Önde gelen sûfilerden Bayezid-i Bistamî (ö. 878) ilaç ya­parken rastladığı bir hekime:

Ey tabib! Sende benim hastalığıma da ilaç var mı? dedi. Hekim sordu: Hastalığın nedir?

Bayezid: Günah hastalığı, cevabını verdi.

Hekim ellerini iki yana açarak: Ben günah hastalığının ila­cını bilmem, dedi.

O esnada orada bulunmakta olan meczub bir genç söze karışıp: Baba, senin hastalığının ilacını ben biliyorum, dedi. Bayezid de sevinçle: Söyle ey delikanlı, dedi.

Halkın meczub gördüğü, ancak hakikatte bir irfan sahibi olan genç, günah ilacını şöyle tarif etti:

On dirhem tevbe kökü ile on dirhem istiğfar yaprağı al! Bunları kalp havanına koy! Tevhid tokmağı ile döv! İnsaf ele­ğinden geçir! Gözyaşlarıyla yoğur! Aşk fırınında pişir! Böylece oluşacak olan macundan her gün beş kaşık al; hastalığından eser kalmaz!..

Bunları dinleyen Bayezid içini çekti ve:

– Senin gibi irfan sahiplerine mecnun/delirmiş diyerek ken­dilerini akıllı sananlara eyvahlar olsun!, dedi.

Ali Rıza Bayzan-Terapistin Sufi Olursa