Hadisler çoğu kere, “bu, Kütüb-i Sitte’de var mı?” veya “Buhârî bunu nakletmiş mi?” yahut da “Müslim’in kitabında geçiyor mu?” cümleleriyle araştırılmaktadır. Bu tür sorular, aslında, sahih hadis­lerin sadece Kütüb-i Sitte’de veya Buhârî ve Müslim’in el-Câmi’u’s- sahîh’lerinde bulunduğu, bunların dışındaki hadis kitaplarına gü­venilemeyeceği kanaatından kaynaklanmaktadır. Bu çoğu kişinin her şeyi Kur’an’da aramasına benzemektedir. Yeterli din kültürü almamış kimseler, dinî bir esas kendilerine hatırlatılınca hemen “bu Kur’an’da var mı?” diye itiraz anlamında sorular sorarlar.

Her şeyi Kur’an’da aramak nasıl hatalı bir tutum ise, hadis diye duyulan her sözü de mutlaka Buhârî ya da Müslim’de bulmaya çalışmak, yahut Kütüb-i Sitte’de görmek istemek de en azından o kadar ha­talıdır. Güvenilir her hadisin mutlaka Buhârî ve Müslim’de olması lazım geldiği düşüncesinden vaz geçilmelidir. Zira Buhârî de Müs­lim de “bütün sahih hadisleri toplamak” amacıyla kitaplarını tasnif etmiş değillerdir. Kitaplarına aldıklarının kendilerine göre “sahih” olmasına dikkat etmişler, fakat bütün sahihleri toplamak gibi bir çalışma içine girmemişlerdir.

Buhârî ve Müslim dışında hatta Kütüb-i Sitte dışında kalan di­ğeri hadis kitaplarında da sahih hadisler bulunmaktadır. Şu kadar varki,âlimler, Buhârî ve Müslim’in her ikisinin birden kitabına aldı­ğı (müttefakun aleyh) hadisleri, en güvenilir sahih hadisler olarak kabul etmişlerdir.

İsmail Lütfü Çakan – Siret ve Sünnet