Eyyûb es-Sahtiyânî’den nakledildiğine göre adamın biri Mutarrif e şöyle der: “Bize sadece Kur’an’da yer alan şeylerden bahsediniz.” Bunun üzerine Mutarrif şunları söyler: “Allah’a yemin olsun Kur’an’a bir alternatif (bedel) aramıyoruz. Ancak Kur’an’ı bizden daha iyi bilen bir zatın beyanlarını arıyoruz…

Evzâî, Eyyûb es-Sahtiyânî’nin şöyle dediğini nakleder: Bir adama Sunnetten bahsettiğiniz zaman, şayet adam “bunu bırak, bize Kur’an’dan bahset” diyorsa bilmiş ol ki o, [hakktan] sapan ve saptıran bir kimsedir. [1]

Evzâî, Mekhûl, Yahya b. Ebi Kesîr ve daha pek çok kimse şöyle söylemiştir:

“Kur’an’ın Sunnete olan ihtiyacı, Sunnetin Kur’an’a olan ihtiyacından daha fazladır. Sunnet, Kitab’a hükmeder ama Kitab, Sunnete hükmetme’z. [2]

Fadl b. Ziyâd der ki: Ebu Abdillah’a yani Ahmed b. Hanbel’e “Sunnet, Kitaba hükmeder” sözü sorulduğu zaman onun şöyle dediğini işittim: “Ben bu ifadeyi kullanmaya cesaret edemem. Ancak şunu söyleyebilirim: Sunnet, Kitabı tefsir edip tanıtır ve onu beyan eder.[3]

İmam Ahmed’in kaçındığı husus mezkur ifadeyi kullanmaktır. Yoksa ayrıı ifadedeki manayı (sunnetin Kur’an’ı açıkladığı hususu) kendisi de açıkça belirtmektedir.[4]

Kaynaklar;

[1]  Beyhakî, Delâil (Giriş kısmi); Hucciyyetu’s-Sünne, 331; İbni Abdilber, el-Câmi1, 1/191

[2] Beyhakî, Delâii (Giriş kısmı); Hucciyyetu’s-Sünne, 332; Hatîb, e/-Kıfâye, 49

[3] el-Hatîb, el-Kifâye, 47; İbni Abdilber, el-Câmi’ 2/191-192

[4] Muhammed Salih Ekinci, Hüccet Değeri ve Tedvin Açısından Sünnet, Rağbet Yayınları: 166-168.