B-Selef-i Sâlihînin Sözlerinde Sünnetin Hüccet Değeri

Arif — Sat, 07 Mar 2015 23:00:05 +0000

1. Hasan Basrî’nin aktardığına göre İmrân b. Husayn arkadaşlarıyla oturduğu bir sırada içlerinden biri şöyle der:
“Bize sadece Kur’an’dan bahsediniz.” İmrân, adama: “Yaklaş” der. Adam yaklaşınca şunları söyler: “Söyle bakayım, şayet seni ve arkadaşlarını Kur’an’la başbaşa bırakırsak onda öğle ve ikindi namazlarının dört, akşamın üç rekat olduğunu ve sadece ilk iki rekatında kıraatin bulunduğu şeklinde bir bilgiye rastlayabilir misiniz? Şayet seni ve arkadaşlannı Kur’an’la başbaşa bırakırsak onda Ka’be tavafının yedi olduğunu, Safa ve Merve’yi tavaf etmeye dair bilgi bulabilir misiniz?” İmrân şöyle devam eder: “Ey insanlar, bizden [hadis] alınız. Allah’a yemin olsun ki, böyle yapmazsanız dalâlete düşersiniz.[1]

2. Muhammed b. Kesîr, Evzâî aracılığıyla Hassan b. Atiyye’nin şöyle dediğini nakleder:

“Cibril, Peygamber (S.A.V.)’e Kur’an’ı indirdiği gibi Sünneti de indiriyordu. [2]

3. Eyyûb es-Sahtiyânî’den nakledildiğine göre adamın biri Mutarrif e şöyle der: “Bize sadece Kur’an’da yer alan şeylerden bahsediniz.” Bunun üzerine Mutarrif şunları söyler: “Allah’a yemin olsun Kur’an’a bir alternatif (bedel) aramıyoruz. Ancak Kur’an’ı bizden daha iyi bilen bir zatın beyanlarını arıyoruz…

4. Evzâî, Eyyûb es-Sahtiyânî’nin şöyle dediğini nakleder: Bir adama Sünnetten bahsettiğiniz zaman, şayet adam “bunu bırak, bize Kur’an’dan bahset” diyorsa bilmiş ol ki o, [hakktan] sapan ve saptıran bir kimsedir. [3]

5. Evzâî, Mekhûl, Yahya b. Ebi Kesîr ve daha pek çok kimse şöyle söylemiştir:

“Kur’an’ın Sünnete olan ihtiyacı, Sünnetin Kur’an’a olan ihtiyacından daha fazladır. Sünnet, Kitab’a hükmeder ama Kitap, Sünnete hükmetme’z. [4]

6. Fadl b. Ziyâd der ki: Ebu Abdillah’a yani Ahmed b. Hanbel’e “Sünnet, Kitaba hükmeder” sözü sorulduğu zaman onun şöyle dediğini işittim: “Ben bu ifadeyi kullanmaya cesaret edemem. Ancak şunu söyleyebilirim: Sünnet, Kitabı tefsir edip tanıtır ve onu beyan eder.[5]

İmam Ahmed’in kaçındığı husus mezkur ifadeyi kullanmaktır. Yoksa aynı ifadedeki manayı (sünnetin Kur’an’ı açıkladığı hususu) kendisi de açıkça belirtmektedir.

Kaynaklar:

[1] Beyhakî, Delâil (Giriş kısmı), 1/25; Hafîb ve İbnİ Abdilber bu hadisi birkaç kanaldan rivayet etmişlerdir. Bkz. el-Hatîb, el-Kifâye, 48; İbni Abdilber, el-Cami’, 2/191

[2] Darimî, es-Sünen, es-Sünnetu Kâdiyetun aiâ Kitâbİİİâh, 1/117, hadis nr. 594; Hatîb, el-Kifâye, 48; İbni Abdilber, el-Câmi’, 1/191

[3] Beyhakî, Delâil (Giriş kısmi); Hucciyyetu’s-Sünne, 331; İbni Abdilber, el-Câmi1, 1/191

[4] Beyhakî, Delâii (Giriş kısmı); Hucciyyetu’s-Sünne, 332; Hatîb, e/-Kıfâye, 49

[5] el-Hatîb, el-Kifâye, 47; İbni Abdilber, el-Câmi’ 2/191-192

Muhammed Salih Ekinci, Hüccet Değeri ve Tedvin Açısından Sünnet, Rağbet Yayınları: 166-168.

The post B-Selef-i Sâlihînin Sözlerinde Sünnetin Hüccet Değeri first appeared on İlim Cephesi.

Sünnet Kuran'ı Tefsir Eder | İlim Cephesi

B-Selef-i Sâlihînin Sözlerinde Sünnetin Hüccet Değeri