‘Vicdan’, Arapça v-c-d (vecd, bulmak) kökünden gelir.İîmân cevherinin farkında olmayan kişinin vicdanı olması mümkün değildir. Bu îmândan ve kendisindeki cevherden bihaber yaşayan, vicdanlıymış gibi davranan kişi imansız olduğu halde mümin gibi görünen münâfık gibidir;Din, aşk, hak, güzellik, cennet, hizmet, sevap gibi kavramlar  hâin insanların eline düştüğünde ‘su-i istimal’ edilmiş bozul-muş deformasyona uğramıştır. Bu anlam kargaşasından mânevi kirlilikten maalesef vicdan kavramı da çok ağır yaralar almıştır.

Hele şu son asır kararmış ve kaybolmuş vicdanlara ‘vicdan,vicdan’ diye bağırıp yaygara kopararak kendi vicdansızlıklarını örtmeye çalışan yığınlara şahit olmaktadır.Benim  inanç ve dinim vicdanımdadır’ gibi sözler artık dini literatür olmaktan çıkmış,ateistlerin,dinsizlerin kullandıkları maskelere dönmüştür

Fatih Çıtlak, Aşkın Bir Noktası