Çok dikkatli olmak ve bilmek gerekir ki; dünya dostların ve düşmanların iç içe olduğu, her şeyin birbirine karıştığı bela ve musibet yurdudur. Şu âyet-i kerimede de ifade edildiği gibi Allah Teâlâ’nın rahmeti her şeyi kuşatmıştır:

“Rahmetim ise her şeyi kaplamıştır” (A râf, 7/156).

Herkese yaptığının karşılığının verildiği yer olan kıyamet gününe gelince, o günde dost ve düşmanı birbirinden ayırmak mümkün olur. Allah Sübhânehû bunu şu âyet-i kerime ile haber vermektedir:

“Ey suçlular, bugün şöyle ayrılın!” (Yâsîn, 36/59).

Artık o gün rahmet kurası dostların ismine çıkar. Allah Teâ- lâ’nın şu âyet-i kerimesinde belirttiği üzere, mutlak olarak mah­rum ve kesin anlamıyla lanetlenmiş olurlar:

“ileride o rahmetimi özellikle kötülükten sakınanlara, zekâ­tını verenlere ve âyetlerimize inananlara yazacağım” (A raf, 7/156).

Ahirette kerem ve rahmet iyilere, ehl-i İslâm’a ve seçkin kul­lara aittir. Evet, son nefesini güzel bir şekilde vermesi durumunda ehl-i İslâm’ın tamamının rahmetten bir nasibi vardır. Uzun bir sü­re geçtikten sonra da olsa cehennem azabından kurtulması söz konusudur. Ancak isyan ve günahların zifiri karanlığı ile iman nu­ru nasıl bir arada barınabilir! Allah Sübhânehû’dan gelen hüküm­leri umursamamak insanı dünyadan ahirete nasıl selametle götü­rebilir.

Âlimler demiştir ki: “Küçük günahta ısrar büyük günaha gö­türür; büyük günahta ısrar ise küfre götürür.” Böyle bir duruma düşmekten Allah Sübhânehû’ya sığınırız.

İmam Rabbani,Mektubatı Rabbani,cild:1

semerkand yay.