Organların sükûnu, gözlerin yere indirilmesi, huzurlu dinleyiş, akıl uyanıklığı ve amele olan isteklilik, dinleme eylemininin görgü kurallarındandır. İşte bu tür dinleme veya kulak verme, kulun, organlarını herhangi bir şeyle meşgul etmeyi bir kenara bırakması, Allah’ın sevdiği bir dinleyiş tarzıdır.

Kul, organlarını meşgul etmesin ki kalbi dinlediği şeye kapılmasın, gözünü indirsin ki kalbi gözün gördüğü birşeyle meşgul olmasın.

Aklını uyanık ve canlı tutsun ki işittiği şeyden başkası benliğine (nefsine) musallat olmasın.

Anlamaya azmetsin ki anladığı ile amel edebilsin.

Çünkü Allah’ın müminleri kendisiyle edeplendirdiği ilk şey, işitilen şeyi anlamaları (fehm), ardından anladıkları ile O’nun için amelde bulunmalarıdır.

Haris El Muhasibi – Er Riaye