Salat, dua ve rahmet anlamlarına gelir. “Allahumme salli ala Muhammed”, yani “Allah’ım, Muhammed’e rahmet buyur” ifadesi de buradan gelmekte­dir. Salat ibadet anlamına da gelir. Yüce Allah’ın şu buyruğunda geçen “sa­lat” lafzı böyledir: “Onların Beyti Haram’ın yanındaki ibadetleri ıslık çal­maktan …. başka değildi.” (el-Enfal, 8/35) Yine “es-salat” nafile anlamına da gelir. “Ehline namazı emret.” (Taha, 20/İ32) buyruğunda olduğu gibi. Sa­lat, teşbih anlamına da gelir. Yüce Allah’ın: “Eğer o gerçekten teşbih eden­lerden olmasaydı” (es-Saffat, 37/143) Yani, musallilerden olmasaydı, anlamı-nadır. Nitekim kuşluk namazını ifade etmek üzere “sübhatü’d-duha” tabiri de buradan gelmektedir. “Seni hamdinle teşbih ederiz.” (el-Bakara, 2/30) buy­ruğu ile ilgili olarak “namaz kılarız, salat ederiz” şeklinde de açıklanmıştır.

Salat, okumak anlamına da gelir. Yüce Allah’ın şu buyruğunda bu anla­madır: “Dua yaparken, sesini pek yükseltme ve pek kısma da.” (el-İsra, 17/110) Buna göre “salat” lafzı müşterek bir lafızdır. Yine salat içinde namaz kılınan ev anlamına da gelir. Bunu İbn Faris söylemiştir. Salat’ın bu bildiğimiz ibadet için öngörülmüş özel bir isim olduğu da söylenmiştir. Çünkü şanı yüce Allah şeriatsız hiçbir zaman bırakmadığı, namazsız hiçbir şeriat de yoktur. Bu görüşü Ebu Nasr el-Kuşeyri nakletmiştir.

İmam Kurtubi – el-Camiu li Ahkami’l-Kur’an.