Yunan Ordusu’nun Anadolu’da gerçekleştirdiği kıyım, Cumhuriyet’in ilk yıllarında çeşidi eserlerde kaleme alınmışsa da Devlet katında alınmış yunan Dostluğu’ kararı mucibince bu yayınlar zaman içerisinde fiili varlıklarını kaybetmişlerdir.

‘Yanıp kül olmuş Alaşehir’in viraneleri arasmda saçını başını yolarak ve ‘Ah Adilem’ diyerek kızını arayan aklını yitirmiş ananın acısı'(1), “Edremit’te odun istifi gibi yığılarak yakılan insanlardan geriye kalan kömürleşmiş et ve kemikten müteşekkil tepecikler; tahrip edilmiş camiler, Ayvalık’ta öldürülerek denize atılmış 16 yaşlarındaki Türk kızının içler acısı hali, Haymana’da düşman askerinin çantasından çıkan kanlı altın yüzükler ve ziynet eşyaları, Bandırma’da Haydar Çavuş Camii’nde toplanarak camiyle birlikte yakılan 3.500 kişinin hatırası”(2) resmî ideolojinin bir halka biçtiği yeni role kurban edilmiştir

Herşeyi yeni baştan düzenleyip yeniden inşa edenler, Anadolu halkının birçok değerini devre dışı bırakırken, acılarını da bu kategoriye sokmakta bir mahzur görmememişlerdir.

(1)-Reşef,Ünaydın,Atatürkü Özleyiş,syf;55

(2)Gençoğlu,A.Galip;Kurtuluş Savaşı Günlüğü,syf;67-94-103-104

Hüseyin Yürük,Türkiye Demokrasi Tarihi 1