Aleykümselam, miras meselesi ilmihal bilgilerinde de mevcuttur,onada bakılabilir fakat eksiktir yani detaylara fazla girmez ve internet ortamında da halledilcek bir mesele değil.Zira sülaleyi ilgilendiren bir konu.Siz en iyisi çevrenizde varsa feraizi iyi bilen sağlam bir hoca,onunla görüşün,ona sorun.

Zahid el Kevseri(r.h)’ın yazmış olduğu
Mahku’t-Tekavvul fî Meseleti’t-Tevessül adlı risalesinde yeterli delil mevcut ve yapılan itirazlara ilmi cevap vardır.Bknz:http://ilimcephesi.com/mahkut-tekavvul-fi-meseletit-tevessul/

Hem tevessül,istiğase gibi mevzular itikadi bir mevzu da değildir,amelin mevzusudur.Dolayısıyla itiraz olarak sürülen,’bu hadisler haberi vahid’dir dolayısıyla itikadde delil olarak ileri sürülemez’ iddiası da geçersiz olur.

Ayrıca fatiha suresinden hareketle sanki ayetlerden hariç dua yokmuş gibi harekette doğru değildir.Zira ayetlerde bahsedilen dualar olduğu gibi Peygamber Efendimizin de bize öğretmiş olduğu ve sahabelerinde uyguladığı dualar mevcuttur.Hem tevessüle delil olcak ayetlerde mevcuttur.Yukarıda vermiş olduğum linkte bir ayet zikredilmiş.Onun haricinde, Yusuf suresinin 97. ayet-i kerimesini verebiliriz.Mealen şöyle buyruluyor:,”Yakup (as)’ın evlatları şöyle der: يَا أَبَانَا “Ey babacığımız” اسْتَغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا “bizim günahlarımız için af dile” إِنَّا كُنَّا خَاطِئِينَ “şüphesiz biz günah işlemiştik…” Onların bu isteğine karşı Yakup (as) da şöyle der:سَوْفَ أَسْتَغْفِرُ لَكُمْ رَبِّي “Ben sizler için Rabbimden af dileyeceğim. Şüphesiz Rabbim, gafurdur ve rahimdir…”ayet mealini delil olarak öne sürülebilir.Zira dikkat edilirse ayet mealinde ‘bizim günahlarımız için af dile’sözü geçiyor.Bu ise affın dilemesinde aracı yapılmasını gösterir.Bir başka delil:Nisa suresinin 64. ayet-i kerimesidir. Bu ayet-i kerimede şöyle buyrulur: وَلَوْ أَنَّهُمْ إِذ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ “Onlar nefislerine zulmettiklerinde, yani günah işlediklerinde” جَآؤُوكَ “sana gelselerdi, Yani Peygamber Efendimiz (asm)’e gelselerdi” فَاسْتَغْفَرُوا اللَّهَ “ve Allah’tan dileselerdi…” وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ “Resul (asm) da onlar için af dileseydi” لَوَجَدُوا اللَّهَ تَوَّابًا رَحِيمًا “Allah’ı Tevvab -yani tövbeleri çokça kabul eden- ve Rahim, yani çok merhametli bulurlardı…” Şimdi dikkat edilirse,Ayet-i kerimenin başında, “Onlar nefislerine zulmettiklerinde, yani günah işlediklerinde sana gelselerdi” buyrulmuş.Ne için:af dilemek için.Bu ise apaçık tevessül değil midir?Tevessül neydi?Allah Teâlâ’ya yaklaşmak, nezd-i İlâhî’de mânevî derece ve mertebe sahibi olabilmek veya bir işin, bir arzu ve isteğin yerine gelebilmesi için güzel bir ameli ya da salih zatları vâsıta kılmak demektir.Ve tevessül bir tercih meselesidir.Ve böyle birkaç ayetlerde var lakin anlayana kafi diye düşünüyoruz.Birde şunuda ekleyelim:Tevessül ne zaman tehlikeye girer?Eğer kişi tevessül edilen zatta sanki ilahi kudret varmış gibi bir zanda bulunuyorsa,bu tehlikeye girer.Bu istiğase mevzusunda da böyledir.Kullar ancak vesile,aracıdır.Onun ötesine geçemez.Herşey Allahın izni,yardımı,yaratması ile olur.Biz birinden yardım istediğimizde dahi hakikatte yardımı yaratan Allahtır.Kul ise ancak vesiledir.