ve hatta deneyecek kadar mutsuz zaten.⁷⁴

Dördüncü Zırva: “Seçilen cinsel kimlik sabittir. Trans olmayı seçmiş çocuğu değiştiremezsin.”

Yukarıda değindiğimiz gibi bu çocukların %70’i aslında fikirlerinde dönüş yaşamışlardır.

Bu görüşlerin zırva olduğunu anladık. Bunların ne tıbbi ne psikolojik ne de sosyolojik dayanakları vardır.

c.Nefs İlmi Açısından Eşcinsellik İkilemi

Bu bölümün ortalarında Zürich Üniversitesi polikliniğinde gördüğüm eşcinsel hastadan söz etmiş ve yaşadığı hayat tarzının fenomenolojisini anlamaya çalışacağımı ifade etmiştim. Evet, ne oluyor da normal karşı cins ilişkilerine kıyasla bu insanlar çok daha yüksek sayıda, farklı kişilerle ilişki kurma gereksinimi hissediyor ve ayrıca akılalmaz başka sapık pratiklere de yöneliyorlar? Yukarıda açıklamıştım; Zürich’te gördüğüm kişi her gece genel tuvaletlere gidip iki-üç kişiyle cinsel ilişki kurduğundan söz etmişti. Biraz araştırınca bu durumun bir istina olmadığını öğrendim; bunlar gay kulüplerinde» hamamlarında sıkça yapılan uygulamalardı. Bir eşcinsel, New York’un “Men’s Country” ve Chicago’nun “Steamwork- s*ünü anlatırken ayrıntıları açıklıyor. Mesela “Men’s Country” dokuz kadı bir bina ve içinde hapishane, soğutulmuş bir et taşıma kamyonu gibi dizayn edilmiş mekanlar, sadomazoşist kırbaçlama, bağlama, domine etme veya başka işkencelerin uygulama odaları gibi akıl almayacak özel cinsel ilişki mekânlarının yanı sıra dark roornlan (“karanlık oda”) veya “karanlık koridorları da var. Karanlık koridorda, koridorun iki tarafında, içinde basit bir yatak olan ve önü perdeyle örtülmüş odacıklar var. Muhterem eşcinsel kardeşlerimiz bu yataklarda yatıyor ve oradan geçen farklı kişilerle gece boyunca defalarca “muhabbet” yaşıyorlar.^[74] O koridordan acayip çığlıkların, akıl almaz feryadann, seslerin geldiği tahmin edebiliriz.^[75]

Peki, bu feryadar neyin feryadı? İnsanlar kendilerini aşağılatarak, bağlatarak, boğdurarak, dövdürerek, üzerlerine def-i tabii yaptırtarak, akla hayale gelmeyen uygulamalarla aslında ne arıyorlar, neyin peşindeler?^[76]

Cinsellikten alınan haz, doyum noktasında bile beyindeki do- pamin gibi bazı hormonların salgılanmasından kaynaklanır ve bir müddet sonra söner.⁷’ Çekilen bütün bu eziyetler, yaşanan acılar, utançlar, ölümü bile göze alarak girilen riskler, kaybolan hayat seneleri, üç kuruşluk dopamin hazzı için midir?^[77]^{[78] [79]} Hayır. İnsanın derinliklerinde maddi haz arayışının ötesinde başka bir motivasyon olmalıdır; işte şimdi nefs ilmi üzerinden bu durumu anlamaya çalışacağız.

Ruh ve Beden Beraber Yaratılmışlık: “Birlik Özlemi

Nasıl ki bir istiridyenin sert kabuğu altında, etli tabakaların derinliklerinde gizlenmiş bir inci varsa, her insanın da yüceliklerinde mecazi manada bir “beyaz inci” vardır; bu, “ruh” veya “can” diye de tanımlanır. Bedenin atomistik, molekü- ler bir yapısı varken “can”ımız zaman, madde, mekân ötesi bir boyuttadır. Ve bu “can”ın geldiği ilahi “Bir”lik boyutu ile bağlantısı kesilmez; can, hep dünyadaki parçalanmışlığının karşı kutbunda olan bütünlüğün, “Bir”liğin hasreti içinde yaşar. Her insanın bilinçdışında taşıdığı en büyük arzusu tekrar bu “Bir’liğe ulaşmaktır. îşte Mevlânâ Celâleddîn Rûmî [ks], 25.000 beyitlik Mesnevisine, ilk 18 beyitinde bu hasreti, iştiyakı anlatarak başlamıştır.^[80]^[81] Ney’in feryadı, kesildiği kamışlığa, yani ilahi “Bif’liğe duyduğu hasretten kaynaklanır. Acaba yukarıda tasvirgettiğimiz karanlık koridorlardaki eşcinsel kardeşlerimizin feryadı da bu derin, basit kelimelerle anlatılamayacak kadar yoğun acının bir dışavurumu mudur? Cinsellikle bu acının ilişkisini anlamak için, cinselliği sadece iki bedenin değil de, iki beden ve beraberinde iki “can”ın derin beraberliği ve hatta beraberlik ötesi “Bir”liği olarak görürsek, bu “sır” biraz aydınlanmaya başlar. Bedenler maddi yapıları sebebiyle yaşadığımız bu dört boyuttandır^[83] ve aralarında hiçbir zaman aşılamayacak bir ten sınırı vardır, istediğimiz kadar sarılalım, koklayalım, öpelim, ısıralım; o sınır hep aşılmaz kalır. Ama “can”lar için bu böyle değildir çünkü “can”lar zaman ve mekân ötesi âlemin varlıkları oldukları için, onların “Bif’liği, madde ötesi bir “Birliktir. Biraz soyut gibi gelen bu hâli anlatabilmek için bir örnek verelim. Yeni doğmuş bir bebeğin, annesinin çıplak göğsüne koyulduğunda annenin ve tabii ki bebeğin hissettikleri biraz olsun bu derin buluşmayı veya daha doğrusu “Bir”leşmeyi ifade edebilir. Anne, mutlak “Bir”lik, yani tevhid âleminden kopup gelen ve artık “dünyalı” olduğu için ağlayan bebeği, göğsüne alarak teselli eder. Cinsel birliktelikte de aranan esas derin duygu budur; bu, bedenlerin birleşmesinden kaynaklanan orgazmın verdiği hazzm çok ötesindedir. Ama bu duygu veya daha doğrusu hâl, ancak Yaratıcı izin verirse tam manasıyla gerçekleşir; ilişki meşru değilse, sadakat yoksa, yarım, yetersiz kalır, mühür açılmaz. Ve bu ulaşamama, bütünleşememe insana çok derin bir acı verir. Anne, kollarını uzatmış, bebeğini arzulamakta ama bir sebepten dolayı biri o buluşmayı engellemektedir. Bebek bir yandan ağlamakta, anne “Bebeğimi verin!” diye haykırmaktadır ama onlar, ama bir türlü birbirlerine kavuşamamaktadırlar. İşte bu durum insana, neredeyse onu delirtecek kadar derin bir acı, kelimelere sığmayan bir düş kırıklığı yaşatır. Bu sebeple eşcinsel kardeşlerimiz karanlık koridorlarda feryat ederler, o tarifsiz acılarını dünyaya duyurmak isterler. Aslında bu ferli yatlar bir imdat çağrısı gibidir ama işin ince psikolojisi bilin- . mediği için, kimse esas manayı kavrayamaz.^[84]

Buraya kadar neyi anladık; insan “insan” olarak yaratıldığı için, hayvani yönünün, bedeninin ona verdiği bazlarla yetinemez; daha ötesini, madde ötesini, “ruh”ların (veya canların) “Birleşmesinin ona verdiği yüksek hazzı arzular. îşte bu, aşkların en yücesi ve en latif hâli olan “tevhid aşkTdır.^[85]^[86] *

İki “can”m beraber olabilmesinin ise bazı incelikleri vardır; şimdi oraya bakalım.

Öncelikle “Büyük Yaratıcı”, insanlığın “kullanma kılavuzuna” bazı kurallar koymuş ve bu kurallara uyularak gerçekleşen erkek ve kadın birlikteliğini kutsal kılmıştır.^[87]

Bu kutsallığın korunması için karşı cins ilişkisinde meşruluk aranır; ön hazırlığı, törenleri, şahitleri ve iki tarafın sadakat beyanları ile bu beraberlik artık kutsanmış bir “Birlikteliktir. “Büyük Şahid”in gözlemi altında “can’larm buluşmasına izin verilir. Eğer evlilik akdi yapılmamış, meşru şartlar yerine gelmemişse karşı cins ilişkiler kutsanmışlığını kaybeder, aldatmalar artar ve aynı derin hâlleri yaşatmaz.

Fakat iş bununla da sınırlı kalmaz; istikrarlı karşı cins ilişkilerinin çok özel bir ince yönü daha vardır: Bu ilişkilerde yaradılıştan gelen yapısal bir eksiklik tamamlanır.

Kitabın başında sunduğumuz yin-yang diyagramına ve yeni görseller eklenmiş ikinci hâline bakarsak, sol taraftaki erkeklerin celâl ağırlıklı ve sağ taraftaki kadınların da cemâl zengini olduğunu görürüz. İşte nasıl fizik kurallarına göre artı eksiyi çekiyorsa celâl de cemâle ve cemâl de celâle bir çekim hisseder (yin-yangda olduğu gibi). Cinslerin birbirlerini beğenmelerinin derin sırlarından biri de budur; iki taraf da fıtrattan gelen yapısal eksildiğini hisseder ve karşı cinste kendini tamamlar, doğada var olan varlık dengesi insanda da gerçekleşir. Kadim yin-yang sembolü aynen bu durumu ifade eder.^[88]

‘Eşcinsel ilişki, gayrimeşru erkek-kadın ilişkisine göre daha da vahim bir durumdur çünkü yukarıda açıkladığımız manada “ruhların/canların” senkronizasyonu, tamamlanması, bütünleşmesi hiçbir zaman gerçekleşmez, eksiklikler tamamlanmaz ve ayrıca celâl ve celâl (veya cemâl ve cemâl), aynı kutupların, hatta direkt eksi ile eksinin birbirini itme-si gibi birbirini iter. Ve bu kavuşma, birleşme yerine daha da uzaklaşma, yukarıda açıkladığımız gibi, insana zamanla çok derin bir dehşet verici doyumsuzluk acısı yaşatır. Bu se-beple, her insan gibi Hazret-i İnsan olan mübarek eşcinsel kardeşlerimiz hep bir doyumsuzluk içinde, akılalmaz sapkın arayışlara girerler. Çoklu ilişkiler bir müddet sonra yetme-diği için her yola başvurulur. Fakat aranan, cinsel tatmin de-ğil, canlar beraberliğinin tattırdığı tevhid hâlidir.^[89]^[90]

Netice olarak eşcinsel hayat tarzı, kadın veya erkek fark etmez, bir insanlık trajedisidir.

Son senelerde eş zamanlı olarak küresel çapta gerçekleşen eşcinsellik eğilimi bu çalışma boyunca diğer cephelerde açıkladığımız gibi, doğal bir sosyolojik dalgalanma değil, tamamen kasıtlı olarak yönetilen, tetiklenmiş bir süreç olarak ele alınmıştır.

BEŞİNCİ CEPHE:
“TOPLUMSAL CİNSİYET”
İDEOLOJİSİ/KADIN VE ERKEK
FARKINI ORTADAN
KALDIRMA PROJESİ

Bu çalışma boyunca ilk aşama olarak kadim terbiye sisteminin nasıl ortadan kaldırıldığını, ikinci aşamada erkek kadın yaratma projesi ile anneliğin devreden çıkarıldığını gördük Sonra üçüncü aşama olarak “Bütün kötülüklerin başı otoritedir.” varsayımından hareketle babanın ailedeki rolünün sorgulanması ve neticesinde ABD örneğinde olduğu gibi, toplumun aldığı zararları, ahlak çöküntüsünü izledik. Dördüncü aşama olarak eş zamanlı küresel bir yayılımla sadece eşcinselliğin değil, transseksüellik gibi gibi her türlü cinsel sapıklığın bir erdemmiş gibi teşvik edildiğini anladık. Ve şimdi geldik beşinci aşamaya… Kadın ve erkek farkının ortadan kaldırılması. Dikkat buyurun, bütün bu aşamaların birbiriyle bağlantısı var; bu aşamaları tek tek ele aldığımızda göremiyoruz ama kitabın başında sunduğumuz gibi hepsini bir araya getirdiğimizde büyük manzara ortaya çıkıyor.

Dikkatimizi çevreden merkeze doğru çevirdiğimizde bütün oklar aileyi ve insanlığı hedef alıyor; esas amaç çekirdek aileyi ve dahası, insanlığı yok etmek Kanımca bu beşinci aşama, büyük çapta bir sosyal mühendislik projesiyle karşı karşıya olduğumuzun en açık kanıtı. Diğer dört aşama; çocuk, kadın, eşcinsel hakları adı altında, hep bir hak koruma, haksızlığa karşı çıkma kamuflajıyla sunulurken burada artık oyun meydana çıkıyor. Büyük olasılıkla kazandıkları başarı sebebiyle temkini artık elden bırakmışlar, kendilerini ifşa ediyorlar.

Gender Agenda (“Cinsiyet Gündemi”), bu projenin doruk noktası şaheseri; önceki dört aşama âdeta bunun için kurgulanmış. Artık kadın, erkek, çocuk demeden bütün insanlığı hedef alıyorlar, bütün cepheler tek cephede toplanıyor. Teori aslında çok basit: “Doğuştan gelen bir cinsiyet yoktur, cinsiyet sosyal bir kurgudur, bir cinsten diğerine akıcı bir geçirgenlik vardır, neyi seçersen o olursun.” Uydur uydur söyle… Zaten medya üzerinde kayıtsız şartsız kontrolleri olduğu için hiç kimse de karşı çıkamıyor, tam bir monolog. Tabii ki bu veciz teorinin ön hazırlığını radikal feministler yapmışlar ve kadın haklarını savunuyoruz derken önceki bölümlerde açıkladığımız gibi, erkeksi varoluş tarzının sözde üstünlüğü üzerine ikna edilmişler. Yapılan sistematik propaganda sonucunda, ev hanımı ve/veya anne olmak âdeta ikinci sınıf insanlıkmış gibi kabul ettirilmiş. Mesela feminist Betty Friedan (1921-2006), Beyond Gender (“Cinsiyet ötesi”) kitabında şöyle yazıyor:

Bence kadınlar farklı tepki verecek; bazıları o gün yemek pişirmeyecek, bazıları kocalarıyla diyaloga girecek, bazıları ise tüm ülkede düzenlenecek mitinglere ve gösterilere katılacak Diğerleri de hayatlarını hangi yöne doğru geliştirmek istediklerini tanımlayacak şeyler yazacaklar. Bazıları Senatörlerine ve Kongre Üyelerine kadınları etkileyen yasalar geçirmeleri için baskı yapacaklar, tek bir noktada kalabileceğimizi sanmıyorum, kadınlar her konuda kendi yöntemleriyle kendi işlerini yapacaklar.^[91]

The Feminine Mystique (“Kadınlığın Gizemi”) kitabı ise kısa sürede bestseller (“en çok satan”) olur ve tarihçilere göre ikinci dalga feminizmi harekete geçiren ana yapıttır. Özeti şudur:

“Bir kadın için, bir erkek için, kendini bulmanın, bir insan olarak tanımanın tek yolu, onun yaratıcı çalışmasıdır. Başka yolu yok, erkekler düşman değil, onlar da yandaş kurbanlardır; gerçek düşman, kadınların kendilerini aşağılamalarıdır.” Frie- dan, baştan lezbiyen hareketi desteklemese de 1977’de Ulusal Kadın Konferansında fikrini değiştirir ve lezbiyen hayat tarzının kadın haklan kapsamına alınmasını savunur.

Betty Friedan’nın bir fotoğrafının arka planında gördüğümüz “People For The American Way” (“Amerikan Yolu Topluluğu”) yazısı ise 1981’de televizyon yapımcısı Norman Lear tarafindan kurulmuş bir STK’nın logosudur. Amacı ise, ABD’deki Hristiyanlık ahlakını savunan çoğunluğa karşı mücadele vermektir. Lear, aşağıdaki fotoğrafında da gördüğümüz gibi, tabii ki bütün cinsel sapıklıkların bir numaralı savunucusudur.

Biri parmaklarıyla victory (“zafer”) işareti yaparken diğeri de boynuna gökkuşağı kurdelesini asmış, gözlerindeki ifadeye bakılırsa bu “zafer”in tadım çıkarıyor.^[92]

İşte böyle bir atmosferde gender equality (“cinsiyet eşitliği”) fikri doğar. Zaten Friedan’m yukarıda sunduğumuz kitabının başlığı (Beyond Gender) ilk işareti vermiştir.

Friedan ikinci dalga feminizmin, “tek elle insanlık tarihinin akışını değiştiren” yaratıcı “anne”siyken^[93] Judith Butler da gender (“cinsiyet”) teorisinin manevi “baba”sıdır.^[94]

Butler’ın Undoing Gender (“Cinsiyeti Çözme”) kitabı, türünün en tanınmışlarından biridir. On bir bölümden oluşan bu kitabı okumak benim için çok zor oldu, öncelikle, cinsiyet ve cinsellik tekrarlamalarına sıkışıp kalmış, maneviyat başta olmak üzere her alandan uzak, başka boyutu olmayan bir varoluş, insanlık adına çok üzücü. Sonra, ilk bakışta akıllı gibi gelen, sosyologların alışılmış jargonu olan, sofistike bir dille yazılmış, yaldızlı ama içi boş kavramlar çok sıkıcı geldi. Ayrıca Butler kendisi de lezbiyen olduğu için, aşağıda açıkla* yacağım gibi, kitabın satır araları, meta-komünikatif mesajı başta hep lezbiyenlik olmak üzere, her türlü cinsel sapıklığın meşrulaştırılması üzerine kurulmuş. Fakat daha da ötesi, kan bağı akrabalığın ve sübyancılığın gündeme getirilmesi kitabın asıl amacını meydana çıkarıyor; insanlığın yeniden yapılanması… Kendisinden dinleyelim:

Gerçekten de, uluslararası lezbiyen ve gey gündeminin görevi, gerçekliğin yeniden yaratılmasından, insanın yeniden yapılandırılmasından ve neyin yaşanabilir olup neyin yaşanamaz olduğu sorusunun arabuluculuğundan başka bir şey değildir. Peki böyle bir çalışma niye âdil olmasın? Ya yeni toplumsal cinsiyet biçimleri mümkünse?^[95]

Dikkat buyurun, bu sözleri ben yazsaydım hemen “komplo teorisi” kurmakla suçlanır ve büyük olasılıkla YouTube’dan, “nefret söylemi” bahanesiyle kovulurdum. Küstahlığa ve mağrurluğa bakın, bulunduğu konum üzerinden âdeta bütün insanlıkla, kadim geleneklerle alay ediyor, kullandığı deyimler, human reconstruction, recreation of reality, psikolojik açıdan çok hastalıklı ifadeler. Hatta bizim, psikolojide “paranoid büyüklük sanrıları” diye tanımladığımız hastalık durumunun sosyolojik, felsefi tabirler ile örtülmüş hali. Okuyucumun sabrını istirham ederek, kısa bir bölümler özeti sunacağım; unutmayalım, insanlığa karşı açılmış bir savaşın içindeyiz ve cinsiyetsiz- leştirme cephesinin stratejisini anlamamız lazım.

a.Judith Butler’ın “Yeni İnsan” Sanrılarından inciler

Giriş Bölümü: Plana Göre Beraber Uygulama

Eğer belirli bir norm kümesinde kabul görmek gibi bir arzum yoksa, o zaman benim hayatta kalma hissim bu normların baskısından kurtulmaya bağlıdır, bu da kendimi kabul etme (var olma) anlamına gelir.

Butler’ın burada “norm kümesi” diye tanımladığı durum, insanlığın binlerce senelik cinsiyet hissi, yani “Ben erkeğim.” veya “Ben kadınım.” demesidir.

Bir sonrasında, cinsiyet ayrımı yapmanın “ben”i (ego) çözdüğünü, bütüncüllüğünü bozduğunu ileri sürüyor; yani on binlerce senedir kadın ve erkek kimliği ile yaşamış insanlık hep hastalıklıymış…

Yoksa cinsiyetini taşıması gereken ‘ben’in, cinsiyet ayrımı yapıldığında, çözüldüğü mü ortaya çıkıyor? Cinsiyet fikri her zaman başka bir kaynaktan geliyor ve benim dışımda olan bir şeye yöneliyor. Benim yazarı olmadığım bir toplumda oluşuyor.

Birinci Bölüm: Büyük Heyecan/Cinsel Özerkliğin Sınırlarında Olmak

Kendi bedenlerimiz üzerinde haklar için mücadele etmemize rağmen, uğruna mücadele ettiğimiz bedenler aslında sadece kendimizinkiler değil. Bedenin değişmez bir şekilde toplumsal bir boyutu da vardır; kamusal alanda bir sosyal fenomen olarak kabul edilirse, o beden artık benim bedenim değildir. Başlangıçtan itibaren başkalarının dünyasına sunulmuş, onların izlerini taşıyan, sosyal hayatm getirdiği şartlar altında zorla denenmiş, o bedenim ancak sonraları ve belirgin belirsizlikle, kendi bedenim diye iddia edebiliyorum.^[96]

Beden ortalık malı olarak ilan edildikten sonra, Butler incilerine devam ediyor:

Bu çerçevede cinsellik artık sadece akrabalık kuralları içinde düzenlenmez, aynı zamanda sürekli bir ilişki evlilik bağları dışında da gerçekleşebilir. Cinsellik bir dizi sosyal söylemlere de açık hâle gelir. Ve bu durumda artık her zaman bağlanma ve evlilik birlikteliği gerekmez. (…] Tam tersine cinsellik tek eşlilik alanı dışında bizlere bir başka sosyalleşme duygusunu açar.

Sabrınızı istirham ederek devam ediyorum:

Bazdan bana, “Cinsiyet imkânlarını arttırmanın faydası nedir?” diye sordular. Şöyle cevap verme eğilimindeydim: Bu olabilirlik, bir lüks değildir; ekmek yemek kadar zorunlu bir gereksinimdir. Bana kalırsa hayatta kalmak için acil mücadele verenler için bu olabilirlikleri küçümsemeyelim.

Nitekim enternasyonal lezbiyen ve gey politikasının amacı gerçekliği yeniden yapılandırma, insanı yeniden inşa etme ve yaşanabilir ve yaşanamaz sorusuna aracılık etmektir. Peki burada mesele nedir?

Evet.. “What is the problem?” Yani “Mesele nedir?” Toplumun çok küçük bir yüzdesinin haklarını savunma bahanesi ile başlayan gey-lezbiyen “hak’ları hareketi meğer bütün insanlığa yönelik bir “yeniden inşa etme” projesiymiş. Roman kardeşlerimizin en mert olanları, kendilerini övmek için yaptıkları yaramazlıkları anlatırlarmış veya halk tabiri ile “çocuktan al haberi”…^[97]

İkinci Bölüm: Cinsiyet Ayarlamaları

Bu bölümde Butler cinsiyet diye bir kavramın varlığını, farklı felsefi ve sosyolojik ekollerden hareketle yok saymaya çalışır, önce norm, kural ve yasa arasında bir ayrım yapar. Norm, sosyal yapının normalizasyon sürecinde ortaya çıkar ve sosyal bir kurgu olduğu için, çözülebilir ve doğal görünümünden soyutlanabilir. Butler, Claude Uvi-Straussun (1908-2009) yapısalcılık kuramına kısaca temas ettikten sonra, Strauss’tan etkilenen psiko-analist Jacques Lacan’m (1901-1981) düşünce sistemindeki sosyal ve sembolik normların farklı olabileceği teorisine değinir. Mantık şöyle işler: Yapıyı ve yasayı yan yarıya iç içe geçmiş iki daire gibi düşünürsek; bu iki daire, onları kuşatan dil dairesi içindedir. Bu durumda semboller de dil dairesi içindedir; dil değişirse, semboller de tamamen farklı bir mana kazanabilir. Butler, bu felsefi ön hazırlığı yaptıktan sonra, pragmatik bir yaklaşımla, tasarladığı hedefine, cinsiyet kavramının sosyal bir kurgu olduğunu kanıtlamaya yönelir. Yani kendine, amacına yarayan parçaları bir araya getirerek bir düşünce sistemi oluşturmak ister. Ve tezini dayandırdığı esas kaynak ise Fransız filozof Michel Foucault’dur -“Fuko” şeklinde okunur- (1926-1984).

Foucault başh başına bir insanlık fenomenidir, kısaca açıklayalım.

Filozof; gerçekliği, kavramların üretimi, dağıtımı, düzenlenmesi, dolaşımı ve uygulanması için bir araya getirilmiş, kurgulanmış otoriter bir yapay sistem olarak tanımlar. Birey bu yapay gerçekliğe kurban olmuştur ve otoriteden kurtularak özgürleşmesi gerekir. Bu otoriter sistem vasıtasıyla güç odakları oluşur, genelde kabul gören cinsiyet görüşü de ona göre böyle ortaya çıkmıştır. Mesela kilise bu manada baskıcı bir güç odağıdır ve otoritesi ortadan kaldırılmalıdır.^[98]

Butler’ın kitabından bazı alıntılarla devam edelim. Foucault eleştirmeni François Ewald, Fransız filozofun kurallarla ilgili bazı fikirlerini şöyle açıklıyor:^[99]

Foucault ayrıca bir normatif kuralın önyargı yöntemlerine (arts of judgnıent) ait olduğunu iddia eder ve bu kural (norm) şüphesiz güçle ilişkili olmasına rağmen, yine de güç kullanma ve şiddet ile tamamen karakterize edilemez- […] Normun (kuralın) kendi dolaylı bir mantığı vardır ve bu mantık» gücün kendi stratejilerini oluşturmasına ve hedeflerini seçmesine sebep olur. Ve bu mantık, aynı anda bizim, hayatın ne olabileceğini tasavvur etmemize ve bu doğrultuda güç odakları olarak yaşamamıza sebep olur. Bu güç hayatımızı ele aldığında, içinde varlığımızı sürdürdüğümüz biyopolitik alanı yaratır.

Yani anlaşılan Fransız filozof, lafı evirip çevirip kuralsız bir toplumun ön hazırlığını yapıyor.

François Ewald devam ediyor:

[…] Normal olanın doğası normal olmayandan farklı değildir. Kural veya oluşturduğu alan, dışsallık tanımaz. “Kural , sınırlan ötesine çıkmak isteyen her şeyi içine alır, hiçbir şey, hiçkimse, hangi farklılığı gösterirse göstersin, kural alanı dışında değildir ve “öteki” diye tanımlanabilecek “ötekilik” taşımaz.

Felsefecilerin yorumu ile Foucault’nun bu düşünceleri, yapısalcılık sonrası (post-structralism), hakikati araştıran, özgür insan düşüncesi gibi sunulur fakat bütün bu sofistike felsefi sistemin bir de karanlık yüzü, Foucault’nun kendi hayat gerçekliği vardır. Filozof, en sefih hâliyle eşcinselliği benimsemiş ve önüne gelenle ilişki kuran bir cinsellik sergilemiştir. Kendisinden dinleyelim:

Her zaman akıllı değildim, aslında okulda çok aptaldım… Hatta benden bile daha aptal olan çok çekici bir çocuk vardı. Ve kendimi çok güzel olan bu çocukla övmek için, onun için ödevini yapmaya başladım -ve bu şekilde zeki oldum, tüm bu işleri sadece biraz ondan ileride kalmak için, ona yardım etmek için yaptım. Bir bakıma, hayatımın geri kalanında güzel oğlanları cezbedecek entelektüel şeyler yap. maya çalıştım.^[100]

Yani bütün bu felsefi kurgunun esas amacı güzel oğlan tavlamaktır! Ne ilginç değil mi; filozof dayanamıyor, hakikatini haykırıyor.

Ve bu hayat tarzı, beklendiği gibi, AIDS hastalığını getirir ve yazar 1984’te elli yedi yaşında vefat eder. Fakat bizi burada ilgilendiren, öyle veya böyle, Foucault’nun kişisel hayat tarzı değil, bütün bir düşünce sisteminin nasıl bu hayatı savunmak, haklı göstermek için inşa edildiğidir.

Psikolojik bir savunma mekanizması olarak bu duruma “yadsıma ve entelektüalizasyon” denir, insanın en şaşırtıcı kendi kendini kandırma yönlerinden biridir bu. Evet, toplumsal cinsiyet teorisinin entelektüel mimarlarmdan birinin hazin hayatı böyledir.

Butler’a geri dönersek, aynı özelliği kendisinde de buluruz; kendisi de “tam inançlı” bir lezbiyendir. Bu bölüm bu mantık üzerinden devam eder.

Üçüncü Bölüm: Hakkı Olanın Hakkını Vermek/Cinsiyet Düzenlemeleri ve Transcinsellik Mecazları (Alegorileri)^[101]

Butler bu bölümde David Reimer adlı bir erkek çocuğun trajik hayat hikayesini anlatır. Özetlersek: Çocuk sekiz aylıkken fimosis nedeniyle cerrahi bir girişim esnasında, teknik arıza- dan sonra cinsel uzvunu kaybeder.^[102] Bir sene sonra aile televizyon seyrederken Baltimore John Hopkins Hastahanesi’nde transseksüel ameliyatları anlatan John Money adlı doktoru dinler ve sonrasında oraya gider.^[103] Cinsel Kimlik Enstitüsü başhekimi Money’nin yönlendirmesi üzerine cerrahlar önce çocuğun hayalarını alırlar, bir vajina yapmak için ön hazırlık yaparlar ve David adlı bu çocuğun adı Brenda yapılır. Kız çocuk olarak yetiştirilen Brenda 8-9 yaşlarına geldiğinde oyuncak bir makinalı tüfek almak ister, kızlar tuvaletinde diğer kızları şoke edercesine ayakta işer, yani bir dizi erkek davranışı sergilemeye başlar. Ebeveynleri çocuğu yine Dr. Money*ye götürür ve doktor ona östrojen vermek istediğinde, çocuk bağırarak odadan kaçar. Money ısrar eder, kadın cinsel organlarım ve doğum videoları gösterir ama çocuk yine ikna olmaz. Money daha da ileri gider ve “Brenda” ile kardeşini, birbirleri üzerinde cinsel ilişki taklidini yapmaya zorlar. Zavallı çocuğa, cinsel organını göstermesi için tıp fakültesi öğrencileri önünde striptiz yaptırılır. Bütün bu zorlamalar işe yaramayınca anne babası “Brenda”yı, yerel psikiyatristlerin yönlendirmesi ile başka bir doktora, Milton Diamond’a götürür.

Diamond önceki doktor Money’nin tam tersine, cinsiyeti kalıtımdan gelen hormonal sebeplere bağlı görür. 14 yaşmdayken çocuğun adı yine değiştirilir, David olur ve çocuk, bir yandan bu sefer erkeklik hormonları alırken diğer yandan da büyümüş göğüsleri cerrahlar tarafindan alınır. Ve 15-16 yaşlarında bir erkek cinsel uzvu cerrahi girişimlerle yapılmaya çalışılır. Fakat bütün bu duruma rağmen John Money’nin Cinsel Kimlik Enstitüsü vakayı, başarılı bir cinsiyet değiştirme olarak yayınlar ve ardmdan da trans dönüşümler için genel ideolojik açıklamalar yapılır. Butler, kitabında ebeveyn rızası olmadan ve çocuk bu konuda sağlıklı karar verme yaşma gelmeden yapılan ameliyatları eleştirir ve bu tarz cerrahi girişimleri “normal görünme” adı altında kötürüm etme operasyonları (mutilation) olarak tanımlar. Fakat bütün bunları anlattıktan sonra Butler kendi sonucunu çıkarır; iki taraf da, yani çocuğu kız yapmak isteyen Dr. Money de, çocuğu kendi isteği üzerine tekrar erkekleştiren Dr. Diamond da haklı değildir. Çünkü iki taraf da kendi normallik beklentileri doğrultusunda çocuğu etkilemiş ve boyundurukları altına almak (subjugation) istemiştir. Yani erkekliği seçse bile çocuk, aslında sözde gerçeklik yaklaşımının kurbanı olmuştur. Foucault’nun dediği gibi bu boyunduruktan kurtulsa (desubjugation), özgür olacak ve mesele kalmayacaktır.

David Riemer 38 yaşında intihar ederek hayatını sonlandırır. Sonuç olarak Butler, bu bölümde, Makyavelik, demagojik bir mantık ile zavallı çocuğun hayatını teşhir ederek kendi “Bırak, ne isterse olsun.” tezini güçlendirmeye çalışır ve bunun adı da “bilim” olur.

Dördüncü Bölüm: Cinsiyet Kavramını Teşhis Kategorilerinden Çıkarmak^[104]

Bölüm, DSM IV’teki “Cinsiyet Kimliği Rahatsızhğı”nın eleştirisi ile başlar ve Butler cinsel yönelim ne olursa olsun, hastalık gibi görülmemesi gerekliliğini savunur.^[105] Nitekim böyle bütanının kişiye psikolojik açıdan zararlar verebileceğini ileri sürer. Ayrıca otonomi, özerklik, özgürlük zarar görmemelidir çünkü ABD Anayasası bu hakları savunmayı garanti eder. Tabii ki yine, sürdürülen böyle bir hayat tarzının zaten hayat beklentisini 20 yıl kısalttığı, depresyon, kaygı ve bir dizi başka hastalıklara yol açtığı üzerine tek bir kelime yoktur.

Eşcinsellik, transseksüellik, çueer’lik gibi sapıklıkların bu boyutu, içine girilmesi yasak bir alandır.

Beşinci Bölüm: Akrabalık Her Zaman Karşı Cins ilişkilerinde mi Olur?’106

Bu bölümde savunulan tez; çekirdek aile kan bağları ve genetik aktarım olmadan da akrabalık bağlarının olabileceğidir. Eğer eşcinsel evlilikler varsa, çocuk evlat edinme veya yapay döllenme de mümkün olmalıdır.

Butler, sosyal yapının tamamen farklı olabileceğine dair, Çin’in Tibet sınırında yaşayan 50.000 kişilik Mosuo (diğer adıyla Naxi) azınlık grubunu örnek olarak verir. Matriarkal, yani kadın/anne egemenliği olan bu kabilede evlenme yoktur; kadınların yatak odalarının üstünde bir delik vardır, isteyen erkek, kadın da kabul ederse geceleyin oradan inip kadınla beraber olur. Doğan çocuk tamamen annenin ailesine aittir, çocuğun da çoğu zaman belli değildir; miras da anne üzerinden aktarılır ve erkekler sadece politik alanda söz sahibidir.

Bölümün devamında Butler kendi tezinin tam karşı görüşlerini savunan Fransız filozof Sylviane Agacinski’yi gündeme getirir. Agacinski Amerika’dan ithal edilen toplumsal cinsiyet ve kuir (queer) teorisini Fransa için canavarca yaşanılacak bir gelecek (monstrous future) olarak tanımlar ve Le Monde gazetesindeki makalesinde Butler’ın ismine de değinir.^[106]^[107] Agacinski, eşcinsel ebeveynliğini doğallıkdışı görür çünkü çocuk, sağlıklı bir gelişim için hem anneye hem de babaya ihtiyaç duyar ve eğer eşcinseller çocuk büyütürse bu durum yapay bir insanlık yaratmak demektir. Böyle bir süreç, sonuçta toplumun şiddet içinde yok olması ile biter. Fransız filozof ayrıca eşcinsellerin çocuk sahibi olmak istemelerini çok ağır bir dille, şiddetli tecavüz olarak eleştirir.^[108]

Butler artık alıştığımız, kendine özel pragmatik (yararcı) retorik tarzı ile bölümün sonuna kadar tezini savunmaya çalışır ama kanaatimize göre çok zayıf kalır. Adını tekrarlamasa bile, hep dayandığı ana kaynak Foucault’nun dil teorisidir. Binlerce senedir devam eden insanlığın kadim ebeveynlik ve çocuk yetiştirme geleneğini, Himalayaların ücra bir köşesinde yaşayan küçük bir grubu örnek vererek eleştirmek, ne yazık ki, çok sığ bir yaklaşımdır. Ne güzel olurdu, insanlığın kadim bilgeliğinin, arketipsel zenginliğinin biraz farkında olsaydı.

Altıncı Bölüm: Kabul Edilmeye Duyulan Hasret^[109]

Bu bölümde Butler, son senelerde adı geçen feminist psiko- analist Jessica Benjamin’in cinsiyet fikirleri üzerinden tezini savunmaya çalışır. Benjamin, çalışmalarında, kişilerarası ilişkilerde kabul (recognition) üzerine odaklanmıştır. Bu kabulü engelleyen ise baskın gelme, hükmetme duygusudur fakat bu duygu aslında saldırganlık değil, karşısındaki kişinin gerçekliğini görememe, kabul edememe kaynaklıdır. Böyle ilişkilerde iki taraf da karmaşık bir kapana yakalanmış gibidir. Ve bu durum bütün sosyal kuramlarımızı, aile ilişkilerimizi, cinsel hayatımızı derinden etkiler ve eşitlik, özgürlük duygularımızı elimizden alır.^[110]

Fakat baskın gelme duygusu ve rekabet, kabule dönüşürse bütünleşme oluşur ve gerginlik azalır. Benjamin’in yaklaşımında zamanla bir değişiklik belirir ve ikili ilişkinin getirdiği bütünleşme yerine yazar bir “üçleme”den söz etmeye başlar. Şöyle anlayalım; mesela bir terapist terapiye gelen danışanı ile em- patik bir ilişki kurmak ister fakat özdeşleşme yetmez; sadece empati, diğerinin yaşadıklarını anlamlandırmakta eksik kalır, onun farklılığını tam manasıyla kavratamaz. Çünkü terapistin kendi gölgeleri de (yaşam deneyimleri, kaygıları, değer yargıları…) devrededir. İlişki bu durumda akılla kontrol edilemeyen, diğerinin veya “üçüncü”nün (gölgenin) akort ettiği bir melodi gibidir. Bu diğerini Benjamin the shadow ofthe other (“diğerinin gölgesi”) diye tanımlar. Yani gerçek ilişki bir “gölgeler oyununa dönüşür ve bu durumda artık çok farklı ilişki türü de önyargısız kabul edilmelidir.^[111] Yani sonuç olarak terapistin danışanına göre daha sağduyulu, vicdanlı, bilgelik sahibi olabileceği fikri usulca ortadan kaldırılır.

Okuyucumu sıktığımın farkındayım, ama LGBTQ… akımının nasıl meydana çıktığını anlamamız için bu ayntılar önemlidir.

Butler, Benjamin’in bu fikirlerini filozof G. W. F. Hegel üzerinden derinleştirmek ister ve Ruhun Fenomenolojisi üzerine bazı değerlendirmeler yapar. Hegel’e göre iki insanın birbiriy- le karşılaşmasında (encounter) bencillik ortadan kalkmalı, kişi kendi kendisini kaybetmeli ve diğerinde tekrardan bulmalıdır, gerçek özbilinçlenme budur.^[112]

Yazar ayrıca bu bölümde “iş”i yine cinselliğe getirir ve baskın gelme üzerine şöyle bir örnek verir: İki cins ile de cinsel ilişki kuran bir kadın düşünelim; ilişkide alt konumda kalma, ona göre kadınlık ve lezbiyen arzularını bir tarafa bırakmasını gerektirdiği için, beraber olduğu 1 numaralı erkekten ayrılıyor çünkü bu erkek altta kalmayı hiçbir zaman kabul etmiyor. Ve bu kadın başka bir kadına yönelmek yerine, cinsel ilişki esnasında altta kalmayı kabul eden 2 numaralı bir erkek buluyor ve üstüne biniyor, olabilir ki anal yoldan da girişim yapıyor. Sonrasında Butler, kadının motivasyonu üzerine bir dizi olabilirlik sunuyor.

Lütfen beni affedin; bu, aklı bacakları ve apış araşma sıkışmış hanımın yazdığı deli saçmalarının ancak bu kadarmı size aktarıyorum ama içinde bulunduğumuz bu savaşın kurmaylarının, insanlığı yeniden yapılandırma iddiasında bulunan bu zavallıların mantığını anlamamız lazım çünkü “toplumsal cinsiyet” hezeyanı böyle meydana çıkıyor.

Yedinci Bölüm: Ensest Yasağının İkilemleri^[113]

Bu bölümde Butler, her seferinde lafı, döndürüp dolaştırdıktan sonra akrabalık ilişkilerinde ensest rezaletini sorgulamaya ve bazı durumlarda bunu haklı çıkarmaya kadar getirir. Bir kadim atasözü, “Niye inşa edildiğini bilmiyorsan bir duvarı yıkma.” der; edeb, güzel ahlak, sağduyu giderse insanın üretebileceği saçmalıkların sonu yoktur. Sigmund Freud’un Oedipus Kompleksi teorisinden hareketle erkek çocuk annesine karşı hissettiği cinsel çekimi, yasak olduğu için başka bir kadına yöneltir. Kız çocuk ise babasına hissettiği yakınlığı yine yasak olduğu için annesi ile aşın özdeşleşerek aşar; anne bundan dolayı bir fetiş (tapınma nesnesi) veya penis temsili hâline dönüşür.^[114] Sonuç olarak cinsellik kavramının doğuşu bu süreçten kaynaklanır. Bu girişi yaptıktan sonra Butler önce ensestin, gerçekleşmemiş hayalî bir arzu olabileceğine veya zorlama olmadan iki tarafın da rızası ile olabileceğine işaret eder.^[115] Ve bölümün devamında ensest yasağı yasası üzerinden lafı esas konuya getirir: Ensestte olduğu gibi bazı sevgi türleri yasak kapsamına girerse o zaman bu yasak, eşcinsel ilişkilere de yansır. Butler, tezini güçlendirmek için 18. yüzyıldaki kız ve erkek kardeş cinsel ilişkilerinin nasıl şiirsel bir dille anlatıldığını hatırlatır.

Bu durumda heteroseksüel (karşı cins) kavramı ve ilişkileri ensest yasağından kaynaklanıyorsa çözüm, zorlama olmadığı takdirde bu yasağın kaldırılmasıdır.

Sekizinci Bölüm: Bedensel İtiraflar116

Bu bölümde Butler, Foucault’nun Cinselliğin Tarihi kitabından hareketle “ruhbanlığın gücü” (pastoral power) kavramından başlar ve bir sınıf insanm (rahiplerin), bulunduğu konum üzerinden, günah çıkarma esnasında nasıl diğer insanları ahlaki açıdan terbiye ettiğini ve “vicdanlarını koşullandırdığını açıklar. Bu manada insan Foucault’ya göre, rahibin görüşlerini kabul ettiğinde bedenini ve arzularını feda etmiş olur (self-sacrifice). Filozofun yorumcusu John Cassian şu sonucu çıkarır: “Bu durumda insan ancak gerçek bedenini (arzuları manasında) ve gerçek varoluşunu yok ettiğinde ‘gerçekliğe’ vardığını sanar”.^[117] Yani Foucault’ya göre bir Hrıstiyan din uygulaması olan günah çıkarmada, tam manasıyla bir serbest irade yadsıması (inkârı) vardır ve bu süreci mümkün kılan, kullanılan kelimeler ve cümlelerdir (verbalization); sonuç olarak dil iradeyi yok eder. Psikoanaliz esnasında bir terapistin karşısında durmak benzer özelliği gösterir. Demek ki günah çıkarmaya veya bir psikiyatriste gidip hayatmının inceliklerini açıklamak, a priori olarak suçu kabullenmek ve kendi varoluşunu inkâr etmek anlamına gelir.

Okuyucumuz anlamıştır; Butler’m varmak istediği nokta, “Her ne hayat yaşanmışsa yaşanmıştır ve kimsenin kimseye içini dökme, hesap verme zorunluluğu yoktur.”dur. Butler, tezini kendine göre daha da güçlendirmek için Antik Yunan tragedyasından, Sofokles’in oyunundaki Antigon’u örnek verir.^[118] Butler’a göre Antigon ile kardeşi Polineikes arasında çok güçlü bir bağ ve belki de ensest ilişkisi vardır. Dayısı Kreon, Polineikes öldükten sonra onun gömülmesine yasak koymuş ve gömene ölüm cezası vereceğini duyurmuştur. Antigon bu cezaya rağmen ölümü göze alır, kardeşini gömer. Butler bu örnek üzerinden hem kendi varoluş tarzma bir varoluş kahramanlığı (existential heroism) yakıştırırken bir yandan da kuralları çiğnemeyi idealize ederek kendini izleyen bütün bir kitleyi aynı davranışı göstermeye cesaretlendirir. Kullandığı cümleler şöyledir: “Yaptığımı inkâr etmeyeceğim.”,“İnkâr etmiyorum.”, “Kimse beni başkalarının dili üzerinden inkâr etmeye zorlayamaz.”, “Bu yaptıklarım benim sahip olduğum, hayatıma anlam veren ‘zenginliğim>dir.”

Yani bırakın yapılan hatalar dolayısıyla suçluluk duymayı, o hataları övünç gibi göstermeye çalışarak insanlığı yeniden yapılandırma projesi için deli saçması fikirler üretir kendisi. Şimdi bazı garip eşcinsellerin, ilişki kurdukları insanların AIDS’li olduklarını bile bile onlarla cinsel beraberlik yaşamalarının “mantığını” ve “pride/övünç/onur” yürüyüşlerini anlamaya başlıyoruz.^[119] Evet, aynen Antigon’un yaptığı gibi, aşkı uğruna ölümü göze almak ve mezardaki gerdek odasında sonsuz beraberliği yaşamak.^[120] Butler devamında yine Freud’a döner ve insanlığın yaptığı hatalar dolayısıyla suçluluk duymasını Oedipus Kompleksi ile birleştirir; zaten yukarıda açıkladığımız gibi bu kompleks olmasa cinsiyet fikri de olmayacaktır.^[121] Bu suçluluğu Freud obscure sense of guilt (“karanlık suçluluk duygusu”) diye tanımlar; sebebi ise, kendi sığ insan kavrayışına göre anneye sahip olma dürtüsü ile babayı öldürme isteğidir. Yani Freud, Foucault ve Butler bütün insanlığın vicdanını bu hezeyana indirgerler.

Aynı bölümün sonlarına doğru Butler bir veciz “yumurta” daha yumurtlar ve insan bedenini ayrı bir antite (varlık) gibi sunmaya çalışır. Mesela terapi odasında geçmişte yaşanmış bir cinsel itiraf dile getirildiğinde kişi, kendisinin değil de, bedeninin ne yapmış olduğunu söyler, hatta aslında bu itiraf bedenin kendi söylevidir. Eğer suçluluk dile getiriliyorsa bu -kişinin değil- o haltı işlemiş bedenin suçluluğudur. Diyelim ki bir kadına tecavüz etti; terapi sedirinde yatarken parmağı ile bedenini gösterip, “Ben yapmadım, bu ‘hayvan’ yaptı…” der.¹²²

Lütfen kitabı yırtmayın, “Bu kadar da olmaz!” demeyin, toplumsal cinsiyetin ve lezbiyenliğin duayeni “The Great Butler”- dan söz ediyoruz.

Tabii ki sadece biz değil, işin gerçek yüzünü kavrayan başkaları da vardır; Butler Brezilya’yı ziyaret ettiğinde kendisine karşı protesto yürüyüşleri yapılır, “Cehenneme git sübyancı!” sloganları atılır ve bir ara hayatı tehlikeye bile girer. Aşağıdaki fotoğrafta gördüğümüz gibi suçlamalara cevabı: “What>s the problem?” (“Mesele nedir?”)dir; evet, mesele nedir? Son olarak küçük bir ayrıntı: Bizde yaşanan Boğaziçi Üniversitesi olaylarında kendisinin de parmağı vardır.

Dokuzuncu Bölüm: Cinsiyet Farklılığının Sonu mu?^[123]

Butler» Undoing Gender (“Cinsiyeti Çözme”) adlı bu kitabın giriş bölümünde, amacını “lezbiyen ve gey gündeminin görevi, gerçekliğin yeniden yaratılması, insanın yeniden oluşturulması” olarak açıkladıktan sonra bu bölüme feminizm hareketinin bazı yönlerini eleştirerek başlar. Kullandığı kavramlar açısından feminizmde bir kafa karışıklığı vardır ve feminizm bundan dolayı anlamlı bir gündem oluşturamaz.^[124] Butler’a göre cinsiyet farkı (sexual difference)) toplumsal cinsiyet (gender) ve cinsellik (sexuality) farklı şeylerdir.^[125]

Cinsiyet, biyolojik yapıyı; “toplumsal cinsiyet” davranışsal, kültürel ve psikolojik özellikleri dile getirir. Başka bir ifadeyle, bu ikilemde erkek-kadın biyolojik yapıyı ama erkeklik ve kadınlık/kızlık ancak psikolojik ve sosyokültürel yapıyı açıklar.^[126] Çağlar boyu insanlık gender yani cins sözcüğünü kullandığında erkek ve kadın farklılığını anlamıştır ama eşcinsellik, transseksüellik, kuirlik (ne erkek ne kadın) gündeminin kurucuları bu kelimeye “sihirli bir değnek” ile dokunduğunda, sözcük bir anlam sıçraması yapar ve amacı doğrultusunda ne erkek ne kadın, “ikisinin arasında bir şey” manasıyla yüklenir bu kelime. Butler, Foucault’dan aldığı ders ile sözcüklerin gücünü anlamış ve sekizinci bölümde, filozofun “Dil, iradeyi yok eder.” kuralını kendi ideolojisine göre kullanarak bu deyime evrensel bir yaygınlık ve geçerlilik kazandırmıştır.^[127]

Homofobi , cinsel tercih”, “onur” (pride) ve benzer deyimleri kullandığımızda farkına varmadan gerçeklikten kopar ve o sözcüğün etkisi altına gireriz. Kitabın önceki bölümlerinde açıkladığımız gibi trajik bir hayat tarzı olan eşcinselliğin, “onur” ile ne alakası vardır? Hayat beklentisini ortalama 20 yıl kısaltan, sadece AIDS’e veya Maymun Gribi’ne değil, bir dizi somatik ve psikolojik hastalığa yol açan eşcinsel hayat tarzı nasıl bir “tercih” olabilir?¹²⁸¹²⁹

Foucault’nun “Cinsiyet kimliğinin ardında ‘gerçek’ bir cinsiyet yoktur.”, “Erkeklik ve kadınlık içi boş kavramlardır.” düşüncesini savunmak için yeni bir tabir gerekir ve onların kullandığı anlamda gender, yeni bir anlamla yeniden doğar.^[128]^{[129] [130]}Feminizm tabiri Butler’ı rahatsız eder ve kadın diye bir cins sosyal açıdan zaten bir dil kurgusu ise feminizm, yani kadın hakları da toplumsal cinsiyet için bir engeldir.^[131] Bu nedenle Butler, bölümün devamında toplumsal cinsiyet (gender) ve feminizm ilişkisine ağırlık verir. Toplumsal cinsiyet fikrininin karşısında iki direnç vardır: Biri feministler diğeri ise tehlikeyi hisseden Katolik Kilisesi ve Vatikan’dır. Feministler uzun yıllar boyunca savundukları kadın hakları meselesinde “Kadın diye bir kavram artık yok olacaksa niye savunduk?” çelişkisini yaşarlar. Vatikan ise ince oyunun farkına varmıştır ve gender kavramını, Birleşmiş Milletler Hükümet Dışı Örgütü’nün (NGO) programından çıkarmak istemektedir çünkü kavramın özellikle kadınlar konusunda kullanıldığında eşcinselliğin onayı için bir şifte, kod anlamını taşıdığını ve erkek-kadın dışında yeni bir cins yaratma girişimi olduğunu fark etmiştir.

Butler kendince bu eleştirileri savmaya çalıştıktan sonra İtalyan feminist yazar Rosi Braidotti’nin “Metamorfoz” adlı kitabına cevap niteliğinde bir bölüm sunar.^[132] Cinsel farklılıklar konusunda, feminizm kavramının, genelde olduğu gibi olumsuz anlaşılmayacağını öne sürer çünkü kendi “toplumsal cinsiyet” anlayışına göre ikili cinsellik (kadın-erkek) kavramı artık aşılmıştır. Ve bu durumu açıklamak için erkek rolünde sevici kadın örneğini verir (butch desire). Bu kadınlar erkek olmadıkları hâlde diğer kadınlan erkek gibi sevebilirler. Bölümün sonuna doğru da heteroseksüellik (karşı cinsle ilişki) eleştirisi gelir; sadece karşı cinsle ilişki kuranların eşcinsel ilişki kuramamalarının sebebi Butler’a göre bu kişilerin kendi kendilerine yönelik koydukları yasaktan kaynaklanır ve bu yasak onların bilindışına bastırdıkları gizli eşcinsellik dürtüsü sebebiyledir; yani kendi kendilerinden korkarlar.

Onuncu Bolüm: Sosyal Değişim Meselesi^[133]

Bu bölümde Butler tezini tekrarlar ve amacının esasçıhk («- sentialism) tarafindan ileri sürülen, “cinsiyetin bedenin yadsınmayacak bir gerçeği ve doğuştan gelen durumu” olduğu görüşünü eleştirir. Kendisi üzerinden bir örnek vererek, kadın tarzı sergileyen eşcinsel erkeklerin, kendisinin bütün gayretine rağmen hayatı boyunca başaramadığı dişiliği kendisinden çok daha iyi yaptıklarını söyler. Mutlak cinsiyet olmadığı görüşünü daha da güçlendirmek için de, ABD’deki drag fenomeninin politik alana yansımasını örnek verir.^[134] Aslında dipnotta açıkladığımız gibi, İnsanlığı Yeniden Yapılandırma Projesi’nin bir yönü olan drag olayını Butler, güncel kabul edilmiş gerçekliğin, drag hareketi üzerinden nasıl göreceli hâle geldiği ve yeni “gerçeklik” modellerine gereklilik duyulduğunu açıklamak için kullanır.

Butler, devamen yeni insan modelini açıklamak için, Gloria Anzaldûa’nm görüşleri, üzerinden devam eder.^[135] Anzaldua, sosyal değişimin olabilmesi için tekil öznenin ötesine geçmeyi savunur (beyond a “unitary” subject).

Gloria Anzaldua, 1975’te halüsinojen alarak yaşadığı deneyimlerinde içinde farklı Gloria’larm olduğunu fark etmiş, bu durumu “Çoklu Gloria”lar deyimiyle tanımlamış ve bu çoklu kişilikler sonradan yazdığı kitaplarda devreye girmiştir.^[136] İddiası şudur: “Ancak sürekli bu iki taraflı dönüşüm yaşandığında kadınlığın ve toplumun multikültürel açıdan anlaşılması mümkün olur.”¹³⁷

Anzaldüa’nın dipnotta sunduğumuz yaşantısına bakarsak, yeni insan modelinin çok renkli bir cinselliği olacak demektir! Butler, kitabını felsefe üzerine genel manada yaptığı bazı değerlendirmelerle bitirir.

Okuyucu belki ilk bakışta Butler’ın akıllara ziyan, güzel ahlakı hiçe sayan fakat onun da ötesinde sübyancılık ve ensesti savunan düşüncelerine niye bu kadar önem verip uzun uzadıya anlattığımı anlamayabilir. Mesele sivri akıllı bir ABD’li sosyologun, kendine özel düşüncelerinden ibaret değildir; bu, insanlığa karşı açılmış, sosyal mühendislik projeleri üzerinden yürütülen bir savaşın ana stratejilerinden biridir. Yeni bir radikal insan modeli ancak erkek ve kadın farkı, yani cinsiyet ortadan kaldırılırsa mümkün olabilir; Butler da gördüğünüz gibi bu konuda hayli “yaratıcı” ve üretkendir. Bizi Türkiye olarak ilgilendiren ise projenin bu ayağının bize nasıl yansıdığıdır, aşağıda bunu açıklamaya çalışacağım.

b.Truva Atının Cinsiyeti Neydi?

Truva atı; aygır, kısrak veya cinsiyeti olmayan bir unicorn olabilir.¹³⁸ Şüpheniz olmasın, eğer konu gündeme getirilirse bizim feminist veya toplumsal cinsiyet duyarlılığı olan hanımlar, üzerine sayfalarca makale ve hatta kitap bile yazabilirler. Evet, şaka bir yana, 2010 civarındayız ve ikinci kitabım Nefs Psikolojisi ve Rüyaların Dilinin hazırlık çalışmaları içindeyim. Detaylarını tam hatırlamasam da İstanbul Söyleşmesinin gündeme getirildiği günlerdeydi, üzerimize gelecek tehlikeyi hissettiğim için Ankara’dan binlerine ulaşıp uyarmak için çabalara girdim. Sonuç olarak bir dos- tumun araya girmesiyle o zamanlar Meclis Başkanı olan, şimdi rahmetli, Burhan Kuzu Hoca’dan randevu alabildim. Meclisteki makam odasında buluşmak üzere verdiği saatte oraya gittim ve zannedersem 20-25 dakika geç geldi. Tabii ki söz verilen zaman konusunda hiç hoşgörüsü olmayan bir “isviçreli” Türk olarak, hocaya hayli çıkıştım; biraz şaşkın gözlerle bana baktı ama bu daha hiçbir şeydi, esas konuya girdiğimde rahmetlinin hâlini görecektiniz. Eşcinsel hayat tarzının bütün trajik “inceliklerini anlattığımda, Burhan Hoca kızardı ve terlemeye başladı. Başka çarem yoktu, bizi nasıl bir hayatın beklediğini açıklayabilmek için onu şoke etmeyi de göze alarak bunları anlatmalıydım.

“Peki, netice nedir?” derseniz… 24 Kasım 2011’de Türkiye Büyük Millet Meclisi’nde, 247 vekilden 246’sının kabul, 1 vekilin çekimser oy vermesi ile Türkiye, sözleşmeyi parlamentosundan geçiren ilk ülke oldu.

Sözleşme; toplumsal cinsiyet, cinsiyet dengesizliği ve güç ilişkilerindeki mevcut duruma dayalı şiddetin mağdurlarından “kadına” ayrıca dikkat çekmekle beraber çocukların korunmasını da içermekte ve “kadın” terimi sadece yetişkinleri değil 18 yaşından küçük kız çocuklarını da kapsamakta ve bu doğrultuda uygulanacak politikaların nasıl olacağını belirlemekteydi. Acaba biraz kitap okuyan ve araştırma yapan bir millet olsaydık, mesela Butler’ın yukarıda açıkladığım görüşlerini biraz bile olsun bilseydik, böyle bir oyuna gelir miydik, kadın hakları bahanesi ile kamufle edilmiş bu Truva atını içimize alır mıydık? Evet, on sene boyunca 2011-2021 arasında, “zehir” yavaşça içimize akıtılmaya başlandı ve toplumun her kesimi işin aslını anlamadan sözleşmeyi savunur hâle geldi. Küresel projenin kurmayları kendi aralarında durumumuza ne kadar gülmüşler, şampanya patlatıp zafer şarkıları söylemişlerdir.

Neticede 2021 senesinde hatadan dönüldü ama “virüs” ne yazık ki bazı zihinlere yerleşti.¹³⁹

Bu sözleşmenin bazı maddelerini, zamanı geldiğinde patlayacak, toprak altına yerleştirilmiş mayınlar gibi düşünebiliriz. Bu maddeleri özetleyelim:

Truva Atı veya Mayın Tarlası: İstanbul Sözleşmesi

Mayın 1: ‘Toplumsal Cinsiyet Eşitliği”

“Toplumsal Cinsiyet Eşitliği” terimi en tehlikeli olanıdır.¹⁴⁰

Yukarıda gender teorisinin nasıl ortaya çıktığı ve hedefinin ne olduğu Butler’m kendi ağzından anlaşıldıktan sonra hâlâ işin esasım anlayamamak, bilgi eksildiğinin de ötesinde seçici bir kavrayış eksikliği ve psikolojik yadsıma mekanizmasıdır.¹⁴¹Üçüncü dalga feminizm, yani “erkek kadın” yaratma, erkek eşcinselliği ile erkekliği sulandırma, yani her türlü sapıklığın küresel çapta üstel bir hızla teşvik edilmesi ve alan artık müsait olduğu için erkek ve kadın farkını tamamen silme… Bahane de hazırdır: Kadınlara uygulanan şiddet ve eşitsizlik.

Bu strateji sıkça kullanılır; önce insanlarda acıma, merhamet duyguları uyandırılır ve yeterli hazırlık yapıldıktan sonra aniden taktik değiştirilir ve kadınlığı tamamen silme projesi devreye girer. Yani hak hukuk derken: “Yorgan gitti kavga bitti.” Zaten ABD’de bazı feminist teyzeler kadınlık gidiyor diye isyandadır ama iş işten geçmiştir. Tabii ki burada yanlış bir anlamaya yer vermeyelim; kadın haklarını geliştirmek, uygulanan şiddeti engellemek her uygar insanın görevidir ve bu alanda ilerlemelerin gerçekleşmesi gayet doğaldır. Ama bunların derdi bu değil; böyle görünse bile artık anladığınız gibi “büyük oyun” hak hukuk değil, insanlığı yeniden yapılandırmak. Siz saygıdeğer okucularımın kavradığını ise bazı saygıdeğer hanımefendiler hiç anlayamıyor; anakronik (bu zamana ait olmayan) bir takılma var. Ama bu takılma çok tehlikeli çünkü bu savaşta cephemiz bölünüyor, ciddi manada güç ve zaman kaybediyoruz.

Mayın 2: Cinsiyet Hakkında Kalıplaştırılmış Yargılar, Klişeleşmiş Roller^[142]

Yani bir erkeğe erkek ve kadına kadın demek bunlara göre “kalıplaştırılmış yargı”dır; âdeta Foucault, Butler, Benjamin, Anzaldû a el ele vermişler, koro hâlinde şarkı söylemektedirler. Peki sadece iki cinsiyet yoksa bunun yerine ne getirilmelidir; tabii ki “Cinsiyet Rolü Normları” (Gender Streotype), yani LGBT ile başlayan ve LGBTQIA+ ve ötesine giden bir seri.^[143] Ne masum değil mi? Kadın hakları derken nerelere geldik.

Mayın 3: Törelerin, Geleneklerin ve Ar, Namus Gibi

Kadim İnsani Değerlerin Kökünün Kazınması^[144]

Aşağıdaki dipnotta ilk bakışta âdil gibi görünen bu ifade ABD uygulamalarında olduğu gibi inanılmaz saçma boyutlara ulaşmıştır. Evet çağımızda da töre, namus, gelenek, din adı altında yapılan bazı uygulamalar vardır ve şüphesiz bunların değişmesi gerekir. Bazı ülkelerde sözde İslam, şeriat adı altında kadınlara karşı yapılan zulmün gerçek dinle hiçbir alakası yoktur, bunlar yerel, ilkel yorumlardır. Ama burada genel manada “kökünün kazınması” kullanılıyor; yani daha açık ifade edersek bizi olumlu yanlarımızla da “namussuz” yapmak istiyorlar.

Mayın 4: “Kadın’ Terimi, 18 Yaşından Küçük Kızları da Kapsayacaktır”¹⁴⁵¹⁴⁶

Yine ilk bakışta çok anlamlı bir karar; nitekim küçük yaşta cinsel istismara uğrayan kız çocuklarımızı nasıl koruyacağız? Ama burada “mayın” başka yerdedir; şöyle bir senaryo düşünün: Artık doğal gibi kabul ettirilmek istenen “Cinsiyet Rolü Normları” çerçevesinde yine 13-14 yaşlarmda bir kızımızın bu kez “sözde” kendi rızası ile lezbiyen veya trans olmak istediğinde ebeveynin bu duruma karşı çıkması bir özgürlük ve kişisel haklar kısıtlaması olarak değerlendirilecektir. Kız evi terk edebilir, biriyle yaşayabilir ve ağabey veya baba kızı zorla eve getirmek istediğinde suç işlemiş olacak ve önce uyarı alacak ve sonra da cezai müeyyede uygulanacaktır.

Domuz bağı nasıl çalışıyor görüyor musunuz, Fitne Nobel ödülü olsa bu sözleşmeye verilirdi herhâlde.^[147]

Ayrıca sözleşmenin maddelerinden biri olan, GREVIO denetim sistemi daha da büyük bir felaket; artık kim olduklarını bildikleriniz, uluslarüstü bir komite kuracaklar ve bunlar da

Türkiye’deki durumu denetleyecekler. Âdeta sosyal açıdan bir Düyûn-ı Umûmiye.^[148]

Bilmem anlatabiliyor muyum; öyle bir gaflet içindeyiz ki insan şaşıyor, zafer kazandığımızı zannedip Truva atını şehrimize almışız, içinde ne olduğuna bakmadan hayranlıkla etrafında dolaşıyor, cinsiyetini tartışıyoruz. Böyle bir teslimiyet davranışının derin psikolojik anlamını bölümün sonunda açıklayacağım.

Truva Savaşlarının Ortasında Kalmış Garip Mustafa

Sizlere kitabın başında sunduğum bu beş cepheli savaşın önce varlığını sonra da stratejilerini açıklamaya çalışırken farklı kuruluşlarla temas halindeydim, sunumlar yapıyordum. Yine bir kuruluş tarafindan devletin yüksek makamlarına da sunum yapmaya davet edildim. Birazdan açıklayacağım olayın boyutlarınınm bu oranlarda olabileceğini tahmin etmediğim için, ilk sunum için şart koşulan “sansür”ü kabul ettim. Kadınları erkekleştirme (üçüncü dalga feminizm), toplumsal cinsiyet ve özellikle İstanbul Sözleşmesi konusunda tek kelime etmem istenmiyordu. Hâlbuki kitabın başındaki şemada gördüğümüz gibi, bu iki alan, bu savaşın en önemli cephele- rindendi ve üzerlerine konuşulmaması, genel stratejinin anlaşılmasını engelliyordu. Derdimi anlatamadığım için kendime çok kızdım ve bir dahaki sunumda sansürü kabul etmeme kararma vardım. İkinci sunum Ankara’da yine devletin bakan seviyesinde ileri gelenlerine yapılacaktı; sıra bana gelince konuşmaya başladım fakat tam konuşmamın ortasında, araya girildi, sözüm kesildi, en hafif tabiri ile, nezaket kurallarını aşan bir girişim ile susturulmaya çalışıldım. Evet, belki İsviçreli Türk yönüm susacaktı ama Rumeli göçmeni Sipahi Mehmed yanım uyandı, oturduğum yerden kalktım ve beni izleyen muhterem zevatın şaşkın bakışları arasında, sesimin I tonunu yükselterek, “Bakın muhterem kardeşlerim, biz bir i‘ savaşın ortasındayız ve eğer bu konulara değinmezsek bu sa- 1 vaşı anlayamayız.” deyip devam ettim.

Söylediklerim etkili olmuş olmalı ki, bir dahaki sempozyuma baş konuşmacı olarak davetliydim. Orada, daha önce varlığını hissettiğim ama yine bu oranlarda olabileceğini tahmin etmediğim bir gerilim fark ettim. U şeklindeki masanın bir kanadındaki hanımefendiler ile karşı kanadındakiler arasında tam bir kopukluk, onun da ötesinde, birbirlerine bakmamaya kadar varan bir gerilim vardı ve ben de iki masanın birleştiği yerde, yani ortadaydım. Bir o tarafa bir bu tarafa bakıyor ve içimden “Aman Allahım, ben nerelere düştüm?” diyordum. Grup terapilerinden bu tarz trajikomik senaryolara alışık olduğum için, gerilimi azaltmak için neler yapılması gerektiğini biliyordum ama ne yazık ki terapide değildik. Bir ara bana bakıldığım hissettim; başımı çevirdiğimde bir hanımın öfke dolu gözleriyle karşılaştım, âdeta gözleriyle beni yiyecekti. Hep muzip bir yapım olduğu için olayın mizahi yönü de içimde canlandı ve beni bir gülme aldı. Belli olmasın diye ağzımı tuttum, diğer yandan da “virüs”ün çok derinlere işlemiş olduğunu anladım. Toplumda kanaat önderi olmuş, akademik kariyer yapmış bu hanımefendiler çok spesifik bir körlük yaşıyorlar ve İstanbul Sözleşmesi’nin içine yerleştirilmiş, toplumsal cinsiyet gibi “mayın”ları ısrarla görmemekte diretiyorlardı. Âdeta oturma odasında bir fil vardı ve ben “Bu filin burada ne işi var?” dediğimde, “Hangi fil, nerede o fil, fil olduğuna emin misin?” cevabını alıyordum. Sağduyu devreden çıkmış, zehirli bir asabiyet içlerine yerleşmiş, sağlıklı muhakeme kaybolmuştu. Bu konulara girdiğimizde kaşlar çatılıyor, gözler donuklaşıyor, beden dili savunma haline geçiyordu.

Bakın, belki erkek dünyası ile geçmişte yaşadıkları olumsuzluklar sebebiyle haksızlığa, şiddete karşı olan tepkilerinden kaynaklanan duyarlılıktan söz etmiyorum, burada başka bir dinamikle karşı karşıyayız. Psikoterapi esnasında herhangi bir orantısız duygusallıkla karşılaştığımızda altta yatan sebepleri ararız ve ancak ateş olan yerden duman çıkar. Durumun üzerine derinliğine düşündüğümde kitabın “Netflix Cephesi” bölümünde değineceğim “sistematik gölge aktivasyonu” tekrar aklıma geldi; büyük olasılıkla “ayar” başarıyla uygulanmış ve sağduyu devreden çıkarılmıştı. Erkek dünyası tarafından baskılanmış, haksızlığa uğramış, belki şiddete maruz kalmış veya öyle olmuş olduğunu sanan “gölge” kışkırtılmış ve benliği tamamen istila etmiş, ele geçirmişti. Böyle durumlarda tarafsız bir değerlendirme artık mümkün olmuyor ve hatta sağduyu, aklıselim, vicdan bile devreden çıkıyordu.

Bundan dolayı İnsanlığı Yeniden Yapılandırma Savaşı’nm iki cephesi, yani “erkek kadın” yaratma ve cinsiyeti tamamen ortadan kaldırma projeleri yok sayılıyor ve oradan gelen saldırılara karşı tamamen savunmasız kalıyorduk. Ayrıca “ordu” öyle karşı saflara ayrılmıştı ki kurmaylar beraberce mücadele vermek yerine birbirlerinden nefret eder hâle gelmişlerdi. Yine “ödül” verilmesi gereken bir toplumsal mühendislik harikası ile karşı karşıyaydık. Bazen derdimi anlatamadığım zaman sunumlarımda içimden “İmdat!” diye bağırma isteği uyanır, bu sunum da öyle bir sunumdu ama cesaret edip de bağıramadım.

ALTINCI CEPHE:
TABİİ DUYGULARIN KASITLI
OLARAK BAŞKA ALANLARA
YÖNLENDİRİLMESİ/ÜSTEL
BİR HIZLA ARTTIRILMIŞ

HAYVAN SEVGİSİ

Şimdiye kadar savaşın belirleyebildiğimiz beş cephesini açıkladık fakat bu mühendislerin yaratıcılığına bir son yok gibi görünüyor. Son senelerde meydana çıkan bir sosyal değişim ise özellikle ev hayvanlarına yönelik sıradan ilgi ötesi sevgi. “Minni” adını verdiğimiz mavi nokta Siyam kedimizi, aşıları için veterinere götürdüm; ailecek tanıştığımız veteriner arkadaş, selâmlaştıktan sonra “Çocuğu şöyle alalım…” dedi.

Hayvan besleyenlerin bildiği gibi veteriner muayenehanelerine artık “klinik” deniyor ve bildiğimiz insan hastanelerinde bulunan laboratuvar, röntgen ve hatta MR cihazı olmak üzere, ne varsa oralarda da var.

Turgutreis’te yat limanında kahvesini sevdiğim bir kafeye çok rahat koltuklar yerleştirmişler; bazen orada oturup kitap okumayı severim fakat artık mümkün değil çünkü koltuklara sokak köpekleri yerleşmiş, “Bunların burada ne işi var?” dediğinizde bazı genç hanımlar size öfkeyle bakıyorlar.

Bir arkadaşım anlattı, kedi köpek mamaları faturaları kabul edilebilir düzeyi aştığı için kızına “Bak kızım, bu senin hayvanlara harcadığın para ile on yetim çocuk bir ay beslenir.” dediğinde hışımla gözlerini açarak bağıran kızından aldığı cevap, “Çocuklar beni ilgilendirmiyor.” olmuş. Arkadaşıma “Ne hissettin?” dedim, derin bir üzüntü ve hatta dehşetle, “Yahu biz bu çocuklara ne yaptık da bunlar bu hâle geldi?” dedi.

Şehirlerin sokaklarında gezerken çocuk arabalarına dikkatle bakarsanız bazılarının içinde köpek görürsünüz. Sokaklara yayılan kedi köpek mamalarını artık diğer hayvanlar da bolca yiyor, maşallah martılar hindi gibi oldu. Başıboş köpeklerin sayısı çok arttığı ve barınaklar da farklı sebeplerle daha az kullanıldığı için köpek çeteleri sokaklarda kol geziyor ve ne yazık ki üzücü olaylara şahit oluyoruz.

Yanlış anlaşılmasın, tabii hayvan sevgisini eleştirmiyorum, övünmek gibi olmasın, bu kitabın yazarı da hayvanları çok sever; askerlik hizmetim esnasında doktoru olduğum askeri fabrikanın kantininden yüzlerce kişinin yemek artığını toplar, nizamiye içindeki sahipsiz köpeklere dağıtırdım. Hep kedi köpek sahibi oldum ve hatta onlarla arkadaşlık anılarım bile vardır. Fakat bütün bu sosyal projelerde olduğu gibi, burada yine farklı bir durum var; doğal bir akış yok, zorlamalı bir değişimi izliyoruz, her zaman olduğu gibi Troy Vettese, “Want to trulyince bir ayar” yapıyorlar. Peki, bu neyin ayarı?

Kitabın farklı bölümlerinde açıkladığım “gölge kışkırtma” yöntemini artık anladık sanırım; burada da benzer bir durumla karşı karşıyayız. Ama bu sefer gölge kışkırtılmıyor; insanın en yüce duygularından biri olan merhamet, şefkat, üzerinden çalışılıyor ve hedef kaydırılıyor. “Tetiklenmiş merhamet sapması” gerçekleşiyor.^[149] Normal şartlar altında genç bir kadında ergenlik sonrasında çocuklara yönelik olarak uyanması gereken sevgi, muhabbet, merhamet, şefkat yönü değiştiriliyor ve bu durum ortaya çıkıyor. Artık aile kurmak, evlenmek, çocuk sahibi olmak gençleri ilgilendirmiyor; zaten hayvanlarla kurulan ilişki daha az sorumluluk gerektiriyor; daha konforlu, bir çeşit “kendini kandırma” çünkü bir insanın kendi yavrusu ile kurabileceği ilişkinin komünikatif ve metakomünikatif inceliklerini taşımıyor bu ilişki. Bunun için de yeterince doyum vermiyor, hep bir eksiklik kalıyor ve evinde onlarca kedi, köpek ve her türlü hayvan ile yaşayan insanlar meydana çıkıyor.^[150] Ve bu durum, fazla değil, son on sene içinde programlandı ve yine bir sosyal mühendislik harikası ile karşılaştık. Aynen kuklacının el harekeden ile kuklayı oynattığı gibi bizi de istedikleri gibi oynatıyorlar ama bir yandan da insanlığın merhamet gibi en asil duygularını, ince hâllerini körleştiriyorlar.

Ve bu ayarın karşılığı ise yine depresyon ve kaygı çünkü istendiği kadar hayvan sevilsin; bu sevgi, insanlar arası sevginin, mesela bir annenin bebeği ile yaşadığı sevginin yerini tutamaz. Hayvan sevgisi bir süreliğine idare eder ama sonunda yetmez ve sıkıntı, varoluş anksiyetesi başlar; istatistiksel veriler bunu kanıtlar. Ve tasavvufun bize öğrettiği gibi; insan, fıtrattan gelen bu asil duyguları yaşayamazsa aynen nefesini tutup da veremeyen bir insanda olduğu gibi “kerb” hâli yaşar, daralır.^[151]

Ama işin diğer göz ardı ettirilmiş boyutu ise dünyada yaşanan açlık, sefalet, çocuk ölümlerine rağmen kedi, köpek ve diğer ev hayvanları için harcanan paradır. 2020 verilerine göre ev hayvanları pazarı dünyada 261 milyar dolara ulaşmış ve 2022’de sadece ABD’de harcanan para 109 milyar dolar olmuştur. Ev hayvanları yan ürünleri pazarı 2019 ila 2020 arasında %116 artmış ve artmaya da devam etmektedir. Bir hesaplamaya göre ABD’de ev hayvanları için harcanan paranın 1/5’inden daha az bir miktarla akut açlığın önüne geçilebilir.^[152]

Şu anda dünyada 900 milyon köpek ve 700 milyon kedi, ev hayvanı olarak beslenmektedir.^[153] 2022 yılında ABD’de veteriner masrafları 36 milyar dolara ulaşmış ve sadece 2021-2022 arasında %4,7 artış göstermiştir.^[154]

Bilmem anlatabiliyor muyum; nasıl insafsız, delirtilmiş bir dünyada yaşıyoruz. Afrika’da ve dünyanın diğer ülkelerinde yüz binlerce çocuk Kuvaşiorkor (Kwashiorkor) hastalığına yakalanmış, göbekleri şişmiş, acıyla sokaklarda dolaşırken biz milyarları aslında bu kadar ürememesi gereken kedi, köpeğe harcıyoruz.^[155]

Bu son projede diğerlerine göre hedef daha belirgin. Annelik yaşanmazsa ilk aşamada nüfus artışı yavaşlayacak ve ayrıca toplumsal cinsiyet yapılanması için alan hazırlanacak. Yine bu son projeden aldığımız ders şudur: Bu projenin mimarları, bu kontrol mekanizmasını ellerinde bulundurdukları sürece karar verdikleri her sosyal değişimi gerçekleştirebilecek güçte olacaklar. Yani her gün yeni oyunlarla karşılaşma ihtimaline hazır olmalıyız. Aşağıda açıklayacağımız Hekaton ile tango böyle bir şey.

Mustafa Merter – Hekaton’la Son Tango,,syf:19-99

Dipnotlar:

[1] Yıllar sonra Psikolog Martin Seligman’ın “Kaliforniya benliği” ifadesine rastladım ama aynı durumu ifade etmiyoruz.

[2] Fer; “parlaklık, aydınlık, nur” demektir.

[3] Jean M. Twenge, Ben Nesli, çev. Esra öztürk (İstanbul: Kaknüs Yayınlan, 2009).

[4] Aslında clarification kelimesinin Türkçeye doğrudan tercümesi “açıklama, açıklığa kavuşturma” olsa da işin gidişatı kadim değerlerin yok edilmesi yönündedir. Bu sebeple “değerleri yeniden belirleme” daha doğru bir karşılık olabilir.

[5] “None of us has the right set of values.”

[6] Sokrates’in öğrencilerine bilgileri sorular sorarak öğretmesi “Sokratik diyalog” adıyla bilinir. Bu anlamda Sokratik sorgulama yapan kişi, karşısındakine yeni bir şey öğretmemekte, sadece kişinin bildiğini anımsatıp bilince çıkartmaktadır.

[7] George F. Kneller, Intruduction to the Philosophy ofEducation (New York: John Wiley & Sons, 1964).

[8] J. Dewey’in eğitim sistemi aslmda bizim kadim rüşd usulümüze benzer; yani çocuk veya talebe eğitimde pasif kalmamalı ve kendisi de doğruları bulmak için bir çaba içine girmelidir. Ama aradaki büyük fark şudur: Rüşd usulünde ilahi rabıta ve bir mürşid-i kâmil vardır. Mürşid sadece sözleri ile değil; hâlleri, Kur’ân-ı Kerîm kaynaklı güzel ahlakı üzerinden de doğruyu buldurur. Yani öğretmenin güzel ahlak ve tekâmül seviyesi doğruyu buldurmak için esas belirleyici unsurdur.

[9] Dewey, APT, 2010; Dewey, DRT, 2010; Dewey, MPC, 2010; Dewey, PST, 2010; Dewey, TTC, 2010; Dewey, TTP, 2010.

[10] Lickona, “The Return of Character Education”, s. 9.

[11] Jean M. Twcngc, Ben Nesli, çev. Esra öztürk (İstanbul: Kaknüs Yayınlan, 2009), s. 20.

[12] İlginçtir, çocuğun seçimlerine kayıtsız şartsız saygı duymayı eleştiren “Kültür Şoku” adlı kılavuz kitapta şöyle bir durum aktarılır: Bir yabancı, parkta bir Amerikalının minnacık bir çocukla konuşmaya çalıştığım görür. Ebeveyn, çocuğa “Şimdi eve gitmek ister misin? diye sorar. Uykusu olduğu her halinden belli olan ve bir yandan da ağlayan çocuk “Hayır.” der. Böylece aile parkta hoşnutsuzca oturmaya devam eder. Çocuğun böyle bir karar vermek için çok küçük olduğunu gören yabancı kendi kendine “Bu insanlara ne oluyor böyle?” diye söylenir. Kılavuza göre bu olaylar Amerikan kültürünün bir parçasıdır. a.g.e, s. 107.

[13] Bu hayallerden biri de ünlü olma isteğidir. ABD’de yüz binlerce genç, artist olma ümidiyle genç yaşta Kaliforniya’ya gitmiş ve bazdan Harvey Weinstein, Roman Polanski gibi Hollywood filmcilerinin kurbanı olmuşlardır. Bu ünlü olma isteği maalesef bize de yansımış ve özellikle sosyal medya bağımhlığı oranım son senelerde daha da arttırmıştır.

[14] “Ser”, Farsçada “baş” demektir; serseri, “başkasını dinlemeyen, kendi başını dinleyen; başına buyruk” demektir.

[15] Bir zamanlar bir psikiyatrisi dostum, kendisine varoluşçu psikoterapiyi öğrenmeye gelenlere “önce var ol, sonra gel.” derdi.

[16] Twenge, a.g.e., s. 65.

[17] a.g.e, s. 92.

18 J. Twenge, W. K. Campbell, Asrın Vebası: Narsisizm İlleti, çev. özlem Yüksel (İstanbul: Kaknüs Yayınlan, 2010), s. 75. (Grafik İstatistiğinin Kaynağı: D. F. Alwin, “İtaatten özerkliğe: Çocuklarda İstenen özelliklerde Değişiklik 1024-78”, Public Opinion Quarterly, 1988, 52, 33-52 ve General Social Sur- vey Data, 1988,1996 ve 2004.)

[19] Victoria döneminin (veya Viktoryen dönem), genellikle Kraliçe Victoria’nın (sıklıkla en büyük ve en sevilen Britanya hükümdarı olarak kabul edilir) hüküm sürdüğü 1837 ile 1901 yıllan arası için kullanılan bir dönem- lendirmedir.

[20] Twenge, a.g.e., s. 35-36.

[21] Filmin yapımcıları: Clint Eastwood, Albert S. Ruddy, Tom Rosenberg, Paul Haggis.

[22] J. Twenge, BEM Cinsiyet Ölçeği’ni kullanıyor ve tipik eril ve dişil özellikleri ölçen iki anketin, 28.920 üniversite öğrencisi üzerinde uygulanmış 103 örneğini bir araya getirip şu açıklamayı veriyor: “>Eril> ölçek; r’rekabetçi’, ‘bağımsız’, ‘asla kolay vazgeçmeyen’ ve ‘tutkulu’ gibi kelimeler içeriyor. 1990larda ankete cevap veren kadınların %50’sinden fazlası “eril” olarak çıkmıştı. Bu oran 1970lerde sadece %20’ydi. Yani kadınlar, 1970’lerdeki Patlama Nesli nin üniversite öğrencilerine kıyasla %80’den fazla eril özelliklere sahipti. Değişim o kadar büyüktü ki 19901ann başlarında erkeklerin ve kadınların, sözde erkeksi olduğu söylenen özellikleri ölçen ankete verdiği cevaplar ayırt edilemiyordu. Açıkça görülüyordu ki bu özellikler artık erilliğe değil insanlığa aitti.” a.g.e., s. 266.

[23] United States Census Bureau, “Historical Marital Status Tables. Table MS-2. Estimated Median Age at First Marriage, by Sex: 1890 to the Present”, 22 Kasım 2021.

[24] TÜİK tarafından açıklanan verilere göre Türkiye’de resmî olarak ilk evliliğini 2020 yılında yapmış olan kadınların ortalama evlenme yaşı 25,1 iken erkeklerin ortalama evlenme yaşı 27,9 oldu.

[25] Geçim sıkıntısı, sosyal karışıklıklar, kırsal kesimden şehirlere veya başka ülkelere göç, savaş, varoluş kaygısı gibi sosyal etkenler de burada devreye girebilir. Ama yukarıda verdiğimiz ABD örneğinde bunlardan hiçbiri büyük oranlarda mevcut değildir.

[26] Mustafa Merter, Nefs Psikolojisi ve Rüyaların Dili (İstanbul: Kaknüs Yayınlan, 2014), s. 525.

[27] Çocuk sahibi olmayan kadınlarda meme kanseri riski, 20 yaşından evvel 1 çocuk sahibi olanlara göre %90 oranlarında artar (American Journal of Public Health, 1987, 77:495-497). Ayrıca yumurtalık ve rahim kanserleri için de aynı durum geçerlidir. Ve hamilelik sayısı arttıkça kanser riski daha da azalır (NIH, National Cancer Institute, Reproductive History and Cancer Risk, 9 Kasım 2016).

[28] “BEM Cinsiyet Rolü Envanteri Kadınsılık Ve Erkeksilik ölçekleri Türkçe Formunun Psikometrik özellikleri”, Doç. Dr. Zehra Yaşın Dökmen, Kriz Dergisi 7(1): 27-40.

[29] Ayrıca filozoflar bu iki farklı varoluş tarzını, sahip olma ve var olma kategorileri altında değerlendirirler. Bkz. Erich Fromm, To Have or to Be? (Sahip Olmak ya da Olmak, İstanbul: Say Yayınlan, 2017); Herbert Marcuse, One-Dimensional Man (Tek Boyutlu İnsan, çev. Seçkin Çağan, İstanbul: May Yayınlan, 1968).

[30] Bu diyagram, mevcut Tao yin-yang diyagramının, bu kitabın yazarı tarafindan celâl-cemâl kavramlarını görsel olarak ifade etmek üzere düzenlenmiş hâlidir.

[31] İlâhi varlık kodlan veya Rabbimizin güzel isimlerinin (Esmâül-Hüsnâ) büyük çoğunluğu “cemâl” isimleridir. Bu isimlerden bazılarını bizdeki taayyünleri (belirginleşmeleri) açısından da zikredelim: er-Rahmân, er-Rahîm, ei-Kuddûs, es-Selâm, el-Mü’mln (güven, emniyet verici), el-Müheymin (gözetip koruyan), el-Hâlik (yaratan), el-Bârf (tam ve eksiksiz yaratan), el-Musavvir (en güzel şekil veren), el-Gaffâr (hataları fazlasıyla bağışlayan), el-Vehhâb (karşılıksız bol veren), er-Rezzâk (nzıklandıran), el-Fettâh (rahmet hâzinelerini açan), el-Alîm (hakiki manada bilen), el-Bâsıt (genişleten), er-Rafi’ (yükselten), el-Muiz (aziz eden), es-Serm (her şeyi işiten), el-Basîr (her şeyi gören), el-Adi (adaletin kendisi), el-Latîf (incenin incesi ve lütfeden), el-Habîr (her şeyden haberi olan), el-Halîm sabırlı, acele ve kızgınlıkla muamele etmeyen, insandaki tezahürü “ipek gibi” yumuşak huylu), el-Gafur (hataları silen), el-Hafîz (koruyan), el-Hasîb (her işe yeten), er- Rakîb (gözetip koruyan), er-Raûf (çok merhametli), el-Mücîb (her derde çare bulmak için icabet eden), el-Vâsi’ (ikramlarında deniz gibi geniş olan), el-Vâlî (yakınlarının her şeyini düşünen) el-Bâis (ölü gibi olanları bile dirilten), eş-Şehîd (her şeyi gören), el-Vekîl kullarının -aile içindeki tezahürüyle “yavrularının”- işlerini kendi işinden üstün tutan), el-Velî(gerçek dost), el-Muhyî (hayat veren, insandaki tezahürüyle sembolik manada dirilten), el-Hayy (hayatm kaynağı, hayat veren), el-Kayyûm (bütün “aileyi” veya varlığı ayakta tutan), el-Berr (yakınlarına karşı sevgisi, rahmeti ve merhameti neredeyse sonsuz olan), el-Vedûd (sevgininin özünü taşıyan, aşk ile seven), en-Nûr (her şeyi aydınlatan), es-Sabûr (her şeye -insandaki tezahürü ile neredeyse her şeye- sabreden)…

[32] el-Cebbâr (istediğini zorla yaptıran), el-Kahhâr (gerektiğinde yok eden, kahreden), el-Kâbız (daraltan), el-Hâûd (alçaltan), el-Muzill (zelil eden, aşağılayan), el-Mümît (öldüren), el-Müntakım (mazlumların ahım zalimlerden çıkartan), ed-Dârr (elem verici şeyleri yaratan, zarar veren), el-Kâdir (yüksek derecede kudretli), el-Muktedir (bütün meseleleri çözen)…

[33] tng. dualunion

[34] Tekâmül ise nefs ilmine göre, “nefs yapısında daha ferah, daha aydınlık, daha özgür, daha geniş, daha ümit ve güven veren varoluş konumlarına yükselme” demektir.

[35] R. C. Keşler, K. A.JdcGonagle, M. Swartz, “National Comorbidity Survey”, Journal of Affective Disorders 1993; 29 :85-95.

[36] The National Institute of Mental Health (NIMH), 2020.

[37] Ulusal Komorbidite (Eş Zamanlı Hastalık) Araştırması (NCS; 1990-1992 yılları arasmda gerçekleştirilmiştir) herhangi bir anksiyete bozukluğu için yaşam boyu yaygınlık oranlarının kadınlar için %3O,5 ve erkekler için % 19,2 olduğunu ortaya koymuştur (Kessler ve diğerleri, 1994). Yaygınlık oranları da panik bozukluğu (PB; %5,0’a karşı %2,0), agorafobi (AG; %70’a karşı %3,5), özgül fobi (%15,7’ye karşı %6,7), sosyal anksiyete bozukluğu (SAD; %15,5’e karşı %11,1), yaygın anksiyete bozukluğu (YAB; %6’ya karşı %3,6; Kessler ve diğerleri, 1994) ve travma sonrası stres bozukluğu (TSSB; %10,4’e karşı %5,O, Kessler ve diğerleri, 1995) da dâhil olmak üzere incelenen her anksiyete bozukluğu için kadınlarda erkeklerden daha yüksektir.

[38] Kaynafc Monitoring the Future, 1991-2015.

[39] Kaynak Kelly ve diğerleri (23); Przybylski and VVeinstein (25), Twenge ve Campbell tarafindan yeniden analiz edilmiştir (28).

[40] “[…] what the reaearcher does not realise is that he is caught in a historical context in which ideologies shape the thinking […]”

[41] Hitler’e destek veren psikoposlar.

[42] Bütün bu isimler Gershom Scholem’in “Yahudi Tarikatı” diye tanımladığı Frankfurt Okulunun katılımcılarıdır. Kevin McDonald, Eleştiri Kültürü: 20. Yüzyıl Entelektüel ve Siyasi Akımlarında Yahudi Etkisi, Evrimsel Bir Analiz, çev. Gül Aktaş (İstanbul: Kaknüs Yayınlan, 2022), s. 360.

[43] Eridi Fromm, Studies on Authority and the Family, 1936; Kevin McDonald, Eleştiri Kültürü: 20. Yüzyıl Entelektüel ve Siyasi Akımlarında Yahudi Etkisi, Evrimsel Bir Analiz, çev. Gül Aktaş (İstanbul: Kaknüs Yayınlan, 2022), s. 364.

[44] Zoltân Tar, The Frankfurt School: The Critical Theories ofMax Horkheimer and Theodor W. Adorno (New York: John Wiley & Sons), s. 87-88.

[45] Richard J. Herrnstein, Charles Murray, The Bell Curve: Intelligence and Class Structure in American Life (New York: Free Press).

[46] McDonald, a.g.e., s. 355.

[47] George Soros (doğum adı György Schwartz, 12 Ağustos 1930), Macar asıllı bir borsa yatırımcısıdır, ayrıca “açık toplum”u yaymak isteyen sözde hayırsever yardım etkinlikleri de vardır. Şu andaki servetinin milyarlarca dolarlık bir kısmını dünyanın farklı ülkelerinde sosyal faaliyetlere aktarır. Fakat bu yardımlarım o ülkelerin sosyopolitik sistemini kontrol etmek için yaptığı da iddia edilir. Onun “açık toplum* fikri, İkinci Dünya Savaşı sonrasında Londra Ekonomi Okulunda eğitim alırken tanıştığı filozof Kari Popper’dan (1902-1994) kaynaklanır ve özellikle filozofun Açık Toplum ve Düşmanlan kitabından çok etkilenmiştir. Türkiye’de ise Gezi Parkı olaylarının arka planındaki “gölge adam”ı, finansörü olduğunu yönünde ciddi bulgular vardır.

[48] Kolektif, Eşcinsel Hayat Tarzının Sağlık Tehlikeleri (İstanbul: Kaknüs Yayınlan, 2021), s. 271.

[49] G. Remafedi, S. Frendi, M. Story, M. D. Resnick ve R. Blum, “The Relation- ship between Suicide Risk and Sexual Orientation: Results of A Population Based Study”, American Journal of Public Health, Ocak 1998,88 (1): 57-60.

[50] R. Herrell, J. Goldberg, W. R. True, V. Ramakrishnan, M. Lyons, S. Eisen, M.T. Tsuang, “Sexual Orientation and Suicidality: A Co-Twin Control Study in Adult Men”, Archives of General Psychiatry, 56:867874.

[51] Kolektif, Eşcinsel Hayat Tarzının Sağlık Tehlikeleri (İstanbul: Kaknüs Yayınlan, 2021), s. 91.

[52] Dr. M. P. Marshal, Univ. Of Pittsburgh, Journal Addiction, Nisan 2008.

[53] J. C. Gonsiorek, “Results of Psychological Testing on Homosexual Popula- tions”, Homosexuality.

Social, Psychological and Biological Issues, ed. W. Paul, J. D. Weinrich, J.. Gonsiorek, M. E. Hotvedt (New York: Sage Publications, 1982), s. 71-88; J. C. Gonsiorek, “The Empirical Basis for the Demişe of the Illness Model of Homosexuality”, ed. J. C. Gonsiorek, J. D. Weinrich, Homosexuality: Research Implications for Public Policy (New York: Sage Publications, 1991), s. 115-136.

[54] M. W. Ross, “Homosexuality and Mental Health: A Cross-Cultural Re- view”, Journal of Homosexuality, 1988,15(1/2): 131-152.

[55] B. Riess, ^gıychological Tests in Homosexuality”, Honıosexual Behavior: A Mo-
dem Appraisal, ed. J|Macmor (New York: Basic Books, 1980), s. 298-311.

[56] D. M. Fergusson, L. J. Horwood, A. L. Beautrais, “Is Sexual Orientation Related to Mental Health Problems and Suicidality in Young People?”, Archives of General Psychiatry, 1999,56:876-880.

[57] Ray Blanchard ve diğerleri, “Fratemal Birth Order and Sexual Orientation in Pcdophiles**, Archives ofSexual Behaviour» 29 (2000): 464.

[58] Carla Jay, Ailen Young, The Gay Report (New York: Summit Books, 1979), s. 275.

[59] Zaten “erkek çocuk pomosu” da eşcinsellerde belirgin bir şekilde daha fazla rağbet görür.

[60] Kenneth V. Lanning, “Child Molesters: A Behavioral Analysis”, National Çenter for Missing & Exploited Children, 2001,4. Baskı, s. 86.

61 Kaynak: https://news.gallup.com/poll/389792/lgbt-identification-ticks-up.aspx

62 https://nypost.com/2023/07/20/ivy-league-lgbtq-numbers-soar-harvard- numbers-triple/

63 https://www.browndailyherald.com/article/2023/06/lgbtq-student-self- identificatioBfeıs-doubled-since-2010-accordmg-to-herald-polling-data

64 Kaynak: Behavioral Risk Factor Surveillance System (BRFSS); National College Health Assessment (NCHA); National Immunization Survey (NIS);The National Survey of Early Childhood Health (NSECH).

[65] Abigail Shrier, Irreversible Damage (Londra: Swift Press 2021), s. 32.

[66] M. M. Johns, R. Lowry, J. Andrzejewski, L. C. Barrios, Z. Demissie, T. Mc- Manus, C. T. Rasberry, L. Robin, J. M. Undenvood, “Transgender Identity and Experiences of Violence Victimization, Substance Use, Suicide Risk, and Sexual Risk Behaviors Among High School Students: States and Large Urban School Diştricts”, Centers for Disease Control and Prevention, 2017 25 Ocak 2019, 68(3): 67-71. https: //www.cdc.gov/mmwr/volumes/68/wr/ mm6803a3.htm

[67] Shrier, a.g.e., s. 32.

[68] DSM’nin açılımı “The Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disor- ders”, Türkçe karşılığı ise “Mental Bozuklukların Tanısal ve İstatistiksel El Kitabı”dır.

[69] 1952’de DSM Tanı Kriterleri’nde eşcinsellik sosyopatik kişilik bozuklukları altında yer alırken 1968’de bu kategoriden çıkarılıp diğer cinsel sapmalarla birlikte sınıflandırıldı. Burada eşcinsellik ancak kişinin benlik algılamasıyla uyumsuzluk gösterdiğinde problem olarak görülüyordu. DSM’nin 1973 baskısında ise eşcinsellikten artık hiç bahsedilmedi ve eşcinsellik, “başka bir kategoriye girmeyen diğer cinsel bozukluklar” başhğı altına (hetero/homo ayrımı yapmadan kişinin cinsel eğilimleri ile ilgili sürekli ve belirgin olarak yaşadığı sıkıntı olarak) alındı.

[70] Shrier, a.g.e., s. 60-61,163.

[71] a.g.e.» s. 166.

[72] a.g.e.» s. 119.

[73] Abigail Shrier‘ın Irreversible Damage kitabındaki benzer bir fıkrayı, biraz değiştirerek sundum ama asıl mana değişmedi. Türkçe baskısı için bkz. Abigail Shrier, Geridpönüşü Olmayan Hasar: Kızlarımızı Yoldan Çıkaran Trans- gender İlleti (İstanbul: Kaknüs Yayınlan, 2023).

74.age,s.117

[75] Kolektif, Eşcinsel Hayat Tarzının Sağlık Tehlikeleri, (İstanbul: Kaknüs Yayınlan, 2021), s. 173.

[76] Yine bu sapık pratiklerden biri de otoerotik boğulma teknikleri, oksijensiz orgazm arayışlarıdır. Bir zamanların Kung Fu filmlerinin “çekirge”si David Carradine, bu uygulama için kullandığı, bir ucunun boynuna diğerinin ise penisine bağlı olduğu plastik seks aleti ile kendi kendini tatmin ederken alet iki taraftan da kördüğüm olup bir dolaba takılır, nefes alamayan Carradine’in böyle can verdiği Tayland polisinin adli tıp raporunda meydana çıkmıştır.

[77] Bazı eşcinsel erkekler üzerlerine dışkılanmasmı veya başkalarına dışkılamayı (koprofıli) veya dışkı yemeyi (koprofaji) isterler. Bu uygulamalara scat play denir. Felching be birinin rektumundan rektal ve seminal sıvıların emilmesi demektir. 2006 yılında yapılan bir araştırma, eşcinsellerin %17’sinin scat play yaptığını gösterdi. Benzer başka bir uygulama ise golden shower denilen üstüne İletmektir. Kolektif, Eşcinsel Hayat Tarzının Sağlık Tehlikeleri, (İstanbul: Kaknüs Yayınları, 2021), s. 265.

[78] Dopamin, serotonin, ositosin, endorfin, endokannabinoid gibi aminoasit- ler, merkezî sinir sisteminin haz veren iç “hormondandır.

[79] Barebacking denen, korunmadan yaşanan cinsel ilişkinin sözde hazzı, AIDS riskini bile unutturur. Burayla da kalmaz: Bug searching (“böcek arayışı”), kendisi AIDSli olmadığı hâlde, bir AIDS hastası ile bile isteye ilişki kurma isteğidir.

[80] Eşcinsel hayat tarzı, hayat beklentisini ortalama yirmi sene kısaltır.

[81] “iştiyak”, “olağanüstü büyük arzu, derin özleyiş” demektir.

82. Dinle, bu ney neler hikâyet eder, ayrılıklardan nasıl şikâyet eder.

Beni kamışlıktan kestiklerinden beri feryadımdan bütün insanlık acıyla inlemektedir.

İştiyak derdini açıklayabilmek için, ayrılık acılarıyla parça parça olmuş bir kalp teterim.

Aslından, vatanından uzaklaşmış olan kimse, orada geçirmiş olduğu zamanı tekrar arar.

(Orijinal metni biraz değiştirerek sunduk, manaya sadık kalındı).

[83] Üç madde boyutu: genişlik, uzunluk, yükseklik. Ek olarak zaman.

[84] İki can bir olunca benlik aradan çıkarmış. Gönül sevgiliyi bulmuşsa kuru dal bile çiçek açarmış.

[85] Primary human passionfor “divine oneness”.

[86] Batı delerinde bu sevgi ‘platonik sevgi” şeklinde tabir edilir ama Batı, nefs yapısmı bilmediği için esas manayı kaçırır.

[87] “Kullanma kılavuzu”, Kur an-ı Kerîm’dir.

[88] Bu tamamlanma süreci, tasavvufta “tevfik” olarak tabir edilir; tevfik, senkronizasyon manasına gelir.

[89] Eski bir porno yıldızı olan J. Sciamra Bra, San Francisco’daki Dore Alley Street Fair’i anlatıyor. (Hazirandaki “onur yürüyüşü”, eylüldeki Folsom Street Fair ve ekimdeki Castro Street Fair ile birlikte Dore Alley, San Francisco eşcinsel takvimindeki en önemli olaylardan biridir.) “Dore Alley e ilk defa 1988’de katıldım, 19 yaşındaydım ve birkaç aydır yeni yaşam tar- zmdaydım. Yaklaşık bir düzine erkekle yatmış, kulüplerde ve hamamlarda olup bitenlerden çoktan sıkılmıştım, bu yüzden farklı bir şey istiyordum; henüz keşfedilmemiş bir şey ve o günün çoğunu yarı sersem bir şekilde geçirdim. Beni şaşırtan, sergilenen seks eylemlerinin açıklığı değildi çünkü zaten gey olduğumu açıkladım, ilk haftamda Castro’daki popüler bir gey barda umumi tuvaletleri ziyaret ederken her türlü şaşırtıcı fiziksel varyasyona ve pozisyona tanık olmuştum. Hayır, bu manzaraları bu kadar şoke edici kılan, gey erkeklerin sapkınlığı uç noktalara çıkarma istekleriydi. Bir köşede son derece yakışıklı ve iri uzuvlu bir adama oral seks yapmak için sıra bekleyen erkeklerden oluşan uzun bir kuyruk vardı. Sokağın diğer tarafında başka bir adamm açık ağzına idrarını yapan maskeli bir adam duruyordu. En acıklı manzara, kol ve bacaklarını yana açarak kaldırıma yüzükoyun uzanmış, herhangi birinin onunla çiftleşmesini ya da üstüne çıkmasını bekleyen orta yaşın üstündeki bir adamdı, kimse yapmadı.” Kolektif, Eşcinsel Hayat Tarzının Sağlık Tehlikeleri, (İstanbul: Kaknüs Yayınlan, 2021), s. 164.

[90] Bu çoklu ilişkiler özellikle ergenlik, gençlik dönemlerinde çok fazladır. Yaşlanan bazı eşcinsel çiftlerin birbirlerine sadık kaldıkları vakalar da vardır Peter Sprigg, Outrage: Ho_W Gay Activists and Liberal Judges Are Trashing D^ocracy to Redefine Marriage (Washington_> DC: Regnery Publishing,

[91] Lisa Fredenksen JBohannon, Woman’s Work: The Story of Betty Friedan (Greensboro, NC: Morgan Reynolds, 2004).

[92] Lütfen bir büyüteç alıp Norman Efendi’nin iki gözünü büyüterek her gözü ayn ayrı değerlendirin, benim gördüğümü görüyorsanız anlaştık demektir!

[93] Eski kocası Cari Friedan’m tanımı: “Changed the course of human histo- ry almost single-handedly.” (“İnsanlık tarihinin gidişatını neredeyse tek başma değiştirdi.) Germaine Greer, “The Betty I Knew”, The Guardian (7 Şubat 2006) [78]

[94] Judith Pamela Butler (1957), Amerikalı filozof. ABD, Cleveland doğumludur, ataları Macaristan ve Rusya kökenlidir. Anne tarafindan akrabalarının çoğu ikinci Dünya Savaşı’nda Alman toplama kamplarında hayatlarım kaybetmişlerdir. Lezbiyendir ve arkadaşı Wendy Brown ile beraber yaşar.

[95] “Indeed, the mission of the International lesbian and gay agenda is nothing more than a recreation of reality, human reconstruction and mediation of the question of what is habitable and what is not. So why would something like this be unfair? What if new forms of social gender are possible?” Judith Butler, Undoing Gender, (Londra: Routledge, 2004), s. 30.

[96] “Although we struggle for rights över our own bodies, the very bodies for which we struggle are not quite ever only our own. The body has its invariably public dimension; constituted as a social phenomenon in the public sphere, my body is and is not mine. Given över fr om the start to the world of others, bearing their imprint, formed within the crucible of social life, the body is only later, and with some uncertainty, that to which I lay claim as my own.”

[97] Merd-i Kıpti şecaat arz ederken sirkatini söylermiş

[98] R. A. Lynch, “Foucault’s Theory of Power”, Michel Foucault: Key Concepts,
red. D. Taylor (Stocksfıeld: Acumen Publishing Ltd., 2011), s. 13-26.

[99] Bkz. François Ewald, “Norms, Discipline, and the Law”; “A Concept of Social
Law”; “A Power Without an Exterior” ve Charles Taylor, “To Follow a Rule.”

[100] James Miller, The Passion ofMichel Foucault (New York Simon & Schus- tcr, 1993).

[101] özgün Başlık “Doing Justice to Someone: Sex Reassignment and Allego- ries of Transsexuality”

[102] “Fimosis”, erkek cinsel organın ön kısmındaki derinin doğuştan geriye çekilmesi hâlidir. İdrar yaparken zorlanma ve şişme olabilir, küçük bir ameliyatla düzelir.

[103] John William Money (8 Temmuz 1921 -7 Temmuz 2006), cinsel kimlik ve cinsel farklılaşma araştırmalarında uzmanlaşmış Yeni ZelandalI psikolog, seksolog ve yazar. Sosyal yapılaşmanın cinsiyet üzerine etkisi ve oluşan cinsel kimlik, cinsel yönelim kavramlarını ilk ortaya sürenlerdendir, özellikle pedofıli (sübyancılık) üzerine görüşleri çok eleştiri almıştır. Şöyle der: “10-12 yaşmda bir çocuk, 20-30 yaşlarında bir erkeğe çekim duyuyorsa, iki taraf da aynı istekle, zorlama olmadan beraber olmak istiyorlarsa, bu durumu hastalıklı olarak göremem.” “Interview: John Money, PAIDIKA: The Journal ofPaedophilia, İlkbahar 1991, c. 2, no. 3, s. 5; John Colapinto, The True Story of John/Joan”, Rolling Stone, Aralık 1997, s. 54-97.

[104] özgün Başlık: “Undiagnosing Gender”

[105] özgün Başlık: “Gender Identity Disorder”

[106] özgün Başlık: “Is Kinship Always Already Heterosexual?”

[107] Kuir (Queer) heteroseksüel olmayan (homoseksüel olması şart değil) azınlıkta kalan cinsiyet ve cinsel yönelimlerin hepsini içine alan bir şemsi- ye terimdir. ^T

[108] “She writes: *It takes a certain “violence”, if one is homosexual> to want a child [II faut une certaine “violence”, quand on est homosexuel, pour vouloir un enfant]…’” Butler, Undoing Gender, s. 118.

[109] özgün Başlık: “Longing for Recognition”

[110] Jessica Benjamin, The Bonds of Love: Psychoanalysis, Feminism and the Problem of Domincation (New York: Pantheon Books, 1988).

[111] “So perhaps enacting for us the expansive possibilities of the critic who makes an Identification with formerly repudiated possibilities.” Butler, a.g.e, s.135.

[112] Tasavvufa göre iki insanın derin beraberliği, tevfik (synchronization) hâli, ruhların/canların maddiyat, cinsellik ötesi derin “Birliğidir. Bu “Bir”lik hâli yaşandığında ilahi enformasyon akışı (vâridât, füyûzât, ilhâmât, tulûât…) gerçekleşir ve vehbî olarak (kesbî: kendi çabası ile kazanılan, vehbî: ilahi kurallara uyulduğunda verilen) latif (ince) hâller kazanılır. Ama mesela lezbiyenlik gibi gayrimeşru cinsel ilişkilerde olduğu gibi, ilahi kurallara uyulmazsa bu hâller yaşanmaz ve insan sürekli bir tevhid eksik- ligi açhŞı hisseder. “Tevhid”, 1+1’in 2’den daha fazla bir değer kazanması, sayılar dünyasının ötesine geçmek demektir.

[113] özgün Başlık: “Quandaries of the Incest Taboo”

[114] “The daughter’s incestuous passion is less fully explored in the Freudian corpus, but her renunciation for her desire for her father culminates in an Identification with her mother and a turn to the child as a fetish or penis substitute.” Butler, a.g.e., s. 152.

[115] “So I keep adding this qualification: ‘when incest is a violation,’ suggesting that I think that there may be occasions in which it is not Why would I talk that way? Well> I do think that there are probably forms of incest that are not necessarily traumatic or which gain their traumatic character by virtue of the consciousness of social shame that they produce.” a.g.e., s. 157.

[116] Orijinal Başlık: “Bodily Confessions”

[117] Butler, a.g.e., s. 163.

[118] Antigon’un babası Oedipus, Thebai Kralı Laios’un oğludur. Bazı olaylar sonucunda, lokaste ile, yani öz annesi ile evlenir. Bu evlilikten dört çocukları olur: Ismene, Antigonc, Polineikes ve Eteokles. Antigon’un annesi İokaste’nin erkek kardeşi Kreon yani dayısı, Oidipus’un iki oğlu yani Antigon’un erkek kardeşleriyle karşı karşıya gelir ve onlar babalarının laneti dolayısıyla birbirlerini öldürürler. Kreon tahta geçtikten sonra Eteokles’e uygun bir cenaze töreni düzenlemesine rağmen, diğer kardeş Polinei- kes’in cesedini surların önünde bırakır ve onu gömmeye çalışanı öldüreceğini söyler. (Antigon, Sofokles’in günümüze ulaşan yedi tragedyasından en eskisidir. îlk defa MÖ 442 senesinde oynanmıştır.)

[119] İngilizce tabiri ile bug chasing ya da “böcek arama”.

[120] “She loveı her brother, says, in fact, she wants to ‘lie with him\ and so pursues death, which she also calls her ‘bridal chamber’ in order to be with him forever.” Butler, a.g.e., s. 169.

[121] Obscure sense of guilt,’ a guilt that does not know its reason for being, can be derived from the Oedipus complex and was a reaction to the two great criminal intentions of killing the father and having sexual relations with the mother.”’

[123] Özgün Başlık: “The End of Sexual Difference?”

[124] “It seems that feminism is in a mess, unable to stabilize the terms that facilitate a meaningful agenda.” a.g.e., s. 175.

[125] Kullanımı yaygın fakat Türkçe karşılığı olmayan İngilizce kelimelerden biri gender. Türkçede “cinsiyet” desek de aslında apayrı bir kavram olan “toplumsal cinsiyet” anlamına gelir.

[126] Gender, Fransızcada genre (“janr” şeklinde okunur), “cins” demektir ve kökeni Latince gener-, genus, yani doğum, ırk, cins kelimesidir.

[127] Sosyolog John Money ve arkadaşları bu deyimi, 1950’lerde biyolojik cinsiyet ile bir rol olarak taşman cinsiyetin farkını belirtmek için ortaya atmışlardır.

[128] Burada seçim, tercih kavramları, “iki zararsız olabilirlik arasından birini seçmek” manasmda kullanılır.

[129] Yanlış anlaşılmasın, her insanın zâtı gibi eşcinsel kardeşlerimizin de zâtları kutsal ve arınmıştır. Ama insan, tekrarladığı hataları yüzünden hayatım mahvedebilir.

[130] “Feminists have with the help of Foucault’s ideas studied different ways that women form their bodies: through plastic surgery, diet, eating dis- orders, ete. Foucault’s historization of sex has also affected feminist theo- rists such as Judith Butler, who used Foucault’s theories about the relation between subject, power and sex to question gendered subjects. Butler follows Foucault by saying that there is no ‘true’ gender behind gender identity that constitutes its biological and objeetive fundament.” J. Oksala, “Freedom and Bodies”, Michel Foucault: Key Concepts, red. D. Taylor, (Stocksfield: Acumen Publishing Ltd, 2011), s. 85-97.

[131] “To question a term, a term like feminism, is to ask how it plays, what investments it bears, what aims it achieves, what alterations it undergoes. The changeable life of that term does not preelude its use. If a term be- comes (jaestionable, does that mean it cannot be used any longer, and that we can only use terms that we already know how to master?”

[132] Aslında Braidotti, erkek odaklı dünya tarihini eleştirir. Anthropos ve Vit- ruvius ötesi, kadın ve eşcinsellerin oluşturacağı “Zoe” adlı yeni bir insan türü önerir. “Anthropos”, Eski Yunan’da hikmet sahibi olgun insan, in- san-ı kâmil, aziz, evliya manasına gelir. “Vitruvius”, ise Leonardo Da Vin- ci’nin günlük notlarının arasında bulunan meşhur olmuş bir eskiz, yani Batılı, beyaz, sağlıklı, yakışıldı ve erkek insan tipi demektir. Rosi Baidotti, İnsan Sonrası kitabında böyle yeni bir insan modelini tanımlar.

[133] Özgün Başlık: “The Question of Social Transformation”

[134] Drag Queen (“Drag Kraliçe”), eğlence veya moda için genellikle abartılı feminen tavırlar ve toplumsal kadın rolleri benimseyerek kadın kıyafetleri giyen kişi. Drag queen kişilikler genellikle erkekler tarafindan yaratılır. Drag durumunun politize olması ise eşcinsellik ve trans gündemine dikkat çekmek için kullanılmasıdır. Daha da vahim olan, mesela çocukları (sözde) okumaya teşvik etmek için, kütüphanelerde drag’lara kitap okutmak ve hatta anaokullarmda performans sergiletmektir. Amaç açıktır, en küçük yaştan itibaren zehirleme başlar.

[135] Mekukah/Amerikalı/Kızılderili bir kökenden gelen Anzaldû a, erkek-ka- dın, baba-kız, kız kardeş-erkek kardeş, kadın-köpek, kadın-kaplan gibi cinsellik fantezileri yaşamıştır ve kendini hem hetero hem lezbiyen ve hem de queer olarak tanımlar. Yani Butler’ın aradığı ideal modeldir. Farklı uyuşturucular ve bir halüsinojen olan psilosibin mantarı da kullanmıştır, fanteziler buradan da kaynaklanabilir.

[136] “Interviews/Entrevistas”, Johns Hopkins University, Erişim: 6 Ekim 2021.

137 Butler, a.g.e., s. 228.

138 Unicorn’un; saf ve masum olduğuna, kanı içildiğinde kişiyi ölümsüz kıldığına, bu nedenle onu öldürmenin lanet getireceğine inanılan efsanevi, mitolojik bir hayvan olduğu söylenmektedir. Bu adlandırma, Latince “bir/ tek” anlamına gelen uni ve “boynuz” anlamına gelen comus sözcüklerinden türemiştir (Türkçe karşılığı Tekboynuz’dur). Yine bir efsaneye göre, sadece bakire kızların yanma yaklaşır ve bu şekilde yakalanabilir.

139 İstanbul Sözleşmesi’nin, 20 Mart 2021 tarihinde Resmî Gazete’de yayımlanan 3718 sayılı Cumhurbaşkanı karan sonucunda. Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan tarafından, feshedilmesine karar verildi.

140 “Toplumsal cinsiyet, herhangi bir toplumun kadınlar ve erkekler için uygun olduğunu düşündüğü sosyal anlamda oluşturulmuş roller, davranışlar ve faaliyetler olarak anlaşılacaktır.” İstanbul Sözleşmesi, Bölüm I, Madde 3, Fırka C.

141 Yadsıma veya inkâr (denial), gözler önündeki gerçeği, bilinçdışındaki bazı başka sebeplerden dolayı görmek istememek, yok saymak demektir. Bastırma (repressiori) daha güçlü bir savunma mekanizmasıdır; gerçeklik daha da derinlere atılmıştır.

[142] Taraflar kadınların daha aşağı düzeyde olduğu düşüncesine veya kadınların ve erkeklerin toplumsal olarak klişeleşmiş rollerine dayalı önyargıların, törelerin, geleneklerin ve diğer uygulamaların kökünün kazınması amacıyla kadınların ve erkeklerin sosyal ve kültürel davranış kalıplarının değiştirilmesine yardımcı olacak tedbirleri alacaklardır.” İstanbul Sözleşmesi, Bölüm III, Madde 12, Fırka 5.

[143] LGBTQIA+: Lesbian, Gay, Bisexual, Transgender, Queer/Questio- ning -one’s sexual or gender identity-, Intersex, Asexual/Aromantic/^Agender +…

[144] “Taraflar kültür, töre, din, gelenek veya sözde ‘namus* gibi kavramların bu «özleşme kapsamındaki herhangi bir şiddet eylemine gerekçe olarak kulla- nılmamasını temin edeceklerdir.” İstanbul Sözleşmesi, Bölüm III, Madde 12, Fırka 1.

[145] İstanbul Sözleşmesi, Bölüm I, Madde 3, Fırka F.

[146] “Taraflar herhangi bir ziyaret hakkı veya velayet hakkının kullanılmasının mağdurun veya çocukların haklarını veya emniyetini tehlikeye düşürmemesini sağlayacak gerekli yasal veya diğer tedbirleri alacaklardır.” İstanbul Sözleşmesi, Bölüm V, Madde 31.

[147] “Domuz bağı”, kişinin bükülmüş dizleri arasına başının sokulması, el ve ayaklarının boyunla birlikte bağlanıp kımıldanamayacak duruma getirilmesi yoluyla yapılan işkence biçimidir.

[148] Düyûn-ı Umûmiye (Düyûn-ı Umûmiye-i Osmâniye Varidât-ı Muhassasa İdaresi), 1881-1923 yılları arasında Osmanlı Devleti’nin iç ve dış borçlarını denetleyen kurumdur. Çok acı bir teslimiyet belirtisidir.

[149] Tetiklenmiş merhamet sapması (Triggered compassion deviation),

[150] Allah (cc) her yerden, hayvanlardan da tecelli eder ama en üstün belirgin- eşme (taayyün) yeri insandır. Her şey insan için yaratılmıştır

[151] Toshihiko Izutsu, İbn Arabi’nin Füsûs’undaki Anahtar Kavramlar, çev.
Ahmed Yüksel Özemre (İstanbul: Kaknüs Yayınları, 1998), s. 195.

[152] https://www.resetera.com

[153] Troy Vettese, “Want to truly have empathy for animals? Stop owning pets” The Guardian, 4 Şubat 2023.

[154] Pet Ownership Statistics, Monika Martyn, 1 Şubat 2023.

[155] Kuvaşiorkor (Kwashiorkor) hastalığı, yetersiz protein alımı sonucu ortaya çıkan beslenme yetersizliğidir. Büyümede gerileme, anemi, ödem (karın bölgesinde şişlik), karaciğer yağlanması, deri ve saçta renk değişikliği, gastrointestinal bozukluk, psikomotor değişiklikler ve kas harabiyeti gibi belirtilerle kendini gösterir. Protein dışı besin öğelerinin de kuvaşiorkorla ilişkili olduğu belirtilmektedir. Enfeksiyonlar, parazitler, kültürel kökenli hatalı beslenme alışkanlıkları da bu hastalığın ortaya çıkışında rol oynamaktadır.

The post Aileyi İfsad Etme ve İnsanlığı Yeniden Yapılandırma Küresel Proje “Savaşı” nın Ana Cepheleri first appeared on İlim Cephesi.

İnsan-Kendi kendisi İlişkisi

Arif — Tue, 11 Oct 2022 07:40:01 +0000

Edep kelimesinin kök manalarına baktığımızda, birincisi “de’b”, terbiye; İkincisi ise“edb” kökünden gelen, davet etme (ziyafet yemeği daveti anlamında üdbe, medebe) anlamlarını görürüz.739 Eğer “davet” ise, nereye davet? İnsan kendi kendini davet edebilir mi? Ama nefs yapısını hatırlarsak, insanın varoluşunu merkezî, “dikey” bir hat etrafında sürdürdüğünü biliriz. Bu hatta ne kadar yakınsak, bir üst varoluş mertebesine (hâl olarak) yükselmemiz mümkün olur. O hattan ne kadar uzaklaşırsak, o mertebede o kadar sıkışıp kalır veya daha da aşağılara düşeriz. O zaman “davet”, o merkeze davet demektir. Biri bariz olarak yanlış bir şey yaptığında, “kendine gel” diyerek onu “kendine” davet ederiz. İşte bu dikey hat veya hatt-ı istivâ740 üzerine gelmek, bizi dağılmışlığın, parçalanmışlığın rüyasından uyandırır ve böyle- ce bizler, “yukarıdan” gelen uyarı mesajlarını daha açık bir şekilde algılamaya başlarız. Bu merkez, aynı zamanda insanın, bulunduğu kata göre, kendi tevhid merkezi demektir. Yani her katta, bir yandan merkezden uzaklaştıkça düalizm ve kaos artar, zıtlar birbirleriyle yoğun bir çatışma hâline girer; ama bir yandan da her katta, “kasırganın gözü” gibi rüzgârın dindiği bir “alan” vardır, işte serbest irademizi kullanarak, yani seçim yaparak bu alana girmek, bizi tekâmülün, “yükseliş”in mümkün olduğu hatt-ı istivâ’ya yaklaştırır. Her namazda “Fâtiha” Sûresinde okuduğumuz “sırâtı-müstakîm” yani “doğru yol” da bu manaya gelir.741

Varoluş tarzı veya inancı ne olursa olsun, her insanda bu gizli, sırlı hattın diğer ucunda, insanın “Can” potansiyeli bulunur. Yani “edepsizlik” edersek, evrensel ahlak (hulk, yaradılış) kurallarını bozarsak, öncelikle “Çan’ımızdan mahrum kalırız, “Çan’ımıza hasret gideriz.742 Utanmanın derûni manası, insanın ilk aşamada kendi kendinden, yani “Çan’ından utanmasıdır; “Çan’ını hissederse de Rabbinden utanmaya başlar. “Kendinden utan!” tabiri bu manaya gelir. Utanmanın Arapça karşılığı olan hicâb ise set, perde, duvar manalarını taşır.743 Yani insanın olumsuz açıdan yapıp ettikleri, öncelikle kendi kendini, kendi “Çan’ının, nurundan ve hâllerinden perdeler. Ve insan varoluşun karanlık (zulümat) yanında hapis kalır. “(Ruhen) ölü iken hayata kavuşturduğumuz ve insanlar arasında yolunu bulması için kendisine ışık (ve cealnâ lehû nûren) tuttuğumuz kimse, hiç içinden çıkamayacağı derin karanlığın içine (gömülüp kalmış) biri gibi olur mu?”744 Her insan, özellikle gelişme çağında olan genç insanlar, bir yandan alt âlemin (dünyanın) geçici hazları tarafından ayartılırken, bir yandan da “duvarı, seti” aşıp “Çan’larına, yani gerçek özgürlüğe, esenliğe, kalıcı mutluluğa, hakiki sevgiye ulaşmak isterler. Bu çok çetin bir mücadeledir. Doğru ile yanlışı ayırt edecek hüküm verme yeteneğinin devreye girmesi gerekir, işte bir ip cambazı gibi, incecik bir hat üstünde yürüyen genç insan, “Aydınlanma” medyası tarafından sürekli dikkati dağıtılarak, aşağıya düşürülmek istenir. Her türlü zehir, bu dengeyi bozmak için kullanılır. Aslında belirli bir medya tarzının ahlaki açıdan küresel zararları üzerine yüzlerce sayfa kitap yazsak az gelir. Burada bazı prototip örneklerle yetineceğiz.

• Onaylanmaya ihtiyacın yok, her ne yaparsan yap, başkasına zarar vermediğin müddetçe doğrudur ve hakkındır.

Yeni Çağ (New Age) hareketinin bu kalıplaşmış sloganı, ne tarafından bakarsak bakalım devasa bir saçmalıktır. Öncelikle insan bir sosyal varlık olduğuna göre, benim toplum içindeki davranışım, dolaylı olarak tabii ki diğer insanları da etkiler. Onlar da zaman içerisinde bana benzemek isterler. Mesela tüm bağımlılık türleri (esrar, ekstazi, alkol, internet vb.) alt kültür mensuplarının birbirlerini örnek alması ile yayılır. Burada aslında verilmek istenen derin mesaj, “sınırlayıcı toplumsal değerlere başkaldırın, ebeveyn otoritesini hiçe sayın, neyle mutlu oluyorsanız onu yapın” demektir.

• Cinsellik bir “oyundur, spor gibidir. Kurallar seni kısıtlar, sen istediğin gibi oyna. Beden senin malındır, istediğin gibi kullan. Hiç kimseye aldırma.

Hâlbuki bildiğimiz gibi, meşru cinsellik iki insan arasında yaşanan “tevhid” birliğinin tensel yönüdür. Amaç sadece tenlerin birleşmesi, uyuşması değil, cinsellik sonrası mu habbeti ve birlikte gelişmeyi (co-evolution) de ihtiva eder. Nitekim sıdk-ı sadakat içinde yaşayan eşler, cinsellik bitse de muhabbeti ve aşkı yaşamaya devam ederler.

• Sen çok özelsin, en güzeline layıksın (bedeli ödenmeden). Buna göre yaşa.

Evet, doğru. İnsanın “aslı” çok güzeldir, hatta muhteşemdir ama ulaşılmak istenen amacın yine de bedelini ödemek gerekir. Özellikle eğitim sisteminde ABD’de senelerce uygulanan bu yanlış telkinin, ergen ve gençlerde gerçek dışı amaç ve emellere neden olduğu gözlemlenmiştir.745

• Hayat çok kısadır. Olabildiğince haz al, günü gününe yaşa (carpe diem).

Burada teşvik edilen hazperestliktir (hedonizm). Yani eğlence ve zevk, din hâline getirilmek istenir. Zevk almadan yaşanmaz ama zevk amaç değil, daha yüksek idealler için araç olmalıdır.

“’O kimseler ki dünya hayatına kapılıp eğlenceyi ve geçici zevkleri dinleri hâline getirmişlerdi’ diye karşılık verecekler.”746

Ayrıca bir de insanın bir haz biriktirme kapasitesi vardır. Belirli bir ölçüyü aştıktan sonra, doyum sınırına varılır ve ondan sonra hiçbir şey aynı oranda haz vermez olur.

“Böylece, kendileri ile istek ve özlemleri arasına bir set çekilecektir, tıpkı onlardan önce yaşayıp gitmiş olanlara yapıldığı gibi; çünkü ötekiler (de) şüpheye varan bir tereddüt içinde boğulup gitmişlerdi.”747

• Başkalarının özel hayatına girmek senin hakkındır. Dedikodu yap, rahatla. Erotizm, porno seyret, tatmin ol.

Hâlbuki artık nefs psikolojisinin verilerine göre bildiğimiz gerçek, eleştiri veya alay amaçlı başkalarının hayatına girmenin aslında bir yansıtma olduğudur. Hem onlara hem de özellikle kendi kendimize zarar veririz, alt bilinçdışı komplekslerimizi aktive ederiz. Bu nedenle İslam; gıybet, dedikodu, suizan, hatta üstümüze düşmeyen şeyleri merak etmeyi bile yasaklamıştır.

“Siz ey imana ermiş olanlar! (Birbiriniz hakkında) yersiz zanda bulunmaktan kaçının; çünkü (bu şekildeki) zannın bir kısmı (da) günahtır; birbirinizin gizli yönlerini araştırmayın ve arkanızdan birbirinizi çekiştirmeye kalkışmayın. Aranızdan, hiç ölmüş kardeşinin etini yemek isteyen kimse çıkar mı? Hayır, siz ondan iğrenirsiniz! Ve Allah’a karşı sorumluluğunuzun bilincinde olun. Şüphesiz Allah, tevbeleri kabul edendir, rahmet kaynağıdır.”748

• “Haber özgürlüğü” çağdaş yaşamın gerekliliğidir.

Evet, tüm ahlaksızlığı kamufle etmek için bir de bahane gerekir. Burada yine “özgürlük” mefhumu lastik gibi çekilir. Rezillik meşru hâle gelir. Hatta bu anlayıştaki insanlar, kendi kafalarına göre “hukukçular” bulurlarsa bu rezillik yasal hâle bile gelir. Ama ne hikmetse başkalarının ayıplarını, kusurlarını bu şekilde teşhir eden medya patronları ve “çalışanları” kendi ailelerini teşhir etmezler.

• Çıplaklık, özgürlük ve cesarettir.

Açın bulvar gazetelerinden birini ve arka sayfasına bakın, “Cesur manken, cüretli pozları ile dikkatleri üzerine çekti, özgürlüğünü yaşıyor” türünde yorumlar görürsünüz. Kadının “pas vermesi” modernliktir, ilericiliktir. Dekolte giyinmek, çağdaş yaşamın bir olmazsa olmazıdır.

Burada yine kavram karmaşası yaratılmak istenmekte ve edepsizlik, cesaret olarak yorumlanmaktadır. Hâlbuki nefs psikolojisine göre, eşyanın olduğu gibi, insanın da bir hakikati vardır. Çıplaklığın ulu orta sergilenmesi, seçici dikkati insanın hakikatinden yüzeyine çeker. Kişinin yüzüne, gözlerine bakmak yerine (Can yüzde ve gözlerde belirir), orasına burasına bakarsak, insanın “Canim perdelemiş oluruz. Yani ontolojik olarak daha alt bir mertebeye indiririz. Zaten çoğu kadın böyle nesnelleştirilmekten nefret eder ama “moda” onları buna zorlar…

• Olabildiğince tüket, al ve at.

Tüketim özgürlüktür. İsraf, İslam dininin asla kabul etmediği bir davranıştır. İsraf yerine “kanaat” önerilir.

• Otoriteye boyun eğme, kendi bildiğini yap (bkz. Frank Sinatranın My Way şarkısı).

İlk maddede zikrettiğimiz gibi, bir kısım medya, satır aralarında sürekli otoriteye başkaldırı mesajları verir. Özellikle geleneksel âdet ve örfler acımasızca eleştirilir. Amaç yapıcı bir eleştiri değil, alenen toplum yapısını, Aydınlanma ahlakına göre şekillendirmektir. “İsyan etmek, karşı çıkmak, alt kültür oluşturmak modern ve çağdaş olmanın bir parçasıdır” fikri aşılanır. “Var olmak istiyorsan karşı çıkmalısın, isyan etmelisin. O zaman çekici olursun…”

• Sadakat, modası geçmiş bir âdettir. Evli bile olsan, iki taraf rıza gösterirse niye başka ilişkiler olmasın? Kocan veya karın seni aldatıyorsa, sen de onu aldat.

Bu tarz mesajlar, ikinci ağızdan verilir gibi yapılır; mesela dış kaynaklı bir ünlünün ağzından aktarılır. Ama aslında amaç, “virüsü kana bulaştırmak, akla kurt düşürmektir, idealize edilen “ünlüler”in hayat tarzları, tabii ki aklıselim duvarları çöktükten sonra, gençlerin kendi hayatlarında da tatbik edilecektir ve bilindiği gibi edilir de. Yani insan ilk bakışta olumsuz, kendi değerlerine karşı, hatta rezillik gibi algıladığı bir davranışı, “zehir” biriktikten sonra kendisi de uygular hâle gelir.

• Çocukları özgür bırakın, istediklerini yapsınlar. Ancak bu şekilde kişiliklerini bulabilirler.

Bu kez “çok bilmiş” psikolog ve psikiyatrlar devreye girer ve sanki insanlık binlerce se nedir çocuk eğitimini bilmiyormuş gibi, her gün yeni bir reçete ortaya sunulur. Bunu sunanlar hem medyatik olurlar hem de insanların içinde sahte ümitler uyandırırlar. Kim evlatlarının daha dengeli olmasını istemez ki! Tabii ki burada “her istediğini yapmaya” programlanan çocuk, tüketim toplumunun gözde tüketicisi hâline gelir. Fakat bu anti- otoriter eğitim sisteminin yanlış olduğu, Batıda, özellikle de ABDde çoktan anlaşılmış tır. Ama ne hikmetse bu “yenilikler” bize otuz sene sonra ulaşır.

• Eşcinsellik doğuştan gelen bir özelliktir. Beden senin olduğuna göre istediğin gibi kullan, özgür ol, bütün varoluş potansiyellerinden istifade et. Dürtülerini bastırma. Ancak o zaman insan olursun.

Şimdiye kadar hiçbir bilimsel veri, eşcinselliğin doğuştan geldiğini ispat etmemiştir. Eşcinsel lobileri ve Aydınlanma propagandası açıkça yalan söyler. Maalesef bazı meslektaşlarımız da, moda gereği bu yalanı tekrar ederler. Otuz senelik bir propaganda sonucunda eşcinsellik, başta utanılacak bir davranış olmaktan çıkarılarak normalleştirilmiş, sonra iftihar vesilesi olmuş ve en sonunda da bu davranışı sergilemeyen veya denemeyenler ayıplanır hâle getirilmiştir. Bir diğer yalan da, “Eğer yaratıcı, sanatkâr olmak istiyorsan eşcinsel olmalısın” efsanesidir. Sanatın tarihî akışına baktığımızda bunun böyle olmadığını açıkça görürüz.

• Arada sırada git, kendini “dağıt”, rahatlarsın.

Burada verilen mesaj, “hayvanlaşmanın” dengeli bir varoluş için gerekli olduğu mesajıdır. Hayır efendim, esas fazilet, “hayvanına çüş diyebilmektir.

• Herkesin kendi doğrusu vardır. Mutlak doğru, hakikat diye bir şey yoktur. Bunu iddia edenler, eskilerin masallarını anlatırlar.

Aydınlanma medeniyeti, spekülatif (uyduruk) yapısı nedeniyle “şüpheler” üzerine inşa edilmiş ve bu şüphelerini hiçbir zaman yitirmemiştir. Bu nedenle özellikle son soruların (ölüm, anlam, özgürlük, yalnızlık vb.) cevabını veremediği için aczini böyle ifade eder. Mutlak doğru yoksa ve herkesin bir doğrusu varsa, bu insanlık orkestrasından çıkan ses melodi değil, olsa olsa “kakafoni” olur.

• İyi insan olduğun müddetçe dine ihtiyacın yoktur. Olgun, evrensel insan dinler üstü olmalıdır. Göbeğini kaşıyan ilkeller gibi olma.

Tabii ki burada yine ‘“Hangi ölçülere göre iyi?” sorusunun cevabını bulamayız. Eğer bu medeniyetin akıl babalarını, filozoflarım örnek alacaksak, onların hayatlarının gerçekte bir kaos olduğunu görürüz. Çoğu (mesela Kierkegaard, Nietzsche, Schopenhauer, Yates) depresyon ve bağımlılıktan kurtulamamış, bazıları da (mesela Fechner, Reich) çıldırarak ölmüştür. Bu önerinin bir diğer satır arası alt mesajı ise, “Evet, hangi dinden olursan ol, bizim ‘dostluk cemiyetimize katılırsan daha evrensel, daha değerli olursun” demektir. Ama bu kökü dışarıda olan “cemiyetlerin” derûni, sözde sırlı yapısı incelendiğinde, kendilerinin çok trajik bir ittifak/iş birliği içinde olduğu meydana çıkar. “Abraxas” efendi aşağılardan arsız arsız sırıtır. Alt kademede olanlar, olup bitenin farkında değildir ama artık internet devrinde yaşadığımıza göre, “bilmiyordum” da mazeret olamaz.

• İnsan insanın kurdudur. Kimseye güvenme. Acımasız rekabet, başarının ön şartıdır.

Evet doğrudur; cümlemizin içinde ne “kurtlar”, ne canavarlar vardır ama biz sadece onlar değilizdir. Adam gibi adamlar, derinliklerindeki hayvanları ehlileştirmesini bilirler.

• Az miktarda içki ve uyuşturucu seni rahatlatır. Gerici olma, medeniyetin icaplarına uy.

Alkolizm istatistiklerine baktığımızda, “az”ın da zaman içinde hem bedensel açıdan hem de psikolojik açıdan zararlı olduğunu görürüz. Bunun en açık belirtisi trafik kazalarıdır. “Promil” (tolere edilen alkol miktarı) sürekli azalma eğilimindedir.

• İki insanın beraberliği için evlilik kurumu şart değildir. Özgür kal, istediğinde istediğinle beraber ol.

Aklıselimi olan hepimiz biliriz ki çocukların dengeli tekâmülü için en müsait ortam, aile hayatıdır. Ayrıca beraberce tekâmül (co-evolution) için de sadakat gerekir. İyi gün-kötü gün dostu olmazsak, “eşekler” ihtiyarladığında yapayalnız kalırız. Evlilik müessesesi, dengeli hâliyle çok yüksek seviyede bir “arkadaşlıktır. 2000’li yılların başında ABDde yapılan bir araştırma, lise ve üniversite kampüslerindeki gençlerin bu tarz geçici cinsellikler (ki oradaki adı “hooking up” yani kanca atmak, “takılmaktır) yaşadığını gösteri yor. 18 ile 35 yaş arasındaki kadınların %46 sının telefonla davet ettiği bir “dostu” var. Burada yaşanan ilişki felsefesi, okuyucuya biraz garip gibi gelse de, “o seni… sen onu …” rezaletidir. Yani eğer ilişki zaten bir sukutuhayalle bitecekse, vur ve kaç…

• Cesaret ve özgürlük, aynı zamanda birbirlerinin haberi olmadan birkaç kişiyi idare etmektir. Fark etmiyorlarsa helal olsun.

W. Keith Campbel’in When You Love a Man Who Loves Himself (Kendini Seven Bir Adamı Sevdiğinde) kitabından sizlere kısa bir anekdot sunmak istiyorum. Yazar kitabına, narsisist bir adamla birlikte olan bir kadının hikâyesini anlatmakla başlıyor. Bir akşam çift, adamın mensup olduğu “dostluk cemiyetinin” bahar partisine katılıyor. Partide özel bir ödül töreni düzenlenmiş. Bir yıldır birlikte olduğu adam, kadının şaşkın bakışları altında “bahar tatili esnasında en çok kaçamak yapan erkek” ödülünü alıyor. Utanacağı yerde aksine son derece gururlu görünen adam, birlikte olduğu kadınların ne kadar “ateşli” olduklarından bahsediyor. Kız arkadaşı üzüldüğündeyse, onu gecesini mahvetmekle suçluyor.749

• İmkânlarının üstünde yaşamak hakkındır. Kredi al, her şeye sahip ol.

• Sen de ünlü olabilirsin. Sadece denemelisin.

• Bir kadın yedisinden yetmişine kadar çekici olmalıdır. Akan zamanı kabul etme, hep genç kalmak için çaba göster.

• Şansa inan, gerçekten inanırsan sen de kazanırsın (şans oyunları, piyango, ödüllü televizyon yarışmaları vb.).

Evet, insanın kendi kendiyle ilişkisini bozan, bizi nefsimizin merkezinden uzaklaştıran, ahlak kaidelerini çiğneyen, yazılı ve görsel medya tarafından her gün milyonlarca insanın zihnine bulaştırılan bu kronik zehirlenmenin bazı örneklerini gördük. Bildiğimiz bütün erdemlere ve ahlak kurallarına savaş açmış, küresel boyutta bir ifsat hareketiyle karşı karşıyayız. Gıybet, suizan, gurur, kibir, özseverlik, her türlü fuhşiyat, hırs, israf, haset, kıskançlık vb. sürekli teşvik ediliyor. Ve insancıklar battıkça batıyor, kaygılanıyor, öfkeleniyor. İstatistikler yalan söylemediğine göre, özellikle hayatın başlangıcında ki genç insanlar gittikçe artan oranlarda bu “batma” tehlikesi ile karşı karşıyalar ve İlahî uyarı mesajları, onlara artık yeterince tesir etmiyor. Sadece kalıtımsal sebeplerle psikolojik rahatsızlığa temayülü olanlar değil, “normal”ler de artık güvende değiller. ABDde 2006da yapılan bir araştırmada, her dört üniversite öğrencisinden biri, standart narsi- sist karakter özellikleri (Standard measure of narcissistic traits) anketine pozitif cevap vermiş. Daha vahim bir klinik sendrom olan “Narsisistik Kişilik Rahatsızlığı” (Nar cissistic Personality Disorder)y 20 yaşlarındaki her 10 ABD’li gencin birinde müşahede ediliyor. Tüm yaşları nazarı itibare aldığımızda ise bu oran her 16 kişiden l’i şeklinde tespit edilmiştir. Yazarlar Campbell ve Twenge, aslında bu oranların bile buz dağının ucu olduğunu ifade ediyorlar!750,751

Mustafa Merter – Nefs Psikolojisi,syf:339-345

dipnotlar:

739 İbn Kuteybe, LisânulArab, edb maddesi, s. 162,558; Mustafa Çağrıcı, a.g.m., s. 414.

740 İstivâ, “seva” kökünden gelir ve denk olma, müsavi olma demektir. Eskiden dilimizde ekvatora, hatt-ı istivâ denilirdi. Yeni Çağ manevi arayışlarında da merkezleşme (centerirıg) tabiri kullanılır, ama bu tam olarak bizim anladığımız manada değildir.

741 Müstakim, “kıyarhdan gelir ve doğru, düz, dik manalarını taşır.

742 Yukarıda belirttiğimiz gibi, “Can” kuvvesi, insanın Rabbine en yakın olduğu hâlidir.

743 Kök manasına baktığımızda ise yine ilginç verilerle karşılaşırız. Mesela “hicâbul cevfx\ karnın kalbi kapatan kısmı demektir (dikkatinizi çekerim, “karın” kalbi örtüyor, kapatıyor). Bu konuda Dokuz Yüz Katlı İnsan kitabımızdaki lâtifa şemalarına bakabilirsiniz, (s. 44-45). Aynı kelime, A’râf Sûresi: 46 da “set” demektir. Hadîd Sûresi: 13’te ise, “Bu sırada aralarına kapısı olan bir duvar çekilir. Bu duvarın gerisinde rahmet ve dış tarafında azap vardır” ifadesi geçer. Şûrâ Sûresi: 5İde ise, “Allah bir insanla ancak vahiy yoluyla veya perde arkasından konuşur” diye zikredilir. “Hâcib” ise, sultana ulaşmaya engel olandır, bkz. Rağıb el-İsfahanî, Müfredât-Kuran Kavramları Sözlüğü, Çıra Yayınları, 2007, cilt 1, s. 287, h-c-b bahsi.

744 Muhammed Esed, Kuran Mesajı, İşaret Yayınları, 1999, Enam Sûresi: 122. 745 Jean M. Twenge, “Ben” Nesli, Kaknüs Yayınları, 2009, s. 103.

746 Arâf Sûresi: 51. 747 Sebe’ Sûresi: 54. 748 Hucurât Sûresi: 12.

749 Jean M. Twenge, “Ben” Nesli, Kaknüs Yayınları, 2009, s. 131.

750 Bu durumda yeni hazırlanan DSM V kılavuzunda, “Narsisistik Kişilik Rahatsızlığını kişilik rahat sızlığı kriterlerinden çıkarma önerisi bile yapılmış. Hepimiz “külliyen” delirme yolundaysak, teşhis ne işe yarar? 751 Jean M. Twenge ve W. Keith Campbell, Asrın Vebası: Narsisizm İlleti, Kaknüs Yayınları, 2010.

The post İnsan-Kendi kendisi İlişkisi first appeared on İlim Cephesi.

İnsan Sorumluluğu

Arif — Wed, 16 Oct 2019 15:08:29 +0000

Seneler boyu edindiğimiz tecrübeler, var olan Batı psikoloji ilmi ve dinamik psikiyatrinin insanı tanıma konusunda çok yetersiz kaldığı istikametinde. 1 İlginçtir, ne hikmetse, yüz senedir psikoloji ve psikiyatri var ama insan psikolojisi hep daha kötüye doğru gidiyor. Vesvese (kaygı), enaniyet (narsisizm), bağımlılıklar (özellikle son senelerde izlenen sanallık), öfke devasa boyutlarda arttığı hâlde biz psikiyatrlar sadece izliyoruz. Ne tesirli bir koruyucu hekimliğimiz ne de bu gidişata cevabımız var. İrlandalı şair W.B.Yeats’in manidar bir üslupla tasvir ettiği gibi:

Hep daha geniş dairelerle dönerken,
Şahin artık terbiyecisini duymaz;
Eşya dağılmaya başlar, merkez onları tutamaz.

Evet “Eşya artık dağılmaya başlıyor.” yani biz insanlar, bozulan dengemiz yüzünden yapıp ettiklerimiz sebebiyle dünya da gözler önünde eriyip gidiyor (ekolojik felaket, çevre kirliliği).2 Ve biz “çok bilmiş” psikiyatr ve psikologların yine cevabımız yok. Hâlbuki bütün bu soruların yanıtını Yunus Emre Sultanımız birkaç cümle ile veriyor:

İlim ilim bilmektir
İlim kendin bilmektir
Sen kendini bilmezsin
Ya nice okumaktır

Tarihine bakarsak, bize şimdiye kadar öğretilen dinamik psikiyatri ve psikoloji aydınlanma hareketi çerçevesinde, romantizm cereyanı esnasında, bilinçdışının keşfi ile zuhur etmiştir (1650-1800). “Aydınlanma”, Rönesans, Barok, Reform hareketleri dumura uğradıktan sonra dininden ümidini kesmiş Avrupa insanının aklına sığınarak kendi kendini kurtarma çabasıdır.3 Vicdanın, sağduyunun, sezgilerin merkezi olan kalbin unutulup aklın ön plana çıkartılması, o kapkaranlık varoluş okyanusunda bir can simidi gibidir. Ve kalb kapısı tıkanıp, ilâhî rabıta kesilince de, kaçınılmaz olarak “hikmet”e dayanmayan bilim ortaya çıkmıştır. Bir yandan keşifler yapılıp, tabiat üzerine hüküm kurulurken bir yandan da paradoks olarak usulca kendi kendini yok etme süreci başlar. Çünkü Yeats’in ne güzel ifade ettiği gibi “terbiyeci” nin sesi artık duyulmaz. 4 İnsanı din ve maneviyat olmadan anlama çabaları ise, benzetmeyi affedin, satın aldığımız herhangi bir aleti, “kullanma kılavuzu”nu okumadan kullanmaya benzer. Ruh unutulup maddiyata aşırı önem verilince insan hakkında doğruların yanı sıra spekülatif, uyduruk bilgiler de üretilir ve bugünkü insan manzaraları ortaya çıkar.

Biz bütün bu gidişatın evvel emirde anlaşılması, sonra da düzeltilmesi için üzerinde çalıştığımız nefs ve maneviyat psikolojisi ilmini bir ümit kapısı olarak görüyoruz. Eski psikoloji ile aramızdaki fark, insan hakkında bütün öne sürdüklerimizi, Rabbimiz’in bizim için inzal ettikleri ile karşılaştırmak. Yani Kur’ân-ı Kerîm, Ehadis-i Nebevi ve tasavvuf büyüklerimizin kelam-ı kibarlarından hareketle insan psikolojisini idrak etmek istiyoruz. Misal verelim: Bir açıdan Batı psikoloji ekollerinin temeli, S.Freud’un, G.Fechner’den esinlendiği, “İnsanın aslı kötüdür.” prensibine dayanır. Buradan hareketle bütün bir “psiko-analiz medeniyeti” kurulmuştur. 5Fakat bu sav hiçbir ampirik kanıta (laboratuvar deneyleri) dayanmayan bir spekülasyondur. Fakat ilginçtir her türlü dini mefhumu, ampirik olmadığı için red eden Batı bilimselliği bu görüşü kabul eder. Anlaşılan burada selektif/seçici bir bilimsel titizlik vardır.

Peki nefs ve maneviyat psikolojisi bu mevzuda ne der? Kur’ân-ı Kerim’in Tîn Sure-i Celîlesinden ilham alarak, her insan “ahsen-i takvim/en güzel şekilde” yaratılmıştır karşı tezini savunur. Ve sadece bu kavrayış bile psikolojiye devrim mahiyetinde 180 derece bir dönüş getirir. Eğer öne sürüldüğü gibi insanın aslı kötü ve kaotik ise bendeniz bir psikiyatr olarak hastalarıma nasıl bakarım, onları nasıl sevebilirim?

Özet olarak, nefs ve maneviyat psikolojisinin ana hatlarını sıralarsak: Her insan iki kutuplu bir yapıda sayıları sonsuz varoluş mümkünatları taşıma potansiyeli ile yaratılmıştır.6 Alt varoluş mertebeleri “karanlık” (içim karardı), “dar” (daral bastı), kaygı, esef, pişmanlık, suçluluk, hased, kin, öfke, intikam, hırs, enaniyet, şehvet duyu ve duyguları ile doluyken yukarılara doğru bunlar azalır ve varoluş kaygısı yerini varoluş ümidi ve güvenine bırakır (reca’ ve itminan). Hazret-i Mevlânâ’mız bu nefs yapısını şu beyitlerle ifade eder:

“Aziz dost! Sen, tek bir kişi değilsin; sen bir âlemsin! Sen derin ve çok büyük bir denizsin. Ey insan-ı kâmil! O senin muazzam varlığın, belki dokuz yüz kattır; dibi, kıyısı olmayan bir denizdir. Yüzlerce âlem, o denize gark olup gitmiştir! Bu konuyu anlatmak; uyanıklığın da uykunun da elinde değildir. Zaten bu dünya ne uyanıklık ne de uyku yeridir!” (Hz.Mevlânâ, Mesnevi, cilt 3-4 s.94)

Batı psikolojisi temelde iki şuur-dışı kategorisi bilir, S.Freud’un şuur-dışı diye tanımladığı, “id”in hüküm sürdüğü âlem ve C.G.Jung’un “kollektif şuur-dışı” mefhumu. Yine sembolik olarak ifade edersek, Freud bu binanın bodrum katlarına işaret etmiş ve orada hüküm süren kaos ve kötülüğü insanın aslı olarak özetlemiştir. Jung tarihi bir vetire (süreç) olarak bütün insanlığının ortak şuur-dışını anlatır ama bu boyutun ilâhî bağlantısını kuramaz. Bu ikisine nefs psikolojisi bir üçüncü boyut ekler, üst şuur-dışı (âlem-i misâl veya hayâl). Ve insanın asli vatanı, esas ait olduğu yer burasıdır. 7

“Beni anlamak, beni duymak için, ayrılık acısı çekmiş, gönlü yaralanmış, içli bir insan isterim ki, acılarımı, dertlerimi ona anlatayım. Aslından, vatanından ayrı düşmüş, oradan uzaklaşmış kişi, orada geçirmiş olduğu mutlu zamanı arar, o zamanı tekrar yaşamak ister, ayrıldığı sevgiliye tekrar kavuşmak arzu eder.”
Mesnevi C. I, b. 4-5

“Ve rahim gibi olan bu cihandan harice gidesin, zeminden geniş olan arsada olursun. Allah’ın (c.c.) arzı geniştir, demiş oldukları o yeri, enbiyanın gitmiş oldukları bir arsa bil! Geniş arsadan gönül dar olma, ten nahlinin (ağacının) dalı orada kurumaz.” Mesnevi C. II, A.A.Konuk Şerhi, b. 3222-23-24, S 354

Hakim Senai Hazretleri ise bu varoluş boyutunu “Can Vilayeti” olarak tasvir eder.

Gaybın başka bir bulutu ve bir suyu vardır, başka bir göğü ve güneşi vardır. “Cân vilayetinde gökler vardır ki, cihanın göğüne iş buyurucudur. Ruh yolunda aşağılar ve yukarılar, yüksek dağlar ve denizler vardır.” Mesnevi C II, A.A.Konuk Şerhi, b. 2065, S 49 (H. Senai eki)

Ferdî şuur-dışının İslami / tasavvufi karşılığı “ferdî ğayb âlemi”dir. Umumiyetle beş duyu ile idrak edilen şuurlu duruma ise “şehadet âlemi” denir. İnsanın bu üçüncü şuur-dışı boyutunun varlığı psikolojiye çok büyük bir zenginlik katar, psiko-terapi ve hususiyetle rüya tabirinde tatbik edilir. Bütün patoloji (psikolojik rahatsızlık ve hastalıklar) bu idrak zenginliği ile yeniden gözden geçirilmelidir.

Nefs psikolojisine göre umumi manada şuur-dışı, bulunulan “kat”ın altı veya üstü demektir. Yani her insan her ân, “alt”tan (vesvese) ve “üst”ten (ilhamat ve feyz-i Rabbani) haberler alır ve yapabildiği senteze göre icraatlarda (yaptırım) bulunur. Ve ahirette düşünce ve duygularından değil, bu icraatlardan sorgulanacaktır. 8
Çok mertebeli nefs yapısını ve şuur-dışı kategorilerini gördük, bir üçüncü kavram ise, her insanın fıtri olarak (yaradılışından gelen) “Can” veya “Hazreti İnsan” potansiyeli taşıdığıdır. Yani inancı ve inançsızlığı ne olursa olsun, her insan önünde tazim secdesine varılacak kadar mübarektir. 9 10

Bu muhteşem hakikat, asrımızda yaşadığımız terör hareketlerinin, İslam dini ile asla uyum gösteremeyeceğini açıklar. Ancak bu tasavvuf kaynaklı „İnce İslam“ idrak edilirse belki bu anlamsız şiddete karşı tedbirler uygulanabilir. Fakat burada yanlış anlamaya da mahal verilmemelidir, tabii ki meşru savunma elzemdir. Biz, Taif’te taşlanan, yollarına mübarek ayakları yaralansın diye dikenler atıldığında, ellerini gökyüzüne kaldırıp “Bunlar ne yaptıklarını bilmiyorlar Rabbim, affet!” buyuran bir Resul-ü Zişan’ın ümmetiyiz. Ama aynı Fahr-i Kâinat Efendimiz, Uhud’ta geri çekilmesi ve savaşı meydanda değilde Medine-i Münevvere şehri içinde kabul etmesi öne sürüldüğünde, “Bir peygamber zırhını taktıktan sonra artık çıkarmaz.” buyurmuş ve Hakk yolunda canı pahasına savaşmıştır. 11

Nefs ve maneviyat psikolojisinin bizlere sunduğu dördüncü hikmet ise, yukarıda tasvir ettiğimiz nefs yapısında “yukarılara” doğru yükselmenin bir zaruret olduğudur. 12 Kur’ân-ı Kerîm ıstılahında bu vetireye mecazi olarak “Akabe Yokuşu” denir, Beled Sure-i Celîlesi 90/11-16 ayet-i kerîmelerinde bu yükselişin şartları teferruatı ile belirtilir. Aynı Sure’nin 4. ayet-i, bu “yükseliş” zorunluluğunu ilk yaratılışta ki „kebed“ hâli ile açıklar.

İsmail Hakkı Bursevi Hazretlerinin Rûhu’l Beyan Tefsirinde işaret edildiği gibi, „kebed“ hâli, herhangi bir şeyin içine yerleştirildiği kaba artık sığmamasını ifade eder. 13 Yani insanın varoluşuna başladığı nefs-i emmare mertebesi bir binanın giriş katı gibidir ve burada sıkışıp kalmak er geç bizi bir varoluş bunalımına sokar. 14 15 Aynen hadîs-i şerifte, “Bir günü bir gününe uyan zarardadır.” cümle-i tayyibesinde buyurulduğu gibi.

Bu yeni psikoloji ekolünün bir diğer hususiyeti duygu ve hâl arasındaki farkı açıklamasıdır. Duygular hepimizin bildiği sevgi, nefret, öfke, yetersizlik, suçluluk, utanç vb.’dir. Hâller ise her nefs katında yaşanan duygular ötesi “ince ayarlar”dır.16 İcraatlarımız (yaptırımlar) sebebiyle yaşadığımız duygular bizi nefs yapısında daha aşağı katlara indirirken, rahmani hâller bizi yükseltir. Misal olarak, merhamet, muhabbet, tevazu, sabır, teslimiyet, tevekkül, huşu (Ehrfurcht), rıza, reca’ (temel varoluş ümidi / exitenzielle Grundhoffnung), itminan (temel varoluş güveni / exitenzielle Grundvertrauen), surûr (temel varoluş neşesi / existenzielle Grundfröhlichkeit, selam (bütün yaratılmışlarla yaşanan derin bir barış ve sevgi hâli / liebevoller universeller Frieden) zikredilebilir. Modern psikolojinin bilmediği bu ince insanlık, tasavvuf tarafından hem açıklanmakta ve hem de “Yüksek İnsani Tekâmül Akademileri”nde (yani tarikatlarda) 1400 senedir seyr-i sülûk sürecinde tatbik edilmektedir. 17 Mesela Cenab-ı Pîr, Hazreti Mevlânâ’mızın Mesnevi-i Şerifi, bidayetinden “nihayetine” bu hâl şerhleri (açıklamaları) ile doludur.18

Hâl psikolojisinin önümüzdeki zamanlarda hem nefs yapısını daha derinliğine açıklayacağını, hem de önleyici hekimlik ve psikoterapiye yeni boyutlar katacağını ümit ediyoruz.

Esas mevzumuz olan “İnsan Sorumluluğu”na geçmeden önce «İnsan Nedir?” sualinin cevabını vermeye çalışalım. Evvel emirde insan yapısal olarak da iki boyutlu bir varlıktır, maddi yapı yani bedeni ama bu maddiyatın ötesinde, mahiyetini bilmediğimiz ruhu birlikte insanı “insan” yapar. Rabb’ul Âlemîn maddi yönümüzü istediğimiz kadar incelememize izin vermiş ama “ruh” mevzuunda bize kısıtlı bilgi vermeyi uygun görmüştür19 Fakat diğer yönden Kur’ân-ı Azimüşşan bize şu müjdeyi de verir, biz “kabımız aldığınca” bizi yaratan Rahman’ın “ruh”undan taşımakla da şereflenmişizdir.20 Buradan şöyle bir netice de çıkar, beden yani ceset fani (gelip geçici) ama rûh ebedidir. (sonsuz).

İnsanın ikinci muhteşem hakikati, kendisine kâinatın bütün yapı kodlarının daha dünya hayatı başlamadan, tabiri mazur görün “programlanmış” olmasıdır. Sayıları sonsuz olan Allah’ın güzel isimleri insanı, meleklerden bile daha üstün bir varlık olma şerefine nail etmiştir.21 22 Bu “kod”larla tasarruf etmeyi mecazi olarak bir senfoniye benzetirsek, her ismi bir nağme gibi düşündüğümüzde, her insan bir melodi gibidir. Ne kadar fazla isim tecellisine mazhar olursa ve bu isimleri ahenkli bir denge ile taşırsa, ondan zuhur eden “mûsikî” o kadar mükemmel olur (yani kemâl/olgunluk sahibi olur). İşte bu manada “İnsan-ı Kâmil” bütün isim potansiyelini gerçekleştirmiş kusursuz bir senfoni gibidir.

İnsanlığa bahş edilmiş üçüncü şeref, Rabbi adına bu dünyada tasarruf edebilme salahiyetine (yetkisine) sahip olmasıdır. Yani her insan potansiyel olarak “halifetullah”tır.23 Ve yukarıda zikrettiğimiz bu üç insan olma şerefi, tek bir „çatı“ altında toplanır. Her insan Hakikat-i Muhammedi ailesinin bir ferdidir ve derununda “Nûr-u Resulullah”ı -kabı aldığınca- potansiyel olarak taşır.24 Zikrettiğimiz bu dört hakikat bilâ istisna bütün insan cinsinde kuvve olarak mevcuttur, dini veya dinsizliği hiç fark etmez. Her insan “Hazret-i İnsan”dır ve Allah (c.c.) da insana insandan tecelli eder. Son günlerde sözde İslam adına yapılan şiddet bu hikmetleri bilmeme cehaletinden kaynaklanır.

İnsan olmaya biraz temas etmeye çalıştık ve umarız muhteşem hakikatimizi idrak edebildik şimdi ana mevzumuza, insan sorumluluğuna (mesuliyet) kısaca temas edelim.25

İnsan hayatı sadece bu dünya hayatı ile sınırlı değildir, ilk dünya yaradılışından önce, ezelde Rabbimiz ile eda ettiğimiz ilk ahit ile sorumluluğumuz zaten başlamıştır. “Elestu birabbikum / Ben sizin Rabbiniz değil miyim?” sualine cevabımız “belâ / evet” olmuştur (Â’raf suresi, 7:172). Ve sonrasında Rabbimiz bizleri yukarıda zikrettiğimiz, evrende hiçbir varlığa bahşedilmemiş bir şerefle tezyin etmiş, “emaneti” bize teslim etmiştir 26. Peki bu kadar ihsan karşısında hiç mi şükrümüzü eda etmeyeceğiz? Bizden bütün “talebi”, “Madem ki emaneti kabul ettiniz, öyle ise Benim evrendeki temsilcilerim olarak Hukukumu (hukuk hak kelimesinin çoğuludur) koruyun.” buyuruyor. Peki nasıl?

İslam hukuku (hakları) üç kategoride sunar. Hukuk-u İbâd (kullar) yani sosyal ilişkilerimizde kendi aramızda hakkı ve adaleti korumak. Hukuk-u nefs yani bize emanet edilmiş olan maddi/manevi varlığımıza saygı ve sevgi ile muamele etmek. Ve Hukukullah, bizleri en güzel şekilde yaratmış olan Rabbimizin sünnetine uyarak bütün mahlukata sevgi, tazim göstermek ve kulluk şuuru ile hizmet etmek.

Ancak insanın bu asli hakikatleri idrak edildiğinde, ilk ahide vefa gösterildiğinde hakiki psikoloji ve psikiyatri “ilim”lerinin varoşlarına adım atabiliriz, bunlar bilinmeden tatbik edilen “bilim” ise bugünkü üzücü manzaraları doğurur.

Aşk olsun!

Sabahülkesi Dergisi,sayı:50

*İsviçre de psikiyatri ihtisasını tamamlayan yazar 1998 yılında Türkiye’ye yerleşti. Mandalina bahçeleri arasında açtığı muayenehanede serbest psikiyatrist olarak mesleğini icra ederken manevi arayışlara yöneldi. Başta Zen meditasyonu ile iç yolculuğuna çıkmayı deneyen yazar, Şeb-i Arus mukabelelerinde Konya’da Hazret-i Mevlânâ’nın himmetleriyle tasavvuf deryasının kenarına geldi. Halen bu deryadan damlacık kadar bile olsa istifade etmeye çalıştığını beyan eden Merter arayışlarını psikoloji/psikiyatri ve maneviyat arasındaki ilişkiye yönlendirdi ve transpersonal/benötesi ekolleri ile tanıştı. Bu ekollerin eklektik tarzını uygun bulmayan yazar tasavvuf psikolojisi üzerine karar kılarak iki kitap yayınladı. Odak noktaları insan olan bu iki ilmin müşterek yönlerini psikoterapi vetiresinde tatbik edebilmeyi amaçlayan Mustafa Merter bu minvalde çalışmalarına devam etmektedir.

1 Hülasa olarak “dinamik psikiyatri”, ilişkiler psikiyatrisi, yani psikoterapi ve “statik psikiyatri” ise ilaç ve benzeri yaklaşımlardır. Bkz. Eugen Bleuler
2 Burada “eşya”, “şey”in çoğulu manasında kullanılmıştır.
3 Die Entdeckung des Unbewussten: Geschichte und Entwicklung der dynamischen Psychiatrie von den Anfängen bis zu Janet, Freud, Adler und Jung. 2 Bände. Huber, Bern 1973; Neuausgabe: Diogenes, Zürich 2005.
4 Rabb, mürebbi terbiyeci demektir, “Rabbül Âlemin / Bütün âlemlerin Rabbi’nde olduğu gibi.
5 Bkz. Christopher Lasch, Narsisizm Kültürü
6 Alm. “bipolare mehrstufig psychische Struktur und Daseinspotenzial / ing. bipolar multi-level psychic structure and existential potential”
7 Das “obere Unbewusste” gegenüber Freuds “unterem Unbewussten” und Jungs “kollektivem Unbewussten”.
8 Zilzal suresi, 99:7-8: Artık kim zerre kadar hayır işlerse onu görür. Ve kim zerre kadar şer işlerse onu görür.
9 Alm. Das Konzept der “universellen menschlichen Heiligkeit”.
10 İbadet (kulluk) secdesi ve tazim (hürmet) secdesi ayrı şeylerdir. Kendisinin önünde secdeye varan bir Hristiyan papazı karşısında Hz. Mevlânâ defalarca secde etmiştir. Bkz. Menakib’ul Ârifîn, Ahmed Eflaki Dede (k.s.)
11 Aslında Fahr-i Kâinat Efendimiz’in ilk stratejisi savaşı aynen Hendek muharebesinde olduğu gibi, şehir içinde muhkem mevkilerde kabul etmekti. Fakat Bedir’de kazanılan zaferin tesiriyle özellikle genç sahabe-i kiram efendilerimizin israrı üzerine Uhud’a çıkılmıştır. Bu karar İslam da istişarenin ehemmiyetini gösterir.
12 Alm. Existentielle Entwicklungsverpflichtung auf höhere Daseinsstufen
13 Rûhu’l Beyân Tefsiri, İ.Hakkı Bursevi (k.s.), Damla Yayınevi, 5. baskı, c. 10, s. 43
14 Batılı varoluşçuların temas ettikleri varoluş anksiyetesi bu durumu açıklama çabasıdır. Bkn. Sören Kierkegaard, “Der Begriff Angst/Existenzangst”, K. Jaspers “Existenzphilosophie”, Martin Heidegger, “Sein und Zeit/Daseinsangst”, Gion Condrau, “Angst und Schuld als Grundprobleme der Psychotherapie”, Hans Huber 1962. Ama çok mertebeli nefs yapısı bilinmediği için rasyonel akıl labirentinde kaybolup giderler. Ancak nefsin 3 boyutlu yapısı anlaşıldığında bu sorulara cevap gelir.
15 Nefs-i Emmare (Yusûf 10:53), Kur’ân-ı Kerim’de zikredilen altı ana nefs mertebesinden (katından) birincisidir. Bunlar: Emmare, levvame, mülhime, mutmainne, raziye, marziyye’dir (yedincii nefs-i safiyye mertebesi ıstılah yoluyla ehline malumdur).
16 Alm. “subtile Bewusstseins bzw. Empfindungszustaende”, ing. “discrete/subtle states of consciousness”. Bkn. Charles Tart, “States of Consciousness” 1970
17 Seyr-i Süluk, bir “Mürşid-i Kâmil”in nezaretinde yaşanan irşad sürecidir. “İrşad” eğitim değildir, fark bilgi aktarımı değil, “rüşd” hâlinin (doğru ile yanlışı ayırt edebilme) uyandırılmasıdır. İnsan fıtri yapısı itibariyle zaten her şeyi “bilerek” yaratılmıştır.
18 Hâller mevzuunda diğer tavsiye edebileceğimiz bazı eserler, Ankaravi İsmâil Rusuhi Dede Hz. lerinin “Fakirler Yolu”, Şihabuddin Suhreverdi Hazretlerinin “Gerçek Tasavvuf”u, Erzurumlu İbrahim Hakkı Hazretlerinin Maarifetnamesi, Hacı Abdullah Herevi Hazretlerinin “Tasavvufta Yüz Basamak” (çeviren Abdurrezzak Tek, Emin Yayınları, Bursa, 2008) olabilir.
19 “Sana ruh hakkında soru sorarlar. De ki: Ruh, Rabbim’in emrindendir. Size ancak az bir bilgi verilmiştir.” İsra suresi, 17:85 (Diyanet Vakfı Meali)
20 ”Ona şekil verdiğim ve ona ruhumdan üflediğim zaman, siz hemen onun için secdeye kapanın!” Hicr 15/29 Diyanet Vakfı Meali
21 “Allah Âdem’e bütün isimleri, öğretti. Sonra onları önce meleklere arz edip: Eğer siz sözünüzde sadık iseniz, şunların isimlerini bana bildirin, dedi.” Bakara suresi, 2:31 (Diyanet Vakfı Meali)
22 Esma ul Husna hadîs-i şerifte zikredildiği gibi 99 isim ile sınırlı değildir. Resûl-u Ekrem Efendimiz (s.a.v.) burada “Allah’ın -sonsuz sayıdaki isimlerinden- şu 99’unu ihsâ edin. (Giyinin, yapınızı sağlamlaştırın yani o isimleri devamlı yaşayacağınız hallere tebdil edin.)” buyurur.
23 “Hatırla ki Rabbin meleklere: Ben yeryüzünde bir halife yaratacağım, dedi. Onlar: Bizler hamdinle seni tesbih ve seni takdis edip dururken, yeryüzünde fesat çıkaracak, orada kan dökecek birini mi yaratacaksın? dediler. Allah da onlara: Sizin bilemeyeceğinizi herhalde ben bilirim, dedi. Bakara suresi, 2:30 (Diyanet Vakfı Meali)
24 “Her doğan, İslam fıtratı üzerine doğar. Sonra, anne-babası onu Hristiyan, Yahudi veya Mecusi yapar.” Hadîs-i Şerif (Buhârî, cenâiz 92; Ebû Dâvut, sünne 17; Tirmizî, kader 5)
25 Sorumluluğu ifade eden başka bir kelime Kur’ân-ı Kerim ıstılahında “takva”dır, “sorumluluk şuuru” manasına gelir. Bkz. M. Esed Meali
26 “Elest bezmi” bkz. A’raf suresi 7:172; “Emanet” bkz. Ahzâb suresi 33:72

The post İnsan Sorumluluğu first appeared on İlim Cephesi.