Eğer islam dünyası kendi değerlerinede sadık kalsaydı,daha doğrusu kendi değerlerine taassupla sadık kalsaydı,Şarkla Garp arasında mesut bir terkib imkanı bulanabilirdi belki.Zira,o zaman ezilmez,küçülmez ve Batı’dan gelenleri irfan abidemize harç olarak katabilirdik.Ben de Naci gibi düşünüyorum.Kendi dilini,kendi tefekkürünü,kendi imanını sadakatle koruyabilenler için yabancı kültürlerin taarruzu hiçbir tehlike teşkil etmez.

Evet,kapılarımızı Avrupa irfanına ister istemez açacaktık ve açmalıydık.Ama onun istediklerini,onun istediği kadar ve onun istediği biçimde okumamalıydık.Bu bir fetih olmalıydı,istilaya uğradık….

Bulutları Delen Kartal(Cemil Meriç ile Konuşmalar) – Mustafa Armağan